Bufedron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bufedron
Bufedron
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C11H15NO
Masa molowa 177,24 g/mol
Wygląd biały, krystaliczny proszek
Identyfikacja
Numer CAS 408332-79-6
166593-10-8 (chlorowodorek)
Podobne związki
Podobne związki efedron, mefedron, butylon
Klasyfikacja
Legalność w Polsce substancja niesklasyfikowana

Bufedron (MABP) – organiczny związek chemiczny, pochodna katynonu o działaniu stymulującym. Po raz pierwszy został otrzymany w 1928[2].

W postaci wolnej zasady bufedron jest bardzo niestabilny. Jego grupa ketonowa łatwo ulega redukcji do grupy hydroksylowej, tworząc alkohol. Wiązanie C=O w pozycji Rβ przekształca się wówczas w C–OH. W związku z tym sprzedawany jest pod pod postacią soli (głównie chlorowodorku).

Działanie[edytuj | edytuj kod]

Bufedron zwiększa spontaniczną aktywność lokomotoryczną gryzoni, wzmaga uwalnianie dopaminy przez dopaminergiczne neurony ośrodkowego układu nerwowego i powoduje tłumienie apetytu. Powoduje również potencjalnie niebezpieczny efekt zmniejszenia subiektywnego uczucia pragnienia. Jego działanie porównuje się do działania metamfetaminy, jednak z większą euforią i mniejszą stymulacją fizyczną.

Najczęściej opisywane skutki zażycia to: poprawa nastroju, euforia, zwiększona czujność, zwiększone źrenice (rzadko), niewyraźna mowa (rzadko), przyspieszona akcja serca, gadatliwość (rozgadanie), zwiększona empatia i poczucie komunikacji, podwyższone libido (popęd płciowy), czasowe zaburzenia erekcji u mężczyzn, niepokój, bezsenność, zwiększona motywacja.

W zależności od drogi podania, czas działania efektów wynosi od 2,5 do 6 godzin (przy przyjęciu doustnym), po którym może występować zespół abstynencyjny objawiający się zmęczeniem, osłabioną koncentracją i poceniem się.

Legalność[edytuj | edytuj kod]

Jest legalny w Polsce i większości państw, nie posiadających tzw. ”zakazu substancji pochodnych”, jak np. w amerykańskim Federal Analogue Act.

Przypisy

  1. Buphedrone 1 g (ang.). Newchemicals. [dostęp 2011-06-21].
  2. J. F. Browning, R. Adams. Synthetic Homologs of d,l-Ephedrine. „Journal of the American Chemical Society”. 50 (8), s. 2287–2292, 1928. doi:10.1021/ja01395a032 (ang.). 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.