Plac Jana Pawła II we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb wroclaw.svg Wrocław
plac
Jana Pawła II
Szczepin
Fontanna z alegoriami "Walki i Zwycięstwa", w tle Akademia Muzyczna
Fontanna z alegoriami "Walki i Zwycięstwa", w tle Akademia Muzyczna
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
plac Jana Pawła II
plac Jana Pawła II
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
plac Jana Pawła II
plac Jana Pawła II
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
plac Jana Pawła II
plac Jana Pawła II
Ziemia51°06′42,0″N 17°01′18,3″E/51,111680 17,021760
Königsplatz z dwoma okrągłymi zieleńcami ok. 1865, przed powiększeniem i przed zburzeniem Königsbrücke
Ten sam plac w 1873, po rozbudowie związanej z likwidacją mostu i zasypaniem części fosy

Plac Jana Pawła II – obszerny plac w ścisłym centrum Wrocławia, powstały krótko po zdobyciu miasta przez wojska napoleońskie w 1807 i zburzeniu wkrótce potem – na rozkaz zwycięzców – fortyfikacji miejskich.

Na terenach, które powstały po zburzeniu murów urządzono w 1813 ciąg spacerowy, a stojąca nad fosą Brama Mikołajska (wiodły od niej w kierunku Rynku dwie ulice: Ruska i św. Mikołaja) została zburzona w 1820. Przez Fosę Miejską przerzucono w 1822 żeliwny most, nazwany Królewskim (Königsbrücke), skąd prowadził dalej na zachód trakt (obecna ulica Legnicka) w kierunku Leśnicy i Środy Śląskiej.

Pierwsze założenia urbanistyczne dla placu na przedpolu Bramy Mikołajskiej wykonane zostały w 1815 przez C. F. Langhansa. Ostatecznie, po zburzeniu bramy i wybudowaniu mostu, utworzono w tym miejscu (1823) prostokątny plac o powierzchni około 0,5 hektara, który nazwano po prostu placem przed Mostem Królewskim (An-der-Königsbrücke-Platz), później placem Królewskim (Königsplatz). Po niespełna pół wieku (1866), w związku z rozwojem potrzeb komunikacyjnych miasta, most Królewski zlikwidowano (znajdujący się pod mostem odcinek fosy został zasypany, pozostawiono tylko podziemny kanał łączący wody rozdzielonych części fosy), a sam plac został wedle projektu budowniczego miejskiego Hansa Zimmermanna poszerzony i wzbogacony o dalsze zieleńce i kwietniki; jego powierzchnia wzrosła – głównie kosztem zasypanej części fosy – do 1,5 hektara. Na północnym skraju placu, w osi fosy, ustawiono pomnik Otto von Bismarcka (1900), a naprzeciw, na skraju południowym – fontannę z rzeźbami Ernsta Segera przedstawiającymi „Walkę i Zwycięstwo” (1905)[a]Fontanna Alegoria Walki i Zwycięstwa. Fontannę tę wraz z rzeźbami w roku 1970 przesunięto – w wyniku rosnących wciąż potrzeb komunikacyjnych – o kilka metrów na południe.

W roku 1945 większość zabudowań przy placu została zburzona w wyniku zniszczeń w czasie oblężenia Festung Breslau, a pomnik Bismarcka krótko po kapitulacji miasta (fontanna po przeciwnej stronie zachowała się do dziś). Zachowała się tylko bogata kamienica czynszowa z 1841 (przebudowana w 1879 na neorenesansowy pałac, później siedziba Śląskiego Towarzystwa Ubezpieczeń od Ognia) po stronie południowo-zachodniej (na rogu Podwala), obecnie siedziba Akademii Muzycznej.

W roku 1945 plac przemianowano nadając mu nazwę 1 Maja.

W roku 1967 przy Placu wzniesiono biurowiec „Cuprum”[1].

W latach 19791981 wybudowano pod skrzyżowaniem podziemne przejścia dla pieszych (ostatecznie oddane do eksploatacji w marcu 1984; odtworzono w nim częściowo układ fundamentów Bramy Mikołajskiej, ale nie wyeksponowano ich pozostałości; ponadto zlikwidowano pętlę tramwajową znajdującą się przed biurowcem „Cuprum”).

1 stycznia 2006 patronem placu został zmarły poprzedniego roku papież Jan Paweł II[2].

W maju 2015 zakończono rozbiórkę biurowca „Cuprum”[3].

Przez plac Jana Pawła II kursują linie tramwajowe:

oraz linie autobusowe:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Sfinansowało je to samo towarzystwo, które ufundowało pomnik Bismarcka ze środków, które pozostały mu po zakończeniu budowy.
  2. Linia „okólna” jest oznaczona numerem zero; tramwaje jeżdżące wokół centrum zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara („w prawo”) oznaczane są zerem z indeksem P – 0P, a w stronę przeciwną („w lewo”) – 0L.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wrocław: Wielka koparka zburzy biurowiec Cuprum przy pl. Jana Pawła II (pol.). gazetawroclawska.pl, 2015-04-10. [dostęp 2017-04-24].
  2. Symboliczna tablica na pl. 1 Maja (pol.). wyborcza.pl, 2005-10-16. [dostęp 2017-04-24].
  3. Wrocław: Cuprum przeszło do historii. Po biurowcu pozostało tylko gruzowisko (pol.). gazetawroclawska.pl, 2015-05-25. [dostęp 2017-04-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]