Michael D. Higgins

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy prezydenta Irlandii. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Michael D. Higgins
Michael D. Higgins 2006.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 kwietnia 1941
Limerick
Prezydent Irlandii
Okres od 11 listopada 2011
Przynależność polityczna Partia Pracy
Poprzednik Mary McAleese
Minister sztuki, kultury i Gaeltachtu Irlandii
Okres od 12 stycznia 1993
do 17 listopada 1994
Przynależność polityczna Partia Pracy
Poprzednik John P. Wilson
Następca Bertie Ahern
Minister sztuki, kultury i Gaeltachtu Irlandii
Okres od 15 grudnia 1994
do 26 czerwca 1997
Przynależność polityczna Partia Pracy
Poprzednik Bertie Ahern
Następca Síle de Valera
Mícheál D. Ó hUiginn - Síniú.jpg
Odznaczenia
Krzyż Wielki ze Złotą Gwiazdą Narodowego Orderu Joségo Matiasa Delgado (Salwador)

Michael Daniel Higgins, irl. Mícheál D. Ó hUiginn (ur. 18 kwietnia 1941 w Limerick) – irlandzki polityk, senator w latach 1973–1977 oraz 1983–1987, deputowany do Dáil Éireann z ramienia Partii Pracy w latach 1981–1982 oraz 1987–2011. Minister sztuki, kultury i Gaeltachtu od 1993 do 1994 oraz od 1994 do 1997. Dziewiąty prezydent Irlandii od 11 listopada 2011.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i edukacja[edytuj | edytuj kod]

Michael D. Higgins urodził się w 1941 w Limerick. Jego ojciec pracował w barze w Charleville; brał udział w wojnie o niepodległość, wskutek czego utracił pracę i zmuszony był zmienić miejsce zamieszkania, osiedlając się wraz z rodziną w Limerick. Z powodu pogorszenia się jego stanu zdrowia (co było związane z nadużywaniem alkoholu), a w związku z tym również sytuacji materialnej, rodzina oddała pięcioletniego Michaela D. Higginsa i jego czteroletniego brata na wychowanie do ciotki i wuja mieszkających w Newmarket-on-Fergus w hrabstwie Clare[1].

W poszukiwaniu pracy przeniósł się do Galway, podjął ją w firmie energetycznej Electricity Supply Board. W wolnym czasie pisał poezję. Przez działalność w Legionie Maryi poznał Redmonda Corbetta, który zdecydował się na udzielenie mu pożyczki w wysokości 200 funtów na podjęcie studiów. Dzięki temu, w wieku 20 lat, rozpoczął naukę na National University of Ireland w Galway. W trakcie studiów zdobył stypendium, a także był przewodniczącym rady studenckiej. Poznał w tym czasie Sabinę Coyne, z zawodu aktorkę teatralną, z którą zawarł związek małżeński i z którą ma czworo dzieci[1][2], w tym polityk Alice Mary Higgins.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W czasie studiów na National University of Ireland pełnił funkcję przewodniczącego młodzieżówki Fianna Fáil, jednak wkrótce potem zmienił przynależność partyjną i wstąpił do Partii Pracy[1]. Z jej ramienia w wyborach parlamentarnych w 1969 i 1973 bezskutecznie ubiegał się o mandat deputowanego. W latach 1973–1977, z nominacji premiera Liama Cosgrave'a, sprawował mandat senatora. W wyborach w 1977 ponownie nie dostał się do parlamentu. Dopiero w wyborach parlamentarnych w 1981 uzyskał po raz pierwszy mandat deputowanego do Dáil Éireann z okręgu Galway West, jednak w przedterminowych wyborach z listopada 1982 nie uzyskał reelekcji. W 1983 jako kandydat Nationial University of Ireland zasiadł raz jeszcze w Seanad Éireann. W 1979 oraz w 1984 bez powodzenia brał udział w wyborach do Parlamentu Europejskiego[3][4].

W 1987 po raz drugi dostał się w skład Dáil Éireann i od tamtego czasu uzyskiwał reelekcję w każdych kolejnych wyborach (w 1989, 1992, 1997, 2002 i 2007), sprawując mandat deputowanego nieprzerwanie do 2011. Dodatkowo, od 1982 do 1983 oraz od 1991 do 1992, pełnił funkcję burmistrza Galway[3][4].

Dwukrotnie, od stycznia 1993 do listopada 1994 oraz od grudnia 1994 do czerwca 1997, zajmował stanowisko ministra sztuki, kultury i Gaeltachtu, najpierw w rządzie Alberta Reynoldsa, a następnie w rządzie Johna Brutona, w których Partia Pracy odgrywała rolę koalicjanta[4]. Jako minister doprowadził do powstania irlandzkojęzycznej telewizji TG4, powołania na nowo państwowego instytutu filmowego (Irish Film Board) oraz usunięcia kontrowersyjnych przepisów o cenzurze z ustawy medialnej. Doprowadził również do rewitalizacji szlaków wodnych, w tym połączenia Wielkiego Kanału z Royal Canal[2].

Na arenie międzynarodowej działał na rzecz praw człowieka i rozwoju w takich krajach jak Nikaragua, Salwador, Kambodża, Irak, Somalia, Peru, Sahara Zachodnia, Timor Wschodni oraz Chile. W 1992 został odznaczony Seán MacBride Peace Prize przez Międzynarodowe Stałe Biuro Pokoju[2][5].

We wrześniu 2010 ogłosił zamiar ubiegania się o nominację Partii Pracy w najbliższych wyborach prezydenckich[6]. Już w 1997 był wymieniany jako jeden z potencjalnych kandydatów na to stanowisko, jednak wówczas (podobnie jak w 2004) Partia Pracy nie wysunęła własnego kandydata[1]. W czerwcu 2011 został oficjalnym kandydatem Partii Pracy w wyborach prezydenckich w październiku 2011[7].

W głosowaniu z 27 października 2011 zajął pierwsze miejsce, zdobywając 39,6% głosów poparcia (701 tys. głosów) w pierwszej turze liczenia głosów. Jego najbliższy rywal, Seán Gallagher, uzyskał wówczas 28,5% głosów poparcia (505 tys.). W ostatniej turze liczenia głosów Michaela D. Higginsa poparło 61,6% głosujących (1,007 mln głosów), a Seána Gallaghera 38,4% głosujących (628 tys.)[8]. Urząd prezydenta objął 11 listopada 2011. Na stanowisku zastąpił Mary McAleese, zajmującą je od 1997[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Michael D's ode to the presidency (ang.). irishtimes.com, 25 czerwca 2011. [dostęp 2017-01-23].
  2. a b c About Michael D. michaeldhiggins.ie. [dostęp 2017-01-23].
  3. a b Michael D Higgins (ang.). electionsireland.org. [dostęp 2011-09-15].
  4. a b c Mr. Michael D. Higgins (ang.). oireachtas.ie. [dostęp 2017-01-23].
  5. Michael D. Higgins (ang.). productivityofculture.org. [dostęp 2017-01-23].
  6. Higgins seeks Labour Party nomination for presidency (ang.). irishtimes.com, 9 września 2010. [dostęp 2017-01-23].
  7. Labour chooses Higgins as its presidency candidate (ang.). irishtimes.com, 19 czerwca 2011. [dostęp 2017-01-23].
  8. Irish presidential election: Michael D Higgins elected (ang.). bbc.com, 29 października 2011. [dostęp 2017-01-23].
  9. Michael D Higgins to be inaugurated in Dublin (ang.). bbc.com, 11 listopada 2011. [dostęp 2017-01-23].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]