Agostino Gemelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Augustyn Gemelli
Edoardo Gemelli
Augustyn Gemelli
Kraj działania Włochy
Data i miejsce urodzenia 18 stycznia 1878
Mediolan
Data i miejsce śmierci 15 lipca 1959
Mediolan
Rektor Katolickiego Uniwersytetu Najświętszego Serca w Mediolanie
Okres sprawowania 1921–1959
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja franciszkanie
Prezbiterat 14 marca 1908
Odznaczenia
Order Alfonsa X Mądrego (Hiszpania)

Agostino Gemelli, pierw. Edoardo Gemelli (ur. 18 stycznia 1878 w Mediolanie, zm. 15 lipca 1959 tamże) – włoski prezbiter, franciszkanin, uczony, lekarz, psycholog.

Życiorys[edytuj]

Edoardo Gemelli urodził się w zamożnej rodzinie mediolańskiej. W 1902 ukończył studia medyczne, następnie pracował w szpitalu Sant’Ambrogio w Mediolanie. Z początku daleki od wiary, przeżył swoje nawrócenie podczas pełnienia służby wojskowej w tym szpitalu. W 1903 wstąpił do zakonu franciszkańskiego w Rezzato koło Brescii, gdzie zmienił imię na Augustyn (wł. Agostino). Po odbyciu formacji początkowej i złożeniu ślubów wieczystych 14 marca 1908 został wyświęcony na kapłana[1].

W latach 1909–1912 publikował teksty naukowe. Badał możliwości pogodzenia zasad wiary chrześcijańskiej z nowoczesną kulturą. Zajmował się fenomenem cudownego uleczenia w Lourdes. W 1914 założył pismo „Vita e Pensiero” (Życie i myśl), które skupiało środowisko katolickich intelektualistów. Przed I wojną światową prowadził badania w dziedzinie histologii i psychologii w Bonn i Monachium. W czasie I wojny światowej odbył służbę wojskową jako lekarz i kapłan[2].

W 1919 rozpoczął starania w celu założenia katolickiego uniwersytetu. W 1921 rozpoczął działalność Katolicki Uniwersytet Najświętszego Serca w Mediolanie. Gemelli, jako jego rektor, doprowadził do założenia ośmiu nowych wydziałów. Nigdy nie zaprzestał prac badawczych, stale publikując.

Jego największe marzenie o poliklinice spełniło się w 1961, kiedy to w Rzymie, w dwa lata po jego śmierci, został położony kamień węgielny pod budowę polikliniki. Otwarcia dokonano w 1964. Nadano jej imię Gemellego[3]. W niej papież Jan Paweł II wielokrotnie był hospitalizowany i operowany, m.in. 13 maja 1981 po zamachu na Placu św. Piotra w Rzymie[4].

Agostino Gemelli krytycznie (i bezpodstawnie, ponieważ nie przeprowadził żadnych badań) oceniał osobę i postawę kapucyna ojca Pio z Pietrelciny, uważając, że jego stygmaty są wytworem zaburzeń psychicznych. Stało się to przyczyną wieloletniej nieufności władz kościelnych wobec osoby stygmatyka[5]. Konsekwencją był np. watykański zakaz publicznego sprawowania Eucharystii.

Przypisy[edytuj]

  1. Agostino Gemelli (wł.). www3.unicatt.it. [dostęp 2011-04-17].
  2. Luigi Cavagna OFM: Padre Luigi Cavagna OFM presenta Agostino Gemelli (wł.). youtube.com. [dostęp 2011-04-17].
  3. Storia (wł.). policlinicogemelli.it. [dostęp 2011-04-17].
  4. 30. rocznica zamachu na papieża. polskieradio.pl, 2011-05-13. [dostęp 2011-10-06].
  5. Andrea Monda: And the Light Shone in the Darkness (ang.). catholicculture.org. [dostęp 2011-04-17].