Jakub Strzemię

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błogosławiony
Jakub Strzemię

Jakub Strepa
arcybiskup
wyznawca
Ilustracja
Obraz z XVIII w., Kalwaria Pacławska
Data urodzenia 1340
Data śmierci 20 października 1409
Czczony przez kościół katolicki
Beatyfikacja 1790
przez Piusa VI
Patron archidiecezji lwowskiej, Lwowa, diecezji zamojsko-lubaczowskiej i konkatedry w Lubaczowie, polskiej prowincji franciszkanów konwentualnych
Szczególne miejsca kultu Polska, Ukraina
Jakub arcybiskup halicki nadaje dziesięcinę ze wsi Prusy kościołowi Świętego Ducha w mieście Lwowie, dokument z 7 lipca 1399 roku
Srebrna trumna ze szczątkami bł. Jakuba Strzemię wystawiona na widok publiczny w Sanktuarium Maryjnym w Rychwałdzie podczas jej peregrynacji.

Jakub Strzemię, właśc. Jakub Strepa, prawdopodobnie herbu Strzemię (ur. 1340, zm. 20 października 1409) − arcybiskup halicki od 1391 roku, franciszkanin, błogosławiony Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj]

Jakub Strepa urodził się na terenie diecezji krakowskiej. W młodości wstąpił do zakonu franciszkanów, pragnąc być misjonarzem na przyłączonej ponownie do Polski przez króla Kazimierza Wielkiego Rusi Czerwonej. W 1375 roku został wybrany przełożonym Stowarzyszenia Braci Pielgrzymujących dla Chrystusa, które skupiało dominikanów i franciszkanów, prowadzących misję ewangelizacyjne na Rusi i w Mołdawii. W latach 1385-1388 był gwardianem franciszkańskiego klasztoru Świętego Krzyża we Lwowie.

W czerwcu 1391 roku został arcybiskupem halickim. Był bliskim współpracownikiem Jadwigi Andegaweńskiej i Władysława Jagiełły w akcji chrystianizacyjnej na Litwie. Prawdopodobnie ukończył studia na uniwersytecie w Rzymie, ale tytułu naukowego nie używał. Był propagatorem wewnętrznej reformy Kościoła. Nie zabiegał o majątki dla Kościoła, lecz bardzo pilnował poziomu pracy duszpasterskiej. Pozostawał w kontakcie z biskupem przemyskim Maciejem oraz reformatorem Mateuszem z Krakowa.

Patronat

Od 1909 jest patronem archidiecezji lwowskiej i Lwowa.

W Polsce jest patronem diecezji zamojsko-lubaczowskiej i konkatedry w Lubaczowie oraz współpatronem (obok św. Antoniego z Padwy) prowincji franciszkanów.

Pomaga przy bólach głowy.

Dzień obchodów

Jego wspomnienie obchodzone jest w polskich diecezjach 21 października[1].

Ikonografia

W ikonografii bł. Jakub przedstawiany jest w stroju biskupa wraz z pieczęcią herbową i wizerunkiem Matki Bożej lub w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu.

Relikwie

Po II wojnie światowej, do 1966 roku, relikwie bł. Jakuba znajdowały się w katedrze tarnowskiej, po czym przeniesiono je do Lubaczowa[1].

Akceptacja kultu

W poczet błogosławionych zaliczył go papież Pius VI we wrześniu 1790 roku[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 3: H-Ł. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 196/197. ISBN 8370974643.
  2. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 606. ISBN 978-83-7318-736-8.

Bibliografia[edytuj]