Droga (fizyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy drogi w fizyce. Zobacz też: inne znaczenia.

Droga – długość odcinka toru (krzywej albo prostej), jaką pokonuje wybrany punkt ciała lub punkt materialny podczas swojego ruchu. Droga nie oznacza odległości pomiędzy dwoma punktami wyznaczającymi początek i koniec ruchu. Liczy się ją wzdłuż toru ruchu, czyli po krzywej, po której porusza się ciało.

Droga jest sumą dróg przebytych przez ciało w nieskończenie małych odcinkach czasu dt, co wyraża wzór

W ruchu jednostajnym (ze stałą prędkością) drogę pokonaną w czasie od t0 do t1 wyraża wzór

Drogę można zapisać jako funkcję czasu. Kinematyczne równanie ruchu jest wówczas całką nieoznaczoną z wyrażenia podcałkowego (1) i przybiera postać

Dla ruchu jednostajnie przyspieszonego prędkość wyraża wzór

,

dlatego po całkowaniu (1) drogę określa wzór:

gdzie:

  • s – droga,
  • s0 – droga początkowa,
  • vprędkość ciała (punktu),
  • tczas ruchu,
  • v0 – prędkość początkowa,
  • aprzyspieszenie,
  • t0 – chwila początku ruchu,
  • t1 – chwila końca ruchu,
  • v(t) – funkcja prędkość ciała (punktu).

Układ współrzędnych, w których opisywany jest ruch, można dobrać tak aby s0 = 0;

Jednostkami drogi są jednostki długości, w układzie SI jest to metr.

W pojazdach przebytą drogę mierzy licznik kilometrów.