Fiat 500

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fiat 500
Fiat 500F, prod.od 1965
Fiat 500F, prod.od 1965
Producent Fiat
Projektant Dante Giacosa
Zaprezentowany 1957
Okres produkcji 1957–1975[1]
Miejsce produkcji  Włochy, Turyn
Poprzednik Fiat Topolino
Następca Fiat 126
Dane techniczne
Segment A[1]
Typy nadwozia 2-drzwiowy fastback
3-drzwiowe kombi[1]
Silniki 479 cm³ R2
499 cm³ R2
594 cm³ R2
Skrzynia biegów 4-biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Długość 2970 mm
3182 mm (Giardiniera)[2]
Szerokość 1320 mm
1323 mm (Giardiniera)[2]
Wysokość 1324 mm
1354 mm (Giardiniera)[2]
Rozstaw osi 1840 mm
1950 mm (Giardiniera)[2]
Masa własna 499 kg
875 kg (Giardiniera)[2]
470 kg (1957 rok)

525 kg (500R)

Poj. zbiornika paliwa 22 l
Liczba miejsc 2 lub 4
Pojemność bagażnika ok. 250 / ok. 1000 l (Giardiniera)
Dane dodatkowe
Pokrewne Autobianchi Bianchina
Konkurencja Mini

Fiat 500 – mały samochód miejski produkowany przez firmę FIAT w latach 19571975.

Fiat Nuova 500 pierwszej serii (1957 rok)
FIAT 500L ,od 1968 roku
Fiat 500 (2007)

Fiat 500 jest następcą modelu Fiat 500 Topolino (1936–1955). Wziął swoją nazwę od pojemności dwucylindrowego chłodzonego powietrzem silnika wynoszącej niemal 500 cm³ (dokładnie 479). Silnik ten miał początkowo moc 13,5 KM przy 4000 obr./min., moment obrotowy 27,5 Nm przy 2500 obr./min., ale już po trzech miesiącach produkcji zwiększono ją do 15 KM, a w 1960 roku, po zwiększeniu pojemności do 499 cm³ (od 1958 roku w wersji Sport), moc wzrosła do 17,5 KM. Samochód był bardzo popularny głównie na południu Włoch, gdzie nabywała go przeważnie biedniejsza część społeczeństwa[potrzebne źródło]. Konstrukcja silnika wynikała z włoskich przepisów podatkowych uzależnionych od liczby cylindrów silnika. W czasie produkcji przeprowadzono trzy faceliftingi: w 1960, 1965 i 1972 roku[1]. Ogółem wyprodukowano 4 250 000 egzemplarzy.

Kalendarium[edytuj | edytuj kod]

  • W 1958 roku zaprezentowano Fiata 500 Sport z silnikiem o pojemności zwiększonej z 479 do 499,5 cm³ i mocy 21 KM.
  • W 1960 roku pojawia się wersja 500 D z silnikiem z wersji 500 Sport o mocy wynoszącej 17,5 KM. Kolejną nowością było kombi o nazwie Giardiniera 500, która była wyposażona w silnik o mocy 21 KM.
  • W 1965 roku samochód przeszedł najpoważniejszą modernizację, otrzymując oznaczenie 500 F, która dotyczyła głównie przeniesienia zawiasów drzwi z tylnego słupka na przedni, niewielki wzrost mocy silnika do 18 KM
  • W 1972 pojawiła się ostatnia wersja, Fiat 500 R z silnikiem o pojemności 594 cm³ i mocy 18 KM przy 4000 obr./min., 36 Nm przy 2800 obr./min., która była produkowana równolegle ze swoim następcą, Fiatem 126. W porównaniu do modelu F, kilka elementów zostało zmienionych, na stosowane w fiacie 126 (np. tylne zawieszenie silnika, skrzynia biegów z synchronizatorami).
  • Maksymalną roczną produkcję odnotowano w 1970 – 351 477 sztuk.
  • Ostatni model, Fiat 500 R, zszedł z taśm produkcyjnych w sierpniu 1975 roku. Według różnych źródeł wyprodukowano od ok. 3,6 do 3,8 mln egzemplarzy tego auta. Fiat 500 zmotoryzował Włochy, tak jak jego młodszy brat Fiat 126 zmotoryzował Polskę, a Volkswagen "Garbus"Niemcy.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • pojemność skokowa – 479 / 499,5 / 594 cm³
  • moc – 13,5-15 / 17,5-18-21 / 18 KM
  • prędkość maksymalna – 85 / 95 / 100 km/h
  • masa własna – 470 / 525 kg
  • ładowność – 210 / 320 kg

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Fiat 500 (Tipo 110-Tipo 120) versions & types (ang.). automobile-catalog.com. [dostęp 2013-02-19].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Auto Świat – Wielka Księga Legend Motoryzacji. Axel Springer Polska Sp. z o.o. nr 1/2007. ISBN 978-83-7558-175-1.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Z. Podbielski: Pojazdy włoskie. Wyd. WKiŁ, Warszawa 1986, s. 66-71. ISBN 83-206-0540-7