Fiat JTD

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

JTD (uniJet Turbo Diesel) – handlowa nazwa palety silników diesla grupy Fiat wykorzystujących bezpośredni wtrysk common rail. W wyniku nieudanej fuzji z GM część rozwiązań opracowanych wspólnie jest stosowana w silnikach produkowanych przez obydwa koncerny. Dla drugiej generacji tych silników posiadających możliwość wtrysku paliwa w kilku dawkach Fiat stosuje dodatkowo nazwę MultiJet.

W zależności od marki samochodu silniki posiadają różne oznaczenia, choć w znacznej części ich budowa jest zunifikowana. Nazwa JTD występuje w pojazdach grupy Fiat (Fiat, Lancia, Alfa Romeo, Iveco). Inne stosowane oznaczenia to:

  • CDTi (Opel)
  • TiD/TTiD (Saab)
  • DDiS (Suzuki)
  • D (Cadillac)
  • Quadra-Jet (Tata)

1,3[edytuj | edytuj kod]

Najmniejszy silnik z tej rodziny, 1,3 SDE (Small Diesel Engine - mały silnik Diesla) o pojemności 1248 cm³, jest produkowany wyłącznie w Bielsku-Białej. Od początku dostępny był wyłącznie w wersji MultiJet. Podstawowa 70-konna odmiana otrzymała w roku 2005 prestiżowy tytuł silnika roku International Engine of the Year w swojej kategorii pojemności skokowej.

Produkowane seryjnie są dwie wersje tego silnika. Podstawowa o mocy 70 KM (69 KM/51 kW) używana jest w większości modeli samochodów. Wersja o mocy 90 KM (89 KM/66 kW) odróżnia się turbosprężarką o zmiennej geometrii i jest montowana w Fiacie Grande Punto i Fiacie Linea. Jest to najmniejszy produkowany 4-cylindrowy turbodoładowany samochodowy silnik Diesla. Silnik spełnia normę emisji spalin Euro 4 bez zastosowania filtra cząstek stałych.

Rocznie powstaje około 700 tys. sztuk z przeznaczeniem do kilkunastu modeli osobowych i dostawczych samochodów grup Fiat, GM i Suzuki.

Zastosowanie:

1,6[edytuj | edytuj kod]

Jest to szesnastozaworowa konstrukcja oparta na silniku o pojemności 1,6 litra. Produkowany jest w trzech wersjach mocy - 90 KM, 105 KM i najmocniejszy 120 KM (jest on dodatkowo wyposażony w filtr cząstek stałych). Swoją premierę miała w marcu 2008 roku. Silnik 1,6 16v jest przygotowany do spełniania normy emisji spalin Euro 5.

Zastosowanie:

1,9[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym silnikiem rodziny JTD jest wersja o pojemności 1,9 litra zastosowana w 1997 roku do napędu modelu Alfa Romeo 156. Był to pierwszy silnik systemu common rail zamontowany w samochodzie osobowym. Do dziś jest najczęściej spotykanym modelem spośród silników JTD i jest produkowany zarówno w zakładach Fiata w Pratola Serra (Włochy) jak i w fabryce GM (Opel) w Kaiserslautern (Niemcy).

Odmiany modelu 1,9 JTD:

  • UniJet
    • 8v, od 80 do 115 KM
  • MultiJet
    • 8v, od 100 do 130 KM, od 255 do 280 Nm
    • 16v, od 136 do 150 KM, od 305 do 320 Nm
    • 16v, od 180 do 190 KM, 400 Nm (dwie turbosprężarki)

Zastosowanie:

2,0[edytuj | edytuj kod]

Silnik MultiJet o pojemności 2,0 litra jest rozwinięciem starszego silnika 1,9 MultiJet 150 KM (silnik 2,0 ma docelowo zastąpić silnik 1,9). Pojemność skokowa w stosunku do starszego silnika została zwiększona z 1910 cm³ do 1956 cm³, uzyskano to dzięki zwiększeniu średnicy cylindra z 82 do 83 mm. Nowy silnik spełnia normę czystości spalin Euro 5 (głównie dzięki zastosowaniu układu recyrkulacji spalin EGR i filtra cząstek stałych DPF). Obniżono także emisję NOx dzięki zmniejszeniu stopnia sprężania (z 17,5:1 na 16,5:1). Silnik 2,0 MultiJet osiąga moc 165 (wersja dla Fiata i Lancii) lub 170(wersja dla Alfa Romeo) KM i moment obrotowy 360Nm przy 1750 obr/min.

Zastosowanie:

2,4[edytuj | edytuj kod]

Wersja 2,4 L (5-cylindrowy, rzędowy) o mocy 136-150 KM była montowana w Fiacie Marea, Alfie Romeo 156 jak i w niektórych Lanciach. Została zaprojektowana do montażu poprzecznego w samochodach przednionapędowych. Wersja Multijet tego silnika, występuje w wariancie 175 KM, 200 KM (197 KM/147 kW). Ta ostatnia jest obecnie montowana w Fiacie Croma i Alfie Romeo 159, gdzie występuje również wariant 210 KM dostępny wyłącznie z manualną skrzynia biegów.

Zastosowanie:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]