Starszy ogniomistrz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dystynkcja starszego ogniomistrza PSP

Starszy ogniomistrz (st. ogn.) − najwyższy stopień podoficerski Państwowej Straży Pożarnej. Niższym stopniem jest ogniomistrz, a wyższym młodszy aspirant.

W Wojsku Polskim prowadzony w 1924 roku[1]. W wojskach rakietowych i artylerii odpowiadał stopniowi starszy sierżant. W Siłach Zbrojnych PRL należał do grupy podoficerów starszych[2]. W Wojsku Polskim odpowiada mu stopień starszego sierżanta[3]. W policji odpowiednikiem tego stopnia jest sierżant sztabowy Policji[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. s. 411.
  2. Podręcznik dowódcy drużyny. s. 66.
  3. Dz.U. z 2010 r. nr 27, poz. 135
  4. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie stopni wojskowych, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Celno-Skarbowej, Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Wywiadu Wojskowego i Służby Kontrwywiadu Wojskowego odpowiadających stopniom policyjnym (Dz.U. z 2017 r. poz. 408).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979.
  • Ministerstwo Obrony Narodowej; Inspektorat Szkolenia: Podręcznik dowódcy drużyny; Szkol. 378/69. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971.