Kaznodzieja Domu Papieskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kaznodzieja Domu Papieskiego, także Kaznodzieja Apostolski − członek dworu papieskiego, którego obowiązkiem jest wygłoszenie cotygodniowego kazania w okresie adwentu i Wielkiego Postu dla papieża, kardynałów, biskupów i prałatów oraz wyższych przełożonych zakonów.

Historia[edytuj]

Zwyczaj powierzania obowiązku kaznodziei adwentowego i wielkopostnego kolejnym czterem prokuratorom generalnym zakonów żebrzących (franciszkanom, dominikanom, karmelitanom i augustianom) sięga epoki średniowiecza. Sam urząd Kaznodziei Apostolskiego powstał za pontyfikatu papieża Pawła IV (1555-1559). W ciągu wieków papieża powierzali ten urząd różnym zgromadzeniom zakonnym. W brewe Inclytum Fratrum Minorum z 1743 Benedykt IV związał na stałe ten obowiązek z Zakonem Braci Mniejszych Kapucynów[1].

Od 1980 kaznodzieją papieskim jest kapucyn o. Raniero Cantalamessa OFMCap., wybrany przez św. Jana Pawła II. Kazania adwentowe i wielkopostne wygłaszane są w piątki tych okresów w kaplicy Redemptoris Mater Pałacu Apostolskiego na Watykanie. Na tym urzędzie potwierdzili go kolejni papieże: Benedykt XVI w 2005 i Franciszek w 2013[2].

Przypisy

  1. Henri Candide: Preacher Apostolic (ang.). www.newadvent.org. [dostęp 2014-10-27].
  2. Padre Raniero Cantalamessa (wł.). www.cantalamessa.org. [dostęp 2014-10-27].