Tino Edelmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tino Edelmann
Tino Edelmann
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1985
Niemiecka Republika Demokratyczna Oberhof, NRD
Klub SC Motor Zella-Mehlis
Wzrost 185 cm
Waga 72 kg
Debiut w PŚ 1.01 2003, Oberhof
(41. - sprint)
Pierwsze punkty w PŚ 30.12 2003, Oberhof
(26. - Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ 16.12 2007, Ramsau
(3. - sprint)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 6.12 2009, Lillehammer
(Gundersen)
Dorobek medalowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Oficjalna strona internetowa

Tino Edelmann (ur. 13 kwietnia 1985 roku w Oberhofie) – niemiecki narciarz, specjalista kombinacji norweskiej, brązowy medalista olimpijski, pięciokrotny srebrny medalista mistrzostw świata, ośmiokrotny medalista mistrzostw świata juniorów, a także zwycięzca Letniego Grand Prix.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił się w 26 sierpnia 2000 roku, kiedy wystartował w trzeciej edycji Letniego Grand Prix w kombinacji norweskiej. Zajął wtedy 54. miejsce w zawodach indywidualnych w Klingenthal. Dwa dni później był trzydziesty w Oberhofie. Pierwszy indywidualny występ w Pucharze Świata B zaliczył 4 stycznia 2002 roku w Klingenthal, kiedy zajął 25. miejsce w sprincie. W sezonie 2001/2002 tego cyklu wystartował jeszcze dziewięciokrotnie, tylko raz nie zdobywając punktów. W efekcie zajął 26. miejsce w klasyfikacji generalnej. W styczniu 2002 roku wziął udział w mistrzostwach świata juniorów w Schonach, gdzie wraz z kolegami z reprezentacji zdobył złoty medal, a w konkursie metodą Gunderseną był dziewiąty.

W Pucharze Świata zadebiutował 1 stycznia 2003 roku w Oberhofie, zajmując 41. miejsce w sprincie. W sezonie 2002/2003 startował jeszcze dwukrotnie, ale również nie zdobył punktów i nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. Na mistrzostwach świata juniorów w Sollefteå zdobył złoty medal w drużynie, w sprincie był piąty, a w Gundersenie zajął 17. miejsce. Startował także w Pucharze Świata B, wygrywając zawody w sprincie w Kuusamo 7 marca i w Trondheim 12 marca 2003 roku. Sezon 2003/2004 Pucharu Kontynentalnego zaczął od zwycięstwa w sprincie, 5 grudnia 2003 roku w Rovaniemi. Na podium stanął także 20 grudnia w Ruhpolding, gdzie był drugi w sprincie. Od tej pory startował głównie w Pucharze Świata. Najlepszy wynik na najwyższym szczeblu rozgrywek w tym sezonie uzyskał 22 lutego 2004 roku w czeskim Libercu, gdzie był ósmy. Na początku lutego wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Stryn, gdzie zdobył srebrne medale w sztafecie, sprincie i Gundersenie.

W sezonach 2004/2005, 2005/2006 i 2006/2007 nie osiągał większych sukcesów w Pucharze Świata. Jego najlepszym wynikiem było piąte miejsce Gundersenie, wywalczone 30 stycznia 2005 roku w Sapporo. W 2005 roku wystartował na mistrzostwach świata w Oberstdorfie, gdzie był osiemnasty w sprincie, a zawodów metodą Gundersena nie ukończył. Miesiąc później wywalczył kolejne trzy medale podczas mistrzostw świata juniorów w Rovaniemi. Wraz z kolegami sięgnął po złoto w drużynie, a indywidualnie był drugi w Gundersenie oraz trzeci w sprincie.

Przełom nadszedł w sezonie 2007/2008. W pierwszej części sezonu, 12 grudnia 2007 roku w austriackim Ramsau Edelmann po raz pierwszy w karierze stanął na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata. Zajął tam trzecie miejsce w sprincie huraganowym, ulegając tylko dwóm rodakom: Björnowi Kircheisenowi i Ronny'emu Ackermannowi. W pozostałych zawodach jeszcze trzykrotnie plasował się w czołowej dziesiątce: 30 grudnia w Oberhofie był siódmy w Gundersenie, 12 stycznia w Val di Fiemme był dziewiąty w tej samej konkurencji, a 9 marca 2008 roku w Oslo zajął dziesiąte miejsce w sprincie. W klasyfikacji generalnej dało mu to dwunasta pozycję. Mimo, że w kolejnym sezonie nie stawał na podium, to w klasyfikacji generalnej zajął miejsce wyższe niż przed rokiem - ósme. Najbliżej podium był 30 listopada w Kuusamo, 4 stycznia w Schonach i 8 lutego 2009 roku w Seefeld, gdzie zajmował piąte miejsce w Gundersenie. Podczas mistrzostw świata w Libercu razem z Erikiem Frenzlem, Ronnym Ackermannem i Björnem Kircheisenem zdobył srebrny medal w sztafecie. Drugi był także w starcie masowym, przegrywając tylko z Toddem Lodwickiem ze Stanów Zjednoczonych. Ponadto w zawodach metodą Gundersena był siódmy na dużej skoczni i dziewiąty na normalnej.

W lecie 2009 roku wystartował w dwunastej edycji Letniego Grand Prix w kombinacji norweskiej, zajmując dwukrotnie czwarte i dwukrotnie drugie miejsce. Pozwoliło mu to na triumf w klasyfikacji końcowej. Dobrą formę zdołał także utrzymać w sezonie 2009/2010, w którym był piąty w klasyfikacji generalnej. Czterokrotnie stawał na podium w tym 6 grudnia 2009 roku w norweskim Lillehammer po raz pierwszy w karierze zwyciężył w zawodach Pucharu Świata. Był także drugi 29 listopada w Kuusamo i 19 grudnia w Ramsau, a 5 marca 2010 roku w Lahti zajął trzecie miejsce w Gundersenie. Na igrzyskach olimpijskich w Vancouver Niemcy w składzie: Johannes Rydzek, Tino Edelmann, Eric Frenzel i Björn Kircheisen wywalczyli brązowy medal w konkursie drużynowym. Indywidualnie Tino był osiemnasty w Gundersenie na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie zajął 28 miejsce.

W dziesięciu startach w zawodach Pucharu Świata w sezonie 2010/2011 sześciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce. Najlepszy wynik osiągnął 19 grudnia 2010 roku w Ramsau, gdzie zajął drugie miejsce w Gundersenie, ustępując tylko Austriakowi Mario Stecherowi. Było to jedyne podium Edelmanna w tym sezonie. W klasyfikacji generalnej zajął tym razem dziewiątą pozycję. Na mistrzostwach świata w Oslo w 2011 roku wspólnie z Rydzkiem, Kircheisenem i Frenzlem zdobył brązowe medale w obu konkursach drużynowych, a indywidualnie wywalczył srebrny medal w Gundersenie na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie był piętnasty. Dobrą passę kontynuował na początku sezonu 2011/2012 - 25 listopada 2011 roku w Kuusamo zajął trzecie miejsce, a dzień później zwyciężył. Łącznie pięciokrotnie plasował się na podium zawodów tego sezonie i w klasyfikacji generalnej był ósmy.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
18. 14 lutego 2010 Kanada Vancouver Gundersen HS106/10 km 25:47,1 min +1:00,5 min Francja Jason Lamy Chappuis
3.Bronze medal.svg 23 lutego 2010 Kanada Vancouver Sztafeta HS140/4x5 km[1] 49:31,6 min +19,5 s  Austria
29. 25 lutego 2010 Kanada Vancouver Gundersen HS140/10 km 25:32,9 min +3:02,1 min Stany Zjednoczone Bill Demong
9. 12 lutego 2014 Rosja Soczi Gundersen HS106/10 km 23:50,2 min +37,0 s Niemcy Eric Frenzel

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
DNF 18 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS100/15 km 38:56.2 min - Niemcy Ronny Ackermann
18. 27 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Sprint HS137/7.5 km 20:15.6 min +1:51.7 min Niemcy Ronny Ackermann
11. 23 lutego 2007 Japonia Sapporo Sprint HS134/7.5 km 17:40.2 min +1:30.3 min Finlandia Hannu Manninen
2.Silver medal with cup.svg 25 lutego 2007 Japonia Sapporo Sztafeta HS134/4x5 km[2] 49:14.9 min +28.4 s  Finlandia
2.Silver medal with cup.svg 20 lutego 2009 Czechy Liberec Start masowy HS100/10 km 24:49.7 min +4.6 s Stany Zjednoczone Todd Lodwick
9. 22 lutego 2009 Czechy Liberec Gundersen HS100/10 km 24:22.3 min +1:27.7 min Stany Zjednoczone Todd Lodwick
2.Silver medal with cup.svg 26 lutego 2009 Czechy Liberec Sztafeta HS134/4x5 km[3] 48:32.3 min +1.0 s  Japonia
7. 28 lutego 2009 Czechy Liberec Gundersen HS134/10 km 23:36.6 min +58.1 s Stany Zjednoczone Bill Demong
2.Silver medal with cup.svg 26 lutego 2011 Norwegia Oslo Gundersen HS106/10 km 25:19.2 min +11.9 s Niemcy Eric Frenzel
2.Silver medal with cup.svg 28 lutego 2011 Norwegia Oslo Sztafeta HS106/4x5 km[4] 48:07.8 min +0.4 s  Austria
15. 2 marca 2011 Norwegia Oslo Gundersen HS134/10 km 25:31.6 min +1:36.7 min Francja Jason Lamy Chappuis
2.Silver medal with cup.svg 4 marca 2011 Norwegia Oslo Sztafeta HS106/4x5 km[5] 48:07.8 min +0.1 s  Austria
21. 22 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Gundersen HS106/10 km 29:13.2 min +1:30.6 min Francja Jason Lamy Chappuis
6. 24 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Sztafeta HS106/4x5 km[6] 57:34.0 min +1:07.6 min  Francja
DNS 28 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Gundersen HS134/10 km 27:22.8 min - Niemcy Eric Frenzel
3.Bronze medal with cup.svg 2 marca 2013 Włochy Val di Fiemme Sprint drużynowy HS134/2x7.5 km[7] 35:37.9 min +43.9 s  Francja

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
9. 23 stycznia 2002 Niemcy Schonach Gundersen K90/10 km 30:54.2 min +2:53.3 min Niemcy Björn Kircheisen
1.Gold medal with cup.svg 25 stycznia 2002 Niemcy Schonach Sztafeta K90/4x5 km[8] 844.0 pkt - -
17. 5 lutego 2003 Szwecja Sollefteå Gundersen K107/10 km ? +3:40.9 min Niemcy Björn Kircheisen
1.Gold medal with cup.svg 7 lutego 2003 Szwecja Sollefteå Sztafeta K107/4x5 km[9] 58.41.8 min - -
5. 9 lutego 2003 Szwecja Sollefteå Sprint K107/5.0 km 14.02.6 min +53.7 s Niemcy Björn Kircheisen
2.Silver medal with cup.svg 4 lutego 2004 Norwegia Stryn Gundersen K90/10 km 26:06.3 min +2:30.7 min Norwegia Petter Tande
2.Silver medal with cup.svg 6 lutego 2004 Norwegia Stryn Sztafeta K90/4x5[10] 58:03.0 min +1.38.0 min  Norwegia
2.Silver medal with cup.svg 8 lutego 2004 Norwegia Stryn Sprint K90/7.5 km 14:02.1 min +35.9 s Norwegia Petter Tande
2.Silver medal with cup.svg 22 marca 2005 Finlandia Rovaniemi Gundersen HS100/10 km 25.56.6 min +57.4 s Norwegia Petter Tande
1.Gold medal with cup.svg 24 marca 2005 Finlandia Rovaniemi Sztafeta HS100/4x5[11] 44:17.1 min - -
3.Bronze medal with cup.svg 26 marca 2005 Finlandia Rovaniemi Sprint HS100/5.0 km 14:02.1 min +5.8 s Norwegia Petter Tande

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 16 grudnia 2007 Austria Ramsau Sprint huraganowy HS98/7.5 km 17:32.6 min 3. +8.7 s Niemcy Björn Kircheisen
2. 29 listopada 2009 Finlandia Kuusamo Gundersen HS142/10 km 25:33.7 min 2. +1.2 s Finlandia Hannu Manninen
3. 6 grudnia 2009 Norwegia Lillehammer Gundersen HS140/10 km 23:14.3 min 1. - -
4. 19 grudnia 2009 Austria Ramsau Gundersen HS98/10 km 25:45.6 min 2. +2.1 s Francja Jason Lamy Chappuis
5. 5 marca 2009 Finlandia Lahti Gundersen HS130/10 km 25:20.3 min 3. +7.2 s Norwegia Magnus Moan
6. 19 grudnia 2010 Austria Ramsau Gundersen HS98/10 km 24:22.3 min 2. +8.6 s Austria Mario Stecher
7. 25 listopada 2011 Finlandia Kuusamo Gundersen HS142/10 km 27:41.0 min 3. +7.1 s Norwegia Magnus Krog
8. 26 listopada 2011 Finlandia Kuusamo Gundersen HS142/10 km 27:37.3 min 1. - -
9. 3 grudnia 2011 Norwegia Lillehammer Gundersen HS100/10 km 27:44.4 min 3. +8.6 s Norwegia Håvard Klemetsen
10. 11 grudnia 2011 Austria Ramsau Gundersen HS98/10 km 22:05.8 min 3. +3.0 s Norwegia Jan Schmid
11. 3 marca 2012 Finlandia Lahti Gundersen HS130/10 km 23:43.4 min 2. +4.3 s Norwegia Jan Schmid
12. 12 stycznia 2013 Francja Chaux-Neuve Gundersen HS118/10 km 23:42.6 min 1. - -
13. 19 stycznia 2013 Austria Seefeld Gundersen HS109/10 km 25:59.1 min 3. +20.8 s Niemcy Eric Frenzel
14. 26 stycznia 2013 Niemcy Klingenthal Gundersen HS140/10 km 23:03.4 min 2. +10.4 s Niemcy Eric Frenzel
15. 27 stycznia 2013 Niemcy Klingenthal HS140/Penalty Race 23:21.1 min 2. +23.4 s Niemcy Eric Frenzel
16. 17 stycznia 2014 Austria Seefeld Gundersen HS109/5 km 12:37.4 min 3. +9.4 s Niemcy Eric Frenzel
17. 28 lutego 2014 Finlandia Lahti Gundersen HS 130/10 km 24:27.8 min 3. +20.6 s Niemcy Johannes Rydzek

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 7 marca 2003 Finlandia Kuusamo Sprint K120/7.5 km ? 1. - -
2. 12 marca 2003 Norwegia Trondheim Sprint K120/7.5 km ? 1. - -
3. 5 grudnia 2003 Finlandia Rovaniemi Sprint K90/7.5 km ? 1. - -
4. 20 grudnia 2003 Niemcy Ruhpolding Sprint K115/7.5 km ? 2. +0.3 s Szwajcaria Ivan Rieder
5. 13 stycznia 2006 Francja Chaux-Neuve Sprint K90/7.5 km 20:22.5 min 3. +21.5 s Szwajcaria Ronny Heer
6. 9 grudnia 2006 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Gundersen HS127/15 km 39:41.5 min 3. +14.5 s Austria Lukas Klapfer
7. 10 grudnia 2006 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Sprint HS127/7.5 km 17:17.8 min 1. - -
8. 15 grudnia 2006 Stany Zjednoczone Park City Gundersen HS127/15 km 17:32.8 min 1. - -
9. 16 grudnia 2006 Stany Zjednoczone Park City Sprint huraganowy HS134/7.5 km 18:16.9 min 1. - -
10. 20 grudnia 2006 Stany Zjednoczone Lake Placid Start masowy HS100/10 km 31:07.9 min 2. +20.1 s Austria Tomaz Druml

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 13 sierpnia 2009 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS137/10 km 25:38.2 min 2. +4.0 s Niemcy Björn Kircheisen
2. 15 sierpnia 2009 Szwajcaria Einsiedeln Gundersen HS117/10 km 25:49.0 min 2. +1.1 s Szwajcaria Ronny Heer

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Skład drużyny: Tino Edelmann, Eric Frenzel, Johannes Rydzek, Björn Kircheisen
  2. Skład drużyny: Sebastian Haseney, Ronny Ackermann, Tino Edelmann, Björn Kircheisen
  3. Skład drużyny: Ronny Ackermann, Eric Frenzel, Björn Kircheisen, Tino Edelmann
  4. Skład drużyny: Johannes Rydzek, Björn Kircheisen, Tino Edelmann, Eric Frenzel
  5. Skład drużyny: Johannes Rydzek, Björn Kircheisen, Eric Frenzel, Tino Edelmann
  6. Skład drużyny: Björn Kircheisen, Tino Edelmann, Eric Frenzel, Fabian Rießle
  7. Skład drużyny: Tino Edelmann, Eric Frenzel
  8. Skład drużyny: Florian Schillinger, Tino Edelmann, Christian Beetz, Björn Kircheisen
  9. Skład drużyny: Christian Beetz, Marco Kühne, Tino Edelmann, Björn Kircheisen
  10. Skład drużyny: Christian Ulmer, Christian Beetz, Florian Schillinger, Tino Edelmann
  11. Skład drużyny: Steffen Tepel, Tom Beetz, Florian Schillinger, Tino Edelmann