Unia Łacińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa krajów członkowskich Unii Łacińskiej

Unia Łacińska – to organizacja międzynarodowa zrzeszająca państwa, w których używane są języki romańskie. Zajmuje się ochroną, wsparciem i promocją wspólnego dziedzictwa świata postłacińskiego. Utworzono ją w 1954 roku w Madrycie, w Hiszpanii. Jako sprawna instytucja, Unia Łacińska działa od roku 1983. Liczy 35 członków na całym świecie.

Oficjalne nazwy unii to:

Członkowie[edytuj | edytuj kod]

     kataloński

     francuski

     włoski

     portugalski

     rumuński

     hiszpański

Lista członków Unii Łacińskiej wg języka urzędowego:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. W Mołdawii język rumuński często nazywa się językiem mołdawskim.
  2. Zakon Joannitów uznawany jest za podmiot prawa międzynarodowego na równi z państwami i organizacjami międzynarodowymi. Jego dwie rzymskie nieruchomości i jedna na Malcie posiadają status eksterytorialny. Zakon jest stroną umów międzynarodowych, utrzymuje stosunki dyplomatyczne, bierze udział w konferencjach międzynarodowych i działa w różnych organizacjach jako obserwator. Stanowi suwerenne państwo i jest oficjalnie uznawany przez rządy 92 państw na świecie (w tym Polskę), przy których posiada on swoich ambasadorów.