Tina Maze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tina Maze
Tina Maze
Data i miejsce urodzenia 2 maja 1983
Slovenj Gradec, Jugosławia
Klub CRN – SK Crna
Wzrost 172 cm
Waga 67 kg
Debiut w PŚ 02.01 1999, Maribor
(DNF1 – gigant)
Pierwsze punkty w PŚ 28.10 2000, Sölden
(24. – gigant)
Pierwsze podium w PŚ 04.01 2002, Maribor
(2. – gigant)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 26.10 2002, Sölden (gigant)
Dorobek medalowy
Oficjalna strona internetowa

Tina Maze (ur. 2 maja 1983 w miejscowości Slovenj Gradec) – słoweńska narciarka alpejska, wielokrotna medalista olimpijska i mistrzostw świata oraz zdobywczyni Pucharu Świata. Jedna z zaledwie kilku alpejek w historii, które zwyciężały we wszystkich konkurencjach narciarstwa alpejskiego, przy czym Maze dokonała tego w w jednym sezonie.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawiła się 26 listopada 1998 roku w Tignes, gdzie w zawodach FIS Race nie ukończyła pierwszego przejazdu slalomu. Dwa dni później w Val Thorens była druga w slalomie gigancie, a kolejnego dnia odniosła pierwsze zwycięstwo. W marcu 1999 roku wystąpiła na mistrzostwach świata juniorów w Pra Loup, gdzie jej najlepszym wynikiem było czternaste miejsce w supergigancie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Québecu była między innymi siódma w supergigancie i dziesiąta w gigancie. Najlepszy wynik w tej kategorii wiekowej osiągnęła podczas mistrzostw świata juniorów w Verbier w 2001 roku, kończąc rywalizację w gigancie na szóstej pozycji. Brała także udział w mistrzostwach świata juniorów w Tarvisio w 2002 roku, jednak plasowała się poza czołową dziesiątką.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 2 stycznia 1999 roku w Mariborze, gdzie nie ukończyła pierwszego przejazdu w slalomie gigancie. Pierwsze pucharowe punkty wywalczyła 28 października 2000 roku w Sölden, zajmując 24. miejsce w swej koronnej konkurencji. Pierwszy raz na podium zawodów tego cyklu stanęła po trzech latach od debiutu, 4 stycznia 2002 roku, także w Mariborze zajmując drugie miejsce w gigancie. Pierwsze zwycięstwo odniosła na inaugurację sezonu 2002/2003, 26 października 2002 roku w Sölden, gdzie wspólnie z Norweżką Andrine Flemmen i Austriaczką Nicole Hosp była najlepsza w gigancie. Było to pierwsze w historii Pucharu Świata zwycięstwo podzielone między trzy zawodniczki. Od tej pory w każdym kolejnym sezonie, z wyjątkiem sezonu 2006/2007, przynajmniej raz stawała na podium zawodów PŚ. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2011/2012, kiedy była druga w klasyfikacji generalnej, zjazdu i slalomu, natomiast w klasyfikacjach giganta, supergiganta i superkombinacji zwyciężyła. Została tym samym szóstą alpejką w historii, która odnotowała zwycięstwa we wszystkich konkurencjach narciarstwa alpejskiego i trzecią, która dokonała tego w jednym sezonie. W sezonie tym ustanowiła także rekord ilości miejsc na podium zawodów PŚ w jednym sezonie – 24. Została ponadto pierwszą zawodniczką, która w zawodach PŚ zebrała ponad 2000 punktów w jednym sezonie – 2414. Obydwa rekordy dotyczą zarówno Pucharu Świata pań jak i panów i obydwa należały od sezonu 1999/2000 do Austriaka Hermanna Maiera.

Pierwszą imprezą w kategorii seniorek w jakiej wzięła udział były mistrzostwa świata w St. Anton w 2001 roku. Zajęła tam między innymi szesnaste miejsce w slalomie. Rok później wystąpiła w slalomie gigancie na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, kończąc rywalizację na dwunastej pozycji. bez medalu wróciła także z trzech kolejnych edycji mistrzostw świata oraz igrzysk w Turynie w 2006 roku. Pierwszy medal zdobyła na mistrzostwach świata w Val d'Isère w 2009 roku, zajmując drugie miejsce w gigancie. Rozdzieliła tam na podium Austriaczkę Kathrin Hölzl i Tanję Poutiainen z Finlandii. Kolejne medale zdobyła podczas igrzysk w Vancouver w 2010 roku, plasując się na drugim miejscu w supergigancie i gigancie. W pierwszej konkurencji lepsza była tylko Austriaczka Andrea Fischbacher, a w drugiej Słowenkę wyprzedziła Niemka Viktoria Rebensburg. Rok później, na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen zwyciężyła w gigancie, a w superkombinacji była druga za Austriaczką Anną Fenninger. Mistrzostw świata w Schladming w 2013 roku przyniosły jej trzy kolejne trofea: w superkombinacji i gigancie była druga, a supergigancie zwyciężyła. Maze brała także udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi w 2014 roku, gdzie sięgnęła po złoto w gigancie i zjeździe (ex aequo z Dominique Gisin ze Szwajcarii). Na tych samych igrzyskach była też między innymi piąta w supergigancie i czwarta w superkombinacji, gdzie walkę o medal przegrała z Julią Mancuso z USA.

Mieszka w Črnie na Koroškem.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
12. 22 lutego 2002 Stany Zjednoczone Park City Gigant 2:30,01 min +3,35 s Chorwacja Janica Kostelić
39. 20 lutego 2006 Włochy San Sicario Supergigant 1:32,47 min +4,17 s Austria Michaela Dorfmeister
12. 24 lutego 2006 Włochy Sestriere Gigant 2:09,19 min +2,64 s Stany Zjednoczone Julia Mancuso
18. 17 lutego 2010 Kanada Whistler Zjazd 1:44,19 min +3,75 s Stany Zjednoczone Lindsey Vonn
5. 18 lutego 2010 Kanada Whistler Superkombinacja 2:09,14 min +1,39 s Niemcy Maria Riesch
2.Silver medal.svg 20 lutego 2010 Kanada Whistler Supergigant 1:20,14 min +0,49 s Austria Andrea Fischbacher
2.Silver medal.svg 24-25 lutego 2010 Kanada Whistler Gigant 2:27,11 min +0,04 s Niemcy Viktoria Rebensburg
9. 26 lutego 2010 Kanada Whistler Slalom 1:42,89 min +2,20 s Niemcy Maria Riesch
4. 10 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Superkombinacja 2:34,62 min +0,63 s Niemcy Maria Höfl-Riesch
1.Gold medal.svg 12 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Zjazd 1:41,57 min[1]
5. 15 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Supergigant 1:25,52 min +0,76 s Austria Anna Fenninger
1.Gold medal.svg 18 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Gigant 2:36,87 min
8. 21 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Slalom 1:44,54 min +1,71 s Stany Zjednoczone Mikaela Shiffrin

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
32. 29 stycznia 2001 Austria Sankt Anton Supergigant 1:25,80 min +2,36 s Francja Régine Cavagnoud
16. 7 lutego 2001 Austria Sankt Anton Slalom 1:41,03 min +8,08 s Szwecja Anja Pärson
22. 9 lutego 2001 Austria Sankt Anton Gigant 2:27,20 min +8,19 s Szwajcaria Sonja Nef
5. 12 lutego 2003 Szwajcaria Sankt Moritz Gigant 2:33,03 min +2,06 s Szwecja Anja Pärson
5. 30 stycznia 2005 Włochy Bormio Supergigant 1:18,67 min +1,03 s Szwecja Anja Pärson
10. 4 lutego 2005 Włochy Bormio Kombinacja 2:57,81 min +4,11 s Chorwacja Janica Kostelić
14. 6 lutego 2007 Szwecja Åre Supergigant 1:20,73 min +1,88 s Szwecja Anja Pärson
22. 13 lutego 2007 Szwecja Åre Gigant 2:34,69 min +2,97 s Austria Nicole Hosp
5. 3 lutego 2009 Francja Val d'Isère Supergigant 1:22,06 min +1,33 s Stany Zjednoczone Lindsey Vonn
14. 9 lutego 2009 Francja Val d'Isère Zjazd 1:32,64 min +2,33 s Stany Zjednoczone Lindsey Vonn
2.Silver medal with cup.svg 12 lutego 2009 Francja Val d'Isère Gigant 2:03,58 min +0,09 s Niemcy Kathrin Hölzl
11. 8 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Supergigant 1:25,06 min +1,24 s Austria Elisabeth Görgl
2.Silver medal with cup.svg 11 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Superkombinacja 2:43,32 min +0,09 s Austria Anna Fenninger
5. 13 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Zjazd 1:48,22 min +0,98 s Austria Elisabeth Görgl
1.Gold medal with cup.svg 17 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Gigant 2:20,54 min
5. 11 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Slalom 1:47,55 min +1,76 s Austria Marlies Schild
1.Gold medal with cup.svg 5 lutego 2013 Austria Schladming Supergigant 1:35,39 min
2.Silver medal with cup.svg 8 lutego 2013 Austria Schladming Superkombinacja 2:39,92 min +0,46 s Niemcy Maria Höfl-Riesch
7. 10 lutego 2013 Austria Schladming Zjazd 1:50,00 min +1,21 s Francja Marion Rolland
2.Silver medal with cup.svg 14 lutego 2013 Austria Schladming Gigant 2:08,06 min +1,12 s Francja Tessa Worley
5. 16 lutego 2013 Austria Schladming Slalom 1:39,85 min +1,76 s Stany Zjednoczone Mikaela Shiffrin

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
DNF2 9 marca 1999 Francja Pra Loup Slalom 1:46,62 min - Szwecja Anja Pärson
42. 10 marca 1999 Francja Pra Loup Gigant 1:53,82 min +10,44 s Włochy Denise Karbon
19. 13 marca 1999 Francja Pra Loup Zjazd 1:11,09 min +1,67 s Austria Kerstin Reisenhofer
14. 14 marca 1999 Francja Pra Loup Supergigant 1:14,06 min +1,93 s Austria Karin Blaser
13. 21 lutego 2000 Kanada Québec Zjazd 1:13,47 min +1,65 s Szwajcaria Fränzi Aufdenblatten
7. 22 lutego 2000 Kanada Québec Supergigant 1:18,79 min +1,17 s Austria Kathrin Wilhelm
10. 25 lutego 2000 Kanada Québec Gigant 1:55,08 min +2,81 s Szwecja Anja Pärson
20. 26 lutego 2000 Kanada Québec Slalom 1:50,79 min +5,80 s Szwecja Anja Pärson
DNF2 10 lutego 2001 Szwajcaria Verbier Slalom 1:16,53 min - Austria Christine Sponring
6. 10 lutego 2001 Szwajcaria Verbier Gigant 2:16,31 min +1,23 s Szwajcaria Fränzi Aufdenblatten
32. 1 marca 2002 Włochy Tarvisio Slalom 1:36,54 min +5,42 s Słowacja Veronika Zuzulová
20. 3 marca 2002 Włochy Tarvisio Gigant 1:52,15 min +2,50 s Stany Zjednoczone Julia Mancuso

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce   Razem  
2000/2001 - - - -
2001/2002 0 1 0 1
2002/2003 1 0 0 1
2003/2004 0 1 0 1
2004/2005 3 0 2 5
2005/2006 1 1 1 3
2006/2007 - - - -
2007/2008 1 0 0 1
2008/2009 2 1 2 5
2009/2010 1 2 0 3
2010/2011 2 3 3 8
2011/2012 0 6 4 10
2012/2013 11 7 6 24
2013/2014 1 1 4 6
Suma 23 23 22 68

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Austria Sölden26 października 2002 (gigant)
  2. Szwajcaria Sankt Moritz22 grudnia 2004 (gigant)
  3. Włochy Santa Caterina8 stycznia 2005 (gigant)
  4. Słowenia Maribor22 stycznia 2005 (gigant)
  5. Austria Sölden22 października 2005 (gigant)
  6. Szwajcaria Sankt Moritz2 lutego 2008 (zjazd)
  7. Słowenia Maribor10 stycznia 2009 (gigant)
  8. Szwecja Åre14 marca 2009 (gigant)
  9. Niemcy Garmisch-Partenkirchen11 marca 2010 (gigant)
  10. Włochy Tarvisio4 marca 2011 (superkombinacja)
  11. Szwajcaria Lenzerheide18 marca 2011 (slalom)
  12. Austria Sölden27 października 2012 (gigant)
  13. Stany Zjednoczone Aspen24 listopada 2012 (gigant)
  14. Szwajcaria Sankt Moritz7 grudnia 2012 (superkombinacja)
  15. Szwajcaria Sankt Moritz9 grudnia 2012 (gigant)
  16. Francja Courchevel16 grudnia 2012 (gigant)
  17. Austria St. Anton13 stycznia 2013 (supergigant)
  18. Słowenia Maribor27 stycznia 2013 (slalom)
  19. Francja Méribel24 lutego 2013 (superkombinacja)
  20. Niemcy Ga-Pa2 marca 2013 (zjazd)
  21. Niemcy Ofterschwang10 marca 2013 (slalom)
  22. Szwajcaria Lenzerheide17 marca 2013 (gigant)
  23. Włochy Cortina d'Ampezzo25 stycznia 2014 (zjazd)

Pozostałe miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Słowenia Maribor4 stycznia 2002 (gigant) – 2 miejsce
  2. Niemcy Zwiesel7 lutego 2004 (gigant) – 2 miejsce
  3. Austria Altenmarkt11 grudnia 2004 (supergigant) – 3 miejsce
  4. Włochy San Sicario25 lutego 2005 (supergigant) – 3 miejsce
  5. Austria Lienz28 grudnia 2005 (gigant) – 3 miejsce
  6. Szwajcaria Sankt Moritz20 stycznia 2006 (supergigant) – 2 miejsce
  7. Włochy Tarvisio22 lutego 2009 (supergigant) – 3 miejsce
  8. Bułgaria Bansko28 lutego 2009 (zjazd) – 2 miejsce
  9. Bułgaria Bansko1 marca 2009 (supergigant) – 3 miejsce
  10. Szwecja Åre12 grudnia 2009 (gigant) – 2 miejsce
  11. Słowenia Maribor17 stycznia 2010 (slalom) - 2 miejsce
  12. Szwajcaria Sankt Moritz12 grudnia 2010 (gigant) - 3. miejsce
  13. Francja Courchevel21 grudnia 2010 (slalom) - 3. miejsce
  14. Niemcy Monachium - 2 stycznia 2011 (slalom równoległy) - 2. miejsce
  15. Szwecja Åre25 lutego 2011 (superkombinacja) - 2. miejsce
  16. Szwecja Åre26 lutego 2011 (zjazd) - 2. miejsce
  17. Czechy Szpindlerowy Młyn - 12 marca 2011 (slalom) - 3. miejsce
  18. Austria Flachau20 grudnia 2011 (slalom) - 3. miejsce
  19. Austria Lienz29 grudnia 2011 (slalom) - 2. miejsce
  20. Chorwacja Zagrzeb3 stycznia 2012 (slalom) - 2. miejsce
  21. Austria Bad Kleinkirchheim - 8 stycznia 2012 (supergigant) - 2. miejsce
  22. Włochy Cortina d'Ampezzo - 15 stycznia 2012 (supergigant) - 3. miejsce
  23. Szwajcaria Sankt Moritz - 27 stycznia 2012 (superkombinacja) - 2. miejsce
  24. Andora Soldeu - 12 lutego 2012 (gigant) - 2. miejsce
  25. Niemcy Ofterschwang - 2 marca 2012 (gigant) - 2. miejsce
  26. Niemcy Ofterschwang - 3 marca 2012 (gigant) - 3. miejsce
  27. Austria Schladming - 14 marca 2012 (zjazd) - 3. miejsce
  28. Stany Zjednoczone Aspen25 listopada 2012 (slalom) - 3. miejsce
  29. Szwajcaria Sankt Moritz8 grudnia 2012 (supergigant) - 2. miejsce
  30. Szwecja Åre - 19 grudnia 2012 (gigant) - 3. miejsce
  31. Szwecja Åre - 20 grudnia 2012 (slalom) - 3. miejsce
  32. Austria Semmering28 grudnia 2012 (gigant) - 2. miejsce
  33. Austria Semmering - 29 grudnia 2012 (slalom) - 3. miejsce
  34. Niemcy Monachium - 1 stycznia 2013 (slalom równoległy) - 2. miejsce
  35. Włochy Cortina d'Ampezzo - 19 stycznia 2013 (zjazd) - 2. miejsce
  36. Włochy Cortina d'Ampezzo20 stycznia 2013 (supergigant) - 3. miejsce
  37. Słowenia Maribor26 stycznia 2013 (gigant) - 2. miejsce
  38. Niemcy Ga-Pa1 marca 2013 (supergigant) - 2. miejsce[2]
  39. Niemcy Ofterschwang - 9 marca 2013 (gigant) - 2. miejsce
  40. Szwajcaria Lenzerheide16 marca 2013 (slalom) - 3. miejsce
  41. Finlandia Levi16 listopada 2013 (slalom) - 3. miejsce
  42. Szwajcaria Sankt Moritz15 grudnia 2013 (gigant) - 3. miejsce
  43. Francja Val d'Isère20 grudnia 2013 (zjazd) - 2. miejsce
  44. Szwajcaria Crans Montana2 marca 2014 (zjazd) - 3. miejsce
  45. Szwajcaria Lenzerheide - 13 marca 2014 (supergigant) - 3. miejsce
  • W sumie (23 zwycięstwa, 23 drugie i 22 trzecich miejsc)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg

Przypisy

  1. ex aequo z Dominique Gisin
  2. ex aequo z Julią Mancuso