Jacques Santer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacques Santer
Jacques Santer.jpg
Jacques Santer (2006)
Data i miejsce urodzenia 18 maja 1937
Wasserbillig
Premier Luksemburga
Okres od 20 lipca 1984
do 20 stycznia 1995
Przynależność polityczna Chrześcijańsko-Społeczna Partia Ludowa
Poprzednik Pierre Werner
Następca Jean-Claude Juncker
Przewodniczący Komisji Europejskiej
Okres od 25 stycznia 1995
do 15 marca 1999
Przynależność polityczna Europejska Partia Ludowa
Poprzednik Jacques Delors
Następca Manuel Marín (p.o.)
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Korony Dębowej (Luksemburg) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wielkiego Księstwa Luksemburga Krzyż Wielki Orderu Sokoła Islandzkiego Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia)

Jacques Santer (ur. 18 maja 1937 w Wasserbillig) – luksemburski polityk, premier Luksemburga w latach 1984–1995, przewodniczący Komisji Europejskiej w latach 1995–1999.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia prawnik i ekonomista, absolwent Uniwersytetu w Strasburgu oraz Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu. Zaangażował się w działalność Chrześcijańsko-Społecznej Partii Ludowej, od 1974 do 1982 był jej przewodniczącym.

W latach 1972–1974 pełnił funkcję sekretarza stanu w Ministerstwa Pracy i Spraw Społecznych. W latach 1974–1979 sprawował mandat posła do Izby Deputowanych oraz eurodeputowanego, od 1975 do 1977 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego PE. W 1979 powrócił do rządu jako minister finansów, pracy i zabezpieczenia społecznego. W 1984 objął urząd premiera Luksemburga, będąc jednocześnie ministrem stanu oraz ministrem finansów i skarbu. Na czele luksemburskiego rządu stał do 1995, ustępując w związku z powołaniem na stanowisko przewodniczącego Komisji Europejskiej.

Z tego ostatniego stanowiska zrezygnował 15 marca 1999 razem z całą KE na skutek skandalu korupcyjnego, w który zamieszanych była część komisarzy (zwłaszcza francuska socjalistka Édith Cresson). Od 1999 do 2004 Jacques Santer ponownie był członkiem Parlamentu Europejskiego, reprezentował też krajowy rząd w Konwencie Europejskim.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]