Geir Andersen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Geir Andersen
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1962
Norwegia Oslo, Norwegia
Klub Lyn Oslo
Wzrost 175 cm
Waga 75 kg
Debiut w PŚ 17 grudnia 1983, Seefeld
(21. miejsce – Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 7 stycznia 1984, Schonach
(2. miejsce – Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ 7 stycznia 1984, Schonach
(2. miejsce – Gundersen)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 15 grudnia 1984, Planica
(Gundersen)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
Gold medal with cup.svg Złoto
1984
Rovaniemi
Sztafeta
3×10 km
Silver medal with cup.svg Srebro
1985
Seefeld
Gundersen
Silver medal with cup.svg Srebro
1985
Seefeld
Sztafeta
3×10 km
Mistrzostwa świata juniorów
Gold medal with cup.svg Złoto
1984
Trondheim
Indywidualnie
Silver medal with cup.svg Srebro
1983
Kuopio
Indywidualnie
Silver medal with cup.svg Srebro
1984
Trondheim
Drużynowo
Puchar świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
1984/1985
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1983/1984
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1985/1986

Geir Andersen (ur. 12 lutego 1962 w Oslo) – norweski dwuboista klasyczny, trzykrotny medalista mistrzostw świata, trzykrotny medalista mistrzostw świata juniorów, a także zdobywca Pucharu Świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w swojej karierze osiągnął 1983 roku, kiedy na Mistrzostwach Świata Juniorów w Kuopio wywalczył indywidualnie srebrny medal. Jeszcze lepiej wypadł rok później, podczas Mistrzostw Juniorów w Trondheim, gdzie indywidualnie był najlepszy, a wraz z kolegami z reprezentacji zdobył srebrny medal drużynowo.

W Pucharze Świata zadebiutował 17 grudnia 1983 roku w Seefeld, gdzie zajął 21. miejsce w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena. Pierwsze pucharowe punkty zdobył już niecały miesiąc później, 7 stycznia 1984 roku w Schonach, gdzie od razu stanął na podium zajmując drugie miejsce. W pozostałych konkursach sezonu 1983/1984 jeszcze czterokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, w tym trzykrotnie stawał na podium: 24 lutego w Falun, 3 marca w Lahti oraz 8 marca 1984 roku w Oslo zajmował trzecie miejsce. W klasyfikacji generalnej zajął trzecie miejsce, za swym rodakiem Tomem Sandbergiem i reprezentantem NRD Uwe Dotzauerem. W lutym 1984 roku brał udział w Igrzyskach Olimpijskich w Sarajewie, gdzie ósmy wynik na skoczni i osiemnasty czas biegu pozwoliły mu zająć dziesiąte miejsce. Miesiąc później zdobył złoty medal w sztafecie na Mistrzostwach Świata w Rovaniemi. Wraz z Sandbergiem i Hallsteinem Bøgsethem minimalnie wyprzedził Finów oraz reprezentantów ZSRR.

Andersen zdominował rywalizację pucharową w sezonie 1984/1985. Wystartował w sześciu z siedmiu zawodów, przy czym w czterech zwyciężył, a dwukrotnie był drugi. Pierwsze w karierze zwycięstwo odniósł 15 grudnia 1984 roku w Planicy, a następnie wygrywał także 20 grudnia 1984 roku w Sankt Moritz, 23 lutego w Leningradzie oraz 2 marca 1985 roku w Lahti. W klasyfikacji generalnej wyprzedził dwóch reprezentantów RFN: Hermanna Weinbucha oraz Huberta Schwarza. W styczniu 1985 roku Geir wystąpił na Mistrzostwach Świata w Seefeld, gdzie w zawodach indywidualnych zdobył srebrny medal, ulegając tylko Weinbuchowi. W skokach Norweg zajął trzecie miejsce, a na trasie biegu uzyskał ósmy czas, co pozwoliło mu zająć drugie miejsce. Trzecie miejsce w tych zawodach przypadło Jouko Karjalainenowi z Finlandii, który stracił do Andersena nieco ponad trzy punkty. Na tych samych mistrzostwach wspólnie z Hallsteinem Bøgsethem i swoim bratem Espenem Andersenem zdobył kolejny srebrny medal.

Punktował także we wszystkich startach sezonu 1985/1986. W pierwszych zawodach cyklu, 21 grudnia 1985 roku w Tarvisio odniósł swoje ostatnie zwycięstwo. Pięciokrotnie znajdował się w czołowej dziesiątce zawodów, na podium stając 28 lutego w Lahti, gdzie był drugi oraz 22 marca 1986 roku w Štrbskim Plesie, gdzie zajął trzecie miejsce. W klasyfikacji generalnej ponownie był trzeci, za Weinbuchem i jego rodakiem Thomasem Müllerem. W sezonie 1986/1987 Andersen nie pojawił się ani razu w zawodach PŚ, nie wystąpił także na Mistrzostwach Świata w Oberstdorfie.

W zawodach startował do zakończenia sezonu 1989/1990, jednak osiągał słabsze wyniki. Na podium stanął już tylko raz – 17 grudnia 1988 roku w Saalfelden, zajmując trzecie miejsce. Nie wystąpił już na żadnej dużej imprezie. Ostatni oficjalny występ zanotował 16 marca 1990 roku w Oslo, gdzie zajął 46. pozycję.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
10. 12 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Indywidualnie K-90/15 km 422,595 pkt –29,440 pkt Norwegia Tom Sandberg

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
1.Gold medal with cup.svg 18 marca 1984 Finlandia Rovaniemi Sztafeta K-90/3×5 km[1] 1189,46 pkt
2.Silver medal with cup.svg 18 stycznia 1985 Austria Seefeld Gundersen K-90/15 km 410,10 pkt –10,46 pkt Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Hermann Weinbuch
2.Silver medal with cup.svg 25 stycznia 1985 Austria Seefeld Sztafeta K-90/3×5 km[2] 1276,90 pkt –20,88 pkt  RFN

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
2.Silver medal with cup.svg 11 marca 1983 Finlandia Kuopio Indywidualnie K-90/15 km  ?  ? Niemiecka Republika Demokratyczna Heiko Hunger
1.Gold medal with cup.svg 3 lutego 1984 Norwegia Trondheim Indywidualnie K-90/15 km  ?
2.Silver medal with cup.svg 4 lutego 1984 Norwegia Trondheim Sztafeta K-90/3×5 km[3]  ?  ?  NRD

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 7 stycznia 1984 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Schonach Gundersen K90/15 km 432,640 pkt 2. –0,895 pkt Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Thomas Müller
2. 24 lutego 1984 Szwecja Falun Gundersen K90/15 km 411,935 pkt 3. –5,075 pkt Finlandia Rauno Miettinen
3. 3 marca 1984 Finlandia Lahti Gundersen K90/15 km 411,920 pkt 3. –1,350 pkt Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Thomas Müller
4. 8 marca 1984 Norwegia Oslo Gundersen K90/15 km 426,815 pkt 3. –5,075 pkt Norwegia Espen Andersen
5. 15 grudnia 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Gundersen K90/15 km 418,8 pkt 1.
6. 20 grudnia 1984 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km 419,10 pkt 1.
7. 5 stycznia 1985 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Schonach Gundersen K90/15 km 422,935 pkt 2. –7,270 pkt Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Hermann Weinbuch
8. 22 lutego 1985 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Leningrad Gundersen K90/15 km 433,05 pkt 1.
9. 2 marca 1985 Finlandia Lahti Gundersen K90/15 km  ? 1.
10. 16 marca 1985 Norwegia Oslo Gundersen K90/15 km 430,400 pkt 2. –18,450 pkt Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Hermann Weinbuch
11. 21 grudnia 1985 Włochy Tarvisio Gundersen K90/15 km 427,055 pkt 1.
12. 28 lutego 1986 Finlandia Lahti Gundersen K90/15 km 414,000 pkt 2. –1,010 pkt Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Hermann Weinbuch
13. 22 marca 1986 Czechosłowacja Štrbské Pleso Gundersen K90/15 km 436,2 pkt 3. –18,8 pkt Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Hermann Weinbuch
14. 17 grudnia 1988 Austria Saalfelden Gundersen K90/15 km  ? 3.  ? Norwegia Trond-Arne Bredesen

Przypisy

  1. Skład drużyny: Tom Sandberg, Hallstein Bøgseth, Geir Andersen.
  2. Skład drużyny: Geir Andersen, Espen Andersen, Hallstein Bøgseth.
  3. Skład drużyny: John Riiber, Trond-Arne Bredesen, Geir Andersen.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]