Selenian sodu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Selenian sodu
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny Na
2
SeO
4
Masa molowa 188,94 g/mol
Wygląd bezbarwne kryształy[1]
Identyfikacja
Numer CAS 13410-01-0 (bezwodny)
10102-23-5 (dekahydrat)
PubChem 25960
Podobne związki
Inne aniony Na
2
SeO
3
, NaHSeO
3
, Na
2
SO
4
Inne kationy K
2
SeO
4
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Selenian sodu, Na
2
SeO
4
nieorganiczny związek chemiczny z grupy selenianów, sól kwasu selenowego i sodu.

Bezwodny selenian sodu tworzy bezbarwne kryształy, natomiast w postaci dekahydratu (Na
2
SeO
4
·10H
2
O
) – białe. Związek ten jest rozpuszczalny w wodzie[1]. Można go otrzymać w reakcji selenu z wodorotlenkiem sodu[5]. Powstaje również jako produkt przejściowy w trakcie jednej z metod otrzymywania selenu z tzw. szlamu anodowego podczas procesu elektrorafinacji miedzi[5][6].

Jest wykorzystywany przy produkcji szkła, gdzie służy do jego odbarwienia (z powodu obecności śladowych ilości żelaza(II) i żelaza(III) szkło może mieć zielonkawy kolor) bądź do barwienia szkła na różowo. Stosowany jest także jako dodatek do pasz i nawozów[6]. Ponadto, z uwagi na wysoką toksyczność wobec owadów (sięgającą 10 mg/kg), jest używany jako składnik biocydów przeciw roztoczom, mszycom i wełnowcowatym[7][8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 4-91, ISBN 978-1-4822-0867-2 (ang.).
  2. a b c Selenian sodu (nr 71948) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2016-08-24]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  3. a b Selenian sodu (ZVG: 570200) (ang. • niem.) w bazie GESTIS, Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2016-08-24].
  4. Selenian sodu (nr 71948) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2016-08-24]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  5. a b Pradyot Patnaik, Handbook of Inorganic Chemicals, London: McGraw-Hill, 2003, s. 813–814, ISBN 0-07-049439-8 (ang.).
  6. a b Bernd E. Langner, Selenium and Selenium Compounds, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, ISBN 978-3-527-30385-4 (ang.).
  7. Brady Hanson i inni, Selenium protects plants from phloem-feeding aphids due to both deterrence and toxicity, „New Phytologist”, 162 (3), 2004, s. 655–662, DOI10.1111/j.1469-8137.2004.01067.x (ang.).
  8. Thomas W. Clarkson, Inorganic and Organometal Pesticides, [w:] Robert Krieger (red.), Handbook of Pesticide Toxicology. Principles and Agents, t. 2, Academic Press, 2001, s. 1357–1428, DOI10.1016/B978-012426260-7.50064-1, ISBN 978-0-08-053379-7, OCLC 729845497 (ang.). (zob. podrozdział 61.15.1 Sodium selenoate, [w:] ScienceDirect Topics [online], Elsevier [dostęp 2020-02-17] [zarchiwizowane z adresu 2020-02-17] (ang.).).

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.