Stefano (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefano
Ilustracja
Zdjęcie, na którym odkryto księżyc
Planeta

Uran

Odkrywca

Brett Gladman, Matthew Holman, John Kavelaars, Jean-Marc Petit, Hans Scholl[1]

Data odkrycia

18 lipca 1999[1]

Tymczasowe oznaczenie

S/1999 U2

Charakterystyka orbity
Półoś wielka

8 007 400 km[2]

Mimośród

0,2248[2]

Okres obiegu

677,47 d[2]

Nachylenie do ekliptyki

143,819°[2]

Długość węzła wstępującego

191,411°[2]

Argument perycentrum

14,956°[2]

Anomalia średnia

270,163°[2]

Własności fizyczne
Średnica równikowa

32 km[3]

Średnia gęstość

1,5 g/cm³[3]

Albedo

0,04[3]

Jasność obserwowana
(z Ziemi)

24,1m[3]

Stefano (Uran XX) – niewielki, zewnętrzny księżyc Urana, poruszający się ruchem wstecznym. Został odkryty przez Bretta J. Gladmana i jego zespół w 1999 roku za pomocą Teleskopu Kanadyjsko-Francusko-Hawajskiego na Mauna Kea[1]. Nazwa pochodzi od imienia kamerdynera-pijaka z Burzy Williama Szekspira[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Stephano. [w:] Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-12-25]. (ang.).
  2. a b c d e f g Planetary Satellite Mean Orbital Parameters. Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2016-02-12]. (ang.).
  3. a b c d Planetary Satellite Physical Parameters. Jet Propulsion Laboratory, 2015-02-19. [dostęp 2016-02-12]. (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Stephano. [w:] Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-12-25]. (ang.).