2C-B

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
2C-B
2C-B 2C-B
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C10H14BrNO2
Masa molowa 260,13 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 66142-81-2
PubChem 98527[3]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
Legalność w Polsce substancja psychotropowa grupy II-P

2C-Borganiczny związek chemiczny, psychodeliczna substancja psychoaktywna z rodziny 2C, pochodna fenyloetyloaminy.

Pierwszy raz zostało otrzymane przez Alexandra Shulgina w 1974 roku. Zgodnie z PIHKAL dawkowanie 2C-B waha się w przedziale 12–24 mg doustnie, a czas działania wynosi 4–8 godzin. Efekty działania tej substancji obejmują: podniesienie nastroju i humoru, pobudzenie psychiczne i fizyczne, intensyfikację bodźców zewnętrznych, otwarcie emocjonalne, efekty wizualne, głębokie zmiany percepcyjne i odczucia trudne do opisania jak podróżowanie po własnym ciele czy widzenie dźwięków, czasem występują także: nieprzyjemny body load, mdłości, wymioty, lęk i dezorientacja.

Mechanizm działania 2C-B prawdopodobnie polega na agonistycznym działaniu na receptory serotoninowe.

Synteza[edytuj | edytuj kod]

Od czasu pierwszego otrzymania 2C-B opracowano wiele różnych dróg syntezy tej substancji. Alexander Shulgin opisał w PiHKAL syntezę totalną 2C-B, w której wyjściowym substratem jest 2,5-Dimetoksybenzaldehyd. Składa się ona z 3 etapów.[4] Substratem ostatniego z nich jest 2C-H, które może być użyte również do syntez innych związków z rodziny 2C.

2cbtotalsynthesis.png

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 2C-B (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2011-06-19].
  2. 2C-B (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2011-06-19].
  3. 2C-B – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  4. 2C-B Entry w PIHKAL

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]