Orlica (góra)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Orlica
Ilustracja
Szczyt Orlicy
Państwo  Polska
 Czechy
Położenie Olešnice v Orlických horách
Pasmo Sudety
Góry Orlickie
Wysokość 1084[1] m n.p.m.
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Orlica
Orlica
Ziemia50°21′11,47″N 16°21′38,59″E/50,353186 16,360719
Galeria: Pomnik
Orlica. Pomnik
Orlica. Pomnik
Orlica. Pomnik
Nieistniejące schronisko z wieżą widokową na Orlicy

Orlica (niem. Hohe Menze lub Hohe Mense, czes. Vrchmezí, 1084 m n.p.m.) – najwyższy szczyt polskiej części Gór Orlickich i Sudetów Środkowych[1]. Leży na europejskim dziale wodnym pomiędzy zlewiskami Morza Bałtyckiego i Morza Północnego[1]. Jest szczytem granicznym[1].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Dawniej nazywana była Międzywierchem, co przypomina nazwę czeską, ale oznacza coś innego. Międzywierch, to po czesku Mezivrch, natomiast czeski Vrchmezí, to po polsku Wierch Graniczny, Wierch Miedzowy.

Orlica zbudowana jest z łupków łyszczykowych z wkładkami wapieni krystalicznych należących do metamorfiku bystrzycko-orlickiego[1].

W 1779 wzniesiono tu pierwszą platformę widokową[1]. Wkrótce potem zbudowano drogę z Dusznik-Zdroju do Zieleńca, zwaną Drogą ku Szczęściu, która przyczyniła się do znacznego wzrostu liczby osób zdobywających szczyt[1]. Przed 1945 na Orlicy znajdował się uczęszczany punkt widokowy z rozległą panoramą na czeską stronę Gór Orlickich, pod szczytem stało całoroczne schronisko Hohe Mense-Baude i wieża widokowa[1]. Schronisko to było zbudowane i prowadzone przez Heinricha Rübartscha (1852–1930), który był pionierem turystyki górskiej i narciarstwa w Sudetach i zostawił pierwsze ślady nart w Górach Orlickich[1]. Po II wojnie światowej schronisko nie podjęło działalności, wkrótce spalone, popadło w ruinę[2]. Pozostały po nim jedynie nikłe ślady podmurowań. Oprócz tego schroniska w okolicy znajdowało się jeszcze kilka innych, ale wszystkie zakończyły swoją działalność po 1945[1].

 Osobny artykuł: Schroniska na Orlicy.

21 września 2012 na szczycie odsłonięto pomnik upamiętniający pobyt na wierzchołku Johna Quincy Adamsa - późniejszego prezydenta USA (w 1800), cesarza Józefa II (w 1779) oraz Fryderyka Chopina (w 1826).

Orlica należy do Korony Gór Polski i do Korony Sudetów Polskich[1]. Najbliższa miejscowość: Zieleniec (dzielnica Dusznik-Zdroju)[1].

W marcu 2017 burmistrz Dusznik-Zdroju ogłosił plan budowy wieży widokowej. Budowla ma mieć wysokość 25,5 m.[3]

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez szczyt góry prowadzi szlak turystyczny:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 14: Góry Bystrzyckie i Orlickie. Warszawa; Kraków: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1992, s. 161-163. ISBN 83-7005-340-8.
  2. P. Sroka, Hindenburgbaude w płomieniach, „Sudety” nr 8/2010, s. 29.
  3. Jerzy Wójcik: Nowa atrakcja w Sudetach. Na szczycie postawią wieżę widokową (pol.). gazetawroclawska.pl, 2018-03-16. [dostęp 2018-03-18].
  4. Informacje zawarte na stronie PTTK Strzelin; dostęp: 22.02.2014

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]