John Bruton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
John Bruton
John Bruton 2011.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 maja 1947
Dublin
Taoiseach
Okres od 15 grudnia 1994
do 26 czerwca 1997
Przynależność polityczna Fine Gael
Poprzednik Albert Reynolds
Następca Bertie Ahern

John Gerard Bruton, irl. Seán de Briotún (ur. 18 maja 1947 w Dublinie[1]) – irlandzki polityk i prawnik, długoletni Teachta Dála, w latach 1990–2002 lider Fine Gael, od 1994 do 1997 premier Irlandii (Taoiseach).

Życiorys[edytuj]

Ukończył szkołę jezuicką Clongowes Wood College, następnie studiował ekonomię na University College Dublin i prawo w King’s Inns, uzyskując w 1970 uprawnienia barristera (prawnika reprezentującego klienta przed sądem)[1][2]. Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Fine Gael, do której wstąpił w 1965[1].

W 1969 po raz pierwszy został wybrany do Dáil Éireann. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w wyborach w 1973, 1977, 1981, lutym 1982, listopadzie 1982, 1987, 1989, 1992, 1997 i 2002, sprawując mandat Teachta Dála w niższej izbie irlandzkiego parlamentu 19, 20., 21., 22., 23., 24., 25., 26., 27., 28. i 29. kadencji[3][4].

W latach 1973–1977 był parlamentarnym sekretarzem. Od czerwca 1981 do marca 1982 pełnił funkcję ministra finansów. Od grudnia 1982 do grudnia 1983 był ministrem przemysłu i energii, następnie kolejno ministrem przemysłu, handlu i turystyki (do lutego 1986), ministrem finansów (do stycznia 1987) oraz ministrem służb publicznych (do marca 1987). W 1990 został nowym przewodniczącym Fine Gael[3][4].

Po wyborach w 1992 jego ugrupowanie znalazło się w opozycji. Gdy jednak w 1994 doszło do rozłamu w rządzącej koalicji laburzystów i Fianna Fáil, John Bruton stanął na czele nowego gabinetu tworzonego przez FG, Partię Pracy i Demokratyczną Lewicę. Urząd ten sprawował od grudnia 1994 do czerwca 1997[1][3]. W okresie tym przypadła m.in. prezydencja Irlandii w Unii Europejskiej, w trakcie której finalizowano negocjacje dotyczące Paktu Stabilności i Wzrostu[5].

W 2001 ustąpił z funkcji lidera partii. Pozostał członkiem parlamentu, reprezentował go w Konwencie Europejskim[6]. W 2004 zrezygnował z mandatu deputowanego[4]. Od grudnia 2004 do października 2009 zajmował stanowisko ambasadora Unii Europejskiej w Stanach Zjednoczonych[1].

Życie prywatne[edytuj]

Jest żonaty z Finolą Bruton, ma czworo dzieci[5]. Jest bratem polityka Richarda Brutona[7].

Przypisy

  1. a b c d e John Bruton (ang.). generalmichaelcollins.com. [dostęp 2016-04-18].
  2. John Bruton (ang.). britannica.com. [dostęp 2016-04-18].
  3. a b c Profil na stronie electionsireland.org (ang.). [dostęp 2016-04-18].
  4. a b c Mr. John Bruton (ang.). oireachtas.ie. [dostęp 2016-04-18].
  5. a b His Excellency John Bruton (ang.). washdiplomat.com. [dostęp 2016-04-18].
  6. Composition (ang.). european-convention.europa.eu. [dostęp 2016-01-31].
  7. Seán Donnelly: Elections 2011. Dublin: Seán Donnelly, 2012, s. 100. ISBN 978-0-9520197-8-7. [dostęp 2016-04-04]. (ang.)