Ulica Arrasowa we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ulica Arrasowa
Stare Miasto
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Miejscowość

Wrocław

Położenie na mapie Wrocławia
Mapa konturowa Wrocławia, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Ulica Arrasowa”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Ulica Arrasowa”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Ulica Arrasowa”
51°06′19,6788″N 17°02′12,9436″E/51,105466 17,036929

Ulica Arrasowa – jedna z ulic Starego Miasta we Wrocławiu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Arrasowa położona jest w południowo-zachodniej części starego miasta w pobliżu dawnego Bastionu Sakwowego. Jest boczną ulicą Wierzbowej, niegdyś łączyła ją z ulicą Piotra Skargi, jednak wskutek zniszczeń wojennych w roku 1945 i późniejszego zabudowywania terenu domami wielorodzinnymi jej bieg ograniczono jedynie do krótkiego sięgacza.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Do końca XVIII w. zamiennie stosowano dwie niemieckie nawy: Harnischgasse i Harrasgasse. Tę pierwszą nazwę można przetłumaczyć jako ulica Zbrojowa. Hermann Markgraf podaje, że pierwszym dokumentem, który podaje nazwę w takim brzmieniu jest umowa handlowa z datą 2 lutego 1687. Nazwa ta jednak powstała wskutek pomyłki, nic nie wskazuje aby miała ona związek z zajęciem jakim parali się mieszkańcy tej ulicy. Daniel Gomolcke – wrocławski topograf amator, który w latach trzydziestych XVIII w. wykonał trzytomowy opis miasta wymienia już nazwę w drugim brzmieniu i wskazuje naz związek z tkaczami zamieszkującymi ten zakątek miasta, trudniącymi się wyrobem arrasów. Polska nazwa została wprowadzona okólnikiem zarządu miasta w dniu 20 grudnia 1945.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XV w. ulicę i jej okolice zamieszkiwali barchaniarze, zabudowa była drewniana. Cała ulica uległa zniszczeniu w wyniku eksplozji prochu w Bastionie Sakwowym w dniu 16 grudnia 1757r. Ponownie została zniszczona w roku 1945 w czasie oblężenia miasta.

Literatura[edytuj | edytuj kod]