Jacques Santer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jacques Santer
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 maja 1937
Wasserbillig
Premier Luksemburga
Okres od 20 lipca 1984
do 20 stycznia 1995
Przynależność polityczna Chrześcijańsko-Społeczna Partia Ludowa
Poprzednik Pierre Werner
Następca Jean-Claude Juncker
Przewodniczący Komisji Europejskiej
Okres od 25 stycznia 1995
do 15 marca 1999
Przynależność polityczna Europejska Partia Ludowa
Poprzednik Jacques Delors
Następca Manuel Marín (p.o.)

Jacques Santer (ur. 18 maja 1937 w Wasserbillig) – luksemburski polityk i prawnik, poseł krajowy i europejski, minister, premier Luksemburga w latach 1984–1995, przewodniczący Komisji Europejskiej w latach 1995–1999.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia prawnik, absolwent Uniwersytetu Strasburskiego oraz Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu. Zaangażował się w działalność Chrześcijańsko-Społecznej Partii Ludowej, od 1974 do 1982 był jej przewodniczącym.

W latach 1972–1974 pełnił funkcję sekretarza stanu w ministerstwa pracy i spraw społecznych. W latach 1974–1979 wykonywał mandat posła do Izby Deputowanych oraz eurodeputowanego I kadencji, od 1975 do 1977 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego PE. W 1979 powrócił do rządu jako minister finansów, pracy i zabezpieczenia społecznego. W 1984 objął urząd premiera Luksemburga. W swoich trzech rządach do 1995 był jednocześnie ministrem stanu (1984–1995), ministrem finansów (1984–1989), ministrem skarbu (1989–1994) i ministrem kultury (1989–1995)[1].

W styczniu 1995 przeszedł na stanowisko przewodniczącego Komisji Europejskiej. Zrezygnował z niego 15 marca 1999 razem z całą KE na skutek zarzutów o niegospodarność i nepotyzm, które miały dotyczyć części komisarzy (zwłaszcza francuskiej socjalistki Édith Cresson). Od 1999 do 2004 Jacques Santer ponownie był członkiem Parlamentu Europejskiego, reprezentował też krajowy rząd w Konwencie Europejskim.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Guy Thewes: Les gouvernements du Grand-Duché de Luxembourg depuis 1848 (fr.). gouvernement.lu, 2011. [dostęp 2022-01-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]