Kristian Hammer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kristian Hammer
Kristian Hammer
Data i miejsce urodzenia 20 marca 1976
Norwegia Narwik, Norwegia
Klub Eidsvoll IL
Wzrost 178 cm
Waga 63 kg
Debiut w PŚ 7.01 1995, Schonach
(29. miejsce - Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 7.01 1995, Schonach
(29. miejsce - Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ 14.01 1997, Predazzo
(3. miejsce - Gundersen)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 13.02 2000, Sapporo
(Gundersen)
Dorobek medalowy

Kristian Hammer (ur. 20 marca 1976 r. w Narwiku) - norweski narciarz uprawiający kombinację norweską, trzykrotny medalista mistrzostw świata oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W Pucharze Świata Kristian Hammer zadebiutował 7 stycznia 1995 roku w Schonach, zajmując 29. miejsce w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena, tym samym w swoim debiucie wywalczył zarazem pierwsze pucharowe punkty. W sezonie 1994/1995 punktował jeszcze sześciokrotnie, najlepszy wynik osiągając 14 stycznia 1995 roku w Libercu, gdzie był jedenasty. W klasyfikacji generalnej dało mu to dwudzieste miejsce. W 1995 roku odniósł tez swój pierwszy sukces - na Mistrzostwach Świata Juniorów w Gällivare wywalczył w drużynie brązowy medal. Rok później, podczas Mistrzostw Świata Juniorów w Asiago wraz z kolegami z reprezentacji był najlepszy w sztafecie.

Pierwsze pucharowe podium wywalczył 14 stycznia 1997 roku w Predazzo, gdzie był trzeci w Gundersenie. W pozostałych konkursach sezonu 1996/1997 jeszcze trzy razy znalazł się w czołowej dziesiątce, ale na podium już nie stanął i w klasyfikacji generalnej zajął 22. miejsce. W lutym 1997 roku wystartował w konkursie indywidualnym na Mistrzostwach Świata w Trondheim, który ukończył na 36. pozycji. Rok później brał udział w Igrzyskach Olimpijskich w Nagano, gdzie w zawodach indywidualnych zajął 26. miejsce. W rywalizacji pucharowej czterokrotnie plasował się w pierwszej dziesiątce, na podium stając raz - 13 marca 1998 roku w Oslo był trzeci. Sezon ten zakończył na piętnastym miejscu.

Najsłabsze wyniki osiągał w sezonie 1998/1999, w którym ani razu nie zajął miejsca w czołowej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej zajął 48. miejsce i nie wystąpił na Mistrzostwach Świata w Ramsau. Poprawił się jednak już w sezonie 1999/2000, który ukończył na jedenastej pozycji. Trzykrotnie stawał na podium: 4 marca w Lahti i 11 marca w Oslo był trzeci, a 13 lutego 2000 roku w Sapporo odniósł swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo.

Sezon 2000/2001 był najlepszym okresem w jego karierze. We wszystkich swoich startach plasował się w pierwszej ósemce, a na podium stanął pięć razy: 29 grudnia w Lillehammer, 7 stycznia w Reit im Winkl i 3 marca w Sapporo zwyciężał, a 19 stycznia w Park City i 10 marca w Oslo zajmował trzecie miejsce. W klasyfikacji generalnej był czwarty, przegrywając walkę o trzecie miejsce ze swoim rodakiem Bjarte Engenem Vikiem o 14 punktów. W tym samym sezonie był jednak trzeci w klasyfikacji sprintu, w której lepsi byli tylko Austriak Felix Gottwald oraz Niemiec Ronny Ackermann. W lutym 2001 roku wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lahti, gdzie wspólnie z Kennethem Braatenem, Sverre Rotevatnem i Bjarte Engenem Vikiem wywalczył złoty medal w sztafecie. W startach indywidualnych był siódmy w sprincie (najlepszy wynik spośród Norwegów), a w Gundersenie był piąty.

Najważniejszym punktem sezonu 2001/2002 były Igrzyska Olimpijskie w Salt Lake City. Kristian zajął tam piąte miejsce w sztafecie, a indywidualnie był ósmy w Gundersenie, natomiast rywalizację w sprincie zakończył na 28. miejscu. Starty w Pucharze Świata rozpoczął od dwóch miejsc na podium: 23 i 25 listopada 2001 roku w Kuopio zajmował trzecie miejsce. W kolejnych startach jeszcze sześciokrotnie mieścił się w dziesiątce, lecz na podium już nie stanął i sezon zakończył na dwunastej pozycji. W kolejnym sezonie zajął dziesiąte miejsce w klasyfikacji generalnej, chociaż w żadnym z konkursów nie stanął na podium. Na Mistrzostwach Świata w Val di Fiemme w 2003 roku Norwegowie w składzie: Ola Morten Græsli, Petter Tande, Kristian Hammer i Kenneth Braaten zajęli czwarte miejsce w sztafecie. Tuż za podium znaleźli się już po skokach i mimo 34 sekund straty do zajmujących trzecie miejsce Finów nie zdołali wskoczyć na podium. Na mecie do reprezentantów Finlandii Norwegowie stracili nieco ponad 24 sekundy. Indywidualnie Hammer także zajmował wysokie pozycje: w Gundersenie był piąty, a w sprincie uplasował się jedną pozycję niżej.

Po słabszym sezonie 2003/2004, w którym zajął 35. miejsce Norweg wrócił do lepszej formy w sezonie 2004/2005. Wywalczył wtedy swoje ostatnie pucharowe podium - 23 stycznia 2005 roku w Libercu zajął drugie miejsce w sprincie. Jeszcze czterokrotnie meldował się w pierwszej dziesiątce, ale na podium nie stawał. W klasyfikacji generalnej był tym razem piętnasty. Ostatni sukces osiągnął na Mistrzostwach Świata w Oberstdorfie w 2005 roku, gdzie w sprincie wywalczył brązowy medal, ulegając tylko Ackermannowi oraz swemu rodakowi Magnusowi Moanowi. Ponadto wraz z Petterem Tande, Magnusem Moanem i Håvardem Klemetsenem zdobył swój drugi w karierze złoty medal w sztafecie. Norwegowie prowadzili już po skokach i na trasę biegu wyruszyli z przewagą 19 sekund nad Austriakami. W biegu zdołali obronić prowadzenie, na mecie wyprzedzając Niemców o 7.1 sekundy i Austriaków o 7.4 sekundy.

Sezon 2005/2006 był ostatnim w karierze Hammera. Norweg cztery razy znalazł się w najlepszej dziesiątce zawodów, jednak jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce 18 grudnia 2005 roku w Ramsau. W klasyfikacji generalnej zajął 26. miejsce. Wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Turynie, jednak startował tylko w konkurencjach indywidualnych. W sprincie zajął 28. miejsce, a rywalizację w Gundersenie ukończył 7 pozycji niżej. Startował także w Letnim Grand Prix w kombinacji norweskiej, zajmując piąte miejsce w klasyfikacji końcowej piątej oraz szóstej edycji tych zawodów. W obu przypadkach raz stawał na podium: 24 sierpnia 2002 roku w Klingenthal oraz 31 sierpnia 2003 roku w Winterbergu zajmował drugie miejsce. W 2006 roku zakończył karierę.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
13. 14 lutego 1998 Japonia Nagano Gundersen K-90/15 km 41:21.1 min +4:46.6 min Norwegia Bjarte Engen Vik
8. 9 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Gundersen K-90/15 km 39:11.7 min +2:29.1 min Finlandia Samppa Lajunen
5. 17 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sztafeta K-90/4x5 km[1] 48:42.2 min +2:39.9 min  Finlandia
20. 21 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sprint K-120/7.5 km 16:40.1 min +1:40.9 min Finlandia Samppa Lajunen
35. 11 lutego 2006 Włochy Pragelato Gundersen HS106/15 km 39:44.6 min +5:06.2 min Niemcy Georg Hettich
28. 21 lutego 2006 Włochy Pragelato Sprint HS134/7.5 km 18:29.0 min +1:39.1 min Austria Felix Gottwald

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
36. 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Gundersen K-90/15 km 43:43.1 min +6:29.2 min Japonia Kenji Ogiwara
5. 15 lutego 2001 Finlandia Lahti Gundersen K-90/15 km 39:26.7 min +2:30.4 min Norwegia Bjarte Engen Vik
1.Gold medal with cup.svg 20 lutego 2001 Finlandia Lahti Sztafeta K-90/4x5 km[2] 48:54.1 min - -
7. 24 lutego 2001 Finlandia Lahti Sprint K-116/7.5 km 19:40.3 min +50.9 s Niemcy Marko Baacke
5. 21 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Gundersen K-95/15 km 37:54.2 min +1:40.9 min Niemcy Ronny Ackermann
4. 24 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Sztafeta K-95/4x5 km[3] 47:23.9 min +1:39.8 min  Austria
6. 28 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Sprint K-120/7.5 km 18:47.8 min +31.8 s Stany Zjednoczone Johnny Spillane
15. 18 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS100/15 km 38:56.2 min +1:14.3 min Niemcy Ronny Ackermann
1.Gold medal with cup.svg 23 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Sztafeta HS137/4x5 km[4] 49:45.5 min - -
3.Bronze medal with cup.svg 27 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Sprint HS137/7.5 km 20:15.6 min +37.7 s Niemcy Ronny Ackermann

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
3.Bronze medal with cup.svg 2 marca 1995 Szwecja Gällivare Sztafeta K-90/3x5 km[5] ? ?  Austria
1.Gold medal with cup.svg 30 stycznia 1996 Włochy Asiago Sztafeta K-90/3x5 km[6] ? - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 14 stycznia 1997 Włochy Predazzo Gundersen K90/15 km ? 3. +2:10.8 min Finlandia Samppa Lajunen
2. 13 marca 1998 Norwegia Oslo Gundersen K115/15 km ? 3. +1:40.3 min Norwegia Bjarte Engen Vik
3. 12 lutego 2000 Japonia Sapporo Gundersen K120/15 km ? 1. - -
4. 4 marca 2000 Finlandia Lahti Gundersen K116/7.5 km ? 3. +10.9 s Finlandia Hannu Manninen
5. 11 marca 2000 Norwegia Oslo Gundersen K115/7.5 km ? 3. +34.7 s Norwegia Bjarte Engen Vik
6. 29 grudnia 2000 Norwegia Lillehammer Gundersen K116/7.5 km ? 1. - -
7. 7 stycznia 2001 Niemcy Reit im Winkl Gundersen K90/15 km ? 1. - -
8. 19 stycznia 2001 Stany Zjednoczone Park City Sprint K120/7.5 km ? 3. +44.8 s Austria Felix Gottwald
9. 3 marca 2001 Japonia Sapporo Gundersen K120/15 km ? 1. - -
10. 10 marca 2001 Norwegia Oslo Sprint K115/7.5 km ? 3. +30.5 s Austria Felix Gottwald
11. 23 listopada 2001 Finlandia Kuopio Gundersen K120/15 km 42:44.0 min 3. +36.5 s Niemcy Ronny Ackermann
12. 25 listopada 2001 Finlandia Kuopio Sprint K120/7.5 km 18:58.2 min 3. +10.4 s Niemcy Ronny Ackermann
13. 23 stycznia 2005 Czechy Liberec Gundersen K120/15 km 21:22.2 min 2. +14.8 s Finlandia Hannu Manninen

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 11 grudnia 1994 Finlandia Vuokatti Gundersen K90/15 km ? 3. ? Norwegia Halldor Skard
2. 10 grudnia 1999 Finlandia Taivalkoski Gundersen K90/15 km ? 1. - -
3. 11 grudnia 1999 Finlandia Taivalkoski Sprint K90/7.5 km ? 1. - -
4. 17 grudnia 1999 Włochy Val di Fiemme Gundersen K120/15 km ? 1. - -
5. 18 grudnia 1999 Włochy Val di Fiemme Sprint K120/7.5 km ? 1. - -

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 24 sierpnia 2002 Niemcy Klingenthal Gundersen K80/16 km ? 2. +30.5 s Austria Mario Stecher
2. 31 sierpnia 2003 Niemcy Winterberg Gundersen K81/14 km 26:57.7 min 2. +0.1 s Austria Mario Stecher

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Skład drużyny: Jan Rune Grave, Lars Andreas Østvik, Sverre Rotevatn, Kristian Hammer
  2. Skład drużyny: Kenneth Braaten, Sverre Rotevatn, Bjarte Engen Vik, Kristian Hammer
  3. Skład drużyny: Ola Morten Græsli, Petter Tande, Kristian Hammer, Kenneth Braaten
  4. Skład drużyny: Petter Tande, Håvard Klemetsen, Magnus Moan, Kristian Hammer
  5. Skład drużyny: Jacob Gunnes, Kristian Hammer, Jermund Lunder
  6. Skład drużyny: Sverre Rotevatn, Preben Fjære Brynemo, Kristian Hammer