Plac Nowy Targ we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb wroclaw.svg Wrocław
plac
Nowy Targ
Stare Miasto
Budynek Urzędu Miejskiego
Budynek Urzędu Miejskiego
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
plac  Nowy Targ
plac Nowy Targ
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
plac  Nowy Targ
plac Nowy Targ
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
plac  Nowy Targ
plac Nowy Targ
51,111232°N 17,038199°E/51,111232 17,038199
Ten artykuł dotyczy placu we Wrocławiu. Zobacz też: inne miejsca o tej nazwie.

Nowy Targ (niem. Neumarkt, współczesna nazwa administracyjna plac Nowy Targ) – jeden z trzech historycznych placów targowych Starego Miasta we Wrocławiu, obok Rynku i placu Solnego.

Nowy Targ przed rokiem 1945

W XII do lewobrzeżnego Wrocławia napływali goście m.in. Waloni, Niemcy i Żydzi szukający opieki u księcia lub biskupa. Od XIII w. rozpoczyna się także proces lokacji Wrocławia. Osada wrocławska powstała wokół dzisiejszego Nowego Targu i posiadała już w 1214 własny statut, pola i lasy. Na początku XIII w. popierał napływ niemieckich osadników książę Henryk I, dzięki niemu posiadali osiadli we Wrocławiu Niemcy ze swym sołtysem Godinusem osobną gminę i statut[1]. Obecność ich dowodzi, że na terytorium miejskim obowiązywało specjalne sądownictwo według - prawa magdeburskiego, a sołtysi sprawowali tam władzę w imieniu księcia.

Później plac został rozszerzony na zachód. W kierunku północnym i południowym wychodziły z placu po trzy ulice, na zachód dwie, zaś na wschód jedna, prowadząca do Nowego Miasta. Na placu znajdował się niegdyś długi budynek kramów kupieckich, wyburzony w początku XX wieku oraz zniszczona w 1945 roku fontanna Neptuna, zwana Gabeljürgen (Jurek z widłami). W 1909 przeniesiono handel z Nowego Targu do pobliskiej Hali Targowej.

W czasie II wojny światowej zbudowano pod powierzchnią placu obszerny schron, w którym znajdowały się sklepy a pod koniec lat 90 XX wieku klub muzyczny. W ostatnich tygodniach wojny większość zabudowy placu uległa całkowitemu zniszczeniu, zachowały się jedynie budynek administracyjny (obecnie oddział Urzędu Miasta) oraz kamienica na rogu ul. Jodłowej. W latach powojennych funkcjonowało tu targowisko, na którym handlowano głównie starzyzną. Jednak ówczesne władze decyzją z dnia 21 lipca 1963 r. przeniosło handlujących na ulicę Krakowską. W latach 50. i 60. wzniesiono wokół placu budynki mieszkalne według projektu Ryszarda Natusiewicza, Włodzimierza Czerechowskiego oraz Anny i Jerzego Tarnawskich. Zabudowano przy tym środkową ulicę pierzei północnej.

W 2013 roku zakończyły się prace przebudowy placu; w miejsce schronu powstał podziemny parking.

Przypisy

  1. Studia i materiały do historii wojskowości. PAN. WIH. t. 30. 1989, Goliński s. 23

Linki zewnętrzne[edytuj]