Davide Rigon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Davide Rigon
Davide Rigon z trofeum w ręce
Davide Rigon z trofeum w ręce
Pełne imię i nazwisko Davide Rigon
Kraj  Włochy
Data i miejsce urodzenia 26 sierpnia 1986
Thiene, Vicenza
Sukcesy

2005: Formuła Azzurra (mistrz)
2007: Euroseries 3000 (mistrz)
2007: Italian Formula 3000 (mistrz)
2008: Superleague Formula (mistrz)
2010: Superleague Formula (mistrz)

Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Davide Rigon podczas wyścigu Superleague Formula, na torze Donington Park, w 2008 roku

Davide Rigon (ur. 26 sierpnia 1986 roku w Thiene, Vicenza) – włoski kierowca wyścigowy.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Davide karierę rozpoczął w roku 1998, od startów w kartingu. W 2003 roku przeszedł do wyścigów samochodów jednomiejscowych, debiutując w Niemieckiej Formule BMW. Punktując dwukrotnie, został sklasyfikowany na 17. miejscu. W tym samym roku brał udział we Włoskiej Formule Gloria W. Trophy. Sezon później ścigał się w głównym cyklu tej serii, ostatecznie zostając jej wicemistrzem. W roku 2005 sięgnął po tytuł mistrzowski w Formule Azzurra.

Formuła Renault[edytuj | edytuj kod]

W 2004 roku Rigon sięgnął po tytuł wicemistrzowski w zimowej edycji Włoskiej Formuły Renault. W głównym cyklu wystartował w jednej rundzie, jednakże nie zdobył punktów. Rok później zajął 6. miejsce, z dorobkiem jednego zwycięstwa.

Formuła 3[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2004 Włoch zadebiutował we Włoskiej Formule 3. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 11. pozycji. Dwa lata później Davide powrócił do serii. Reprezentując konkurencyjny zespół BVM Racing, zmagania zakończył na 2. miejscu w ogólnej punktacji (wygrał cztery wyścigi).

World Series by Renault[edytuj | edytuj kod]

W roku 2005 Rigon wziął udział w dwóch rundach Formuły Renault 3.5, za sprawą włoskiej stajni Victory Engineering. Zdobywszy cztery punkty, rywalizację ukończył na 26. lokacie.

Euroseria 3000[edytuj | edytuj kod]

W 2006 roku Davide zadebiutował w Euroserii 3000, biorąc udział w jednej eliminacji, na hiszpańskim obiekcie Circuit de Catalunya. W pierwszym wyścigu zajął szóste miejsce, w drugim natomiast stanął na podium, dojeżdżając na drugiej pozycji. Dorobek ośmiu punktów zapewnił mu 14. lokatę, w generalnej klasyfikacji.

W kolejnym sezonie (w ekipie Minardi by GP Racing), startując we wszystkich wyścigach, pewnie sięgnął po mistrzostwo. W ciągu szesnastu wyścigów, trzynastokrotnie stanął na podium, z czego pięć razy na najwyższym stopniu (czterokrotnie startował z pole position). We włoskiej edycji również okazał się najlepszy, odnotowując we wszystkich ośmiu wyścigach miejsca w pierwszej trójce (w tym trzykrotnie zwyciężył).

W roku 2007, zaliczył gościnny występ, na belgijskim torze Spa-Francorchamps. Do pierwszego wyścigu ruszał z pierwszego pola startowego. Wyścig zakończył jednak na drugim miejscu (niedzielne zmagania zostały odwołane). Uzyskane punkty pozwoliły Rigonowi zająć w klasyfikacji generalnej 15. pozycję.

Inne serie[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2008 wystąpił w dwóch wyścigach Międzynarodowej Formuły Master. W ekipie ADM Motorsport, nie udało mu się jednak zdobyć punktów.

W tym samym roku wziął również udział w trzech wyścigach Włoskich Mistrzostw Superstars. Startując w zespole Ferlito Motors, zmagania zakończył na 6. miejscu (dwukrotnie stanął na podium). Oprócz tego wystartował w siedmiu wyścigach FIA GT, w klasie GT2. Wygrawszy jeden z nich, rywalizację ukończył na 8. lokacie.

Superleague Formula[edytuj | edytuj kod]

W roku 2008 Włoch zadebiutował w nowopowstałej serii Superleague Formula. Reprezentując chiński klub Beijing Guo’an (ekipa Zakspeed), został historycznym mistrzem serialu. Stanął wówczas pięć razy na podium, z czego trzykrotnie na najwyższym stopniu.

W kolejnym podejściu wziął udział w pierwszych trzech rundach sezonu. Startując w ekipie Olympiakos SFP (zespół GU-Racing International), trzykrotnie sięgnął po punkty, z czego raz stanął na podium (drugie miejsce w drugim wyścigu, we Francji). W pozostałych rundach zastąpił go Argentyńczyk Esteban Guerrieri. Swoją postawą pomógł greckiemu klubowi zająć w klasyfikacji 5. miejsce.

W 2010 roku powrócił na pełen etat startów, podpisując kontrakt z belgijskim klubem R.S.C. Anderlecht (stajnia Azerti Motorsport). Włoch po raz drugi w karierze zdobył w niej tytuł mistrzowski, pokonując zaledwie dwoma punktami Brytyjczyka Craiga Dolby'ego. W ciągu sezonu, aż szesnastokrotnie mieścił się w pierwszej trójce, w tym czterokrotnie zwyciężał (poza tym trzykrotnie startował z pierwszego miejsca).

Seria GP2[edytuj | edytuj kod]

W przerwie pomiędzy sezonem 2008 i 2009, Davide zadebiutował w Azjatyckiej Serii GP2, we włoskim zespole Trident Racing. W ostatnich trzech rundach zastąpił Hiszpana Adriána Vallésa. Po punkty sięgnął w ostatniej eliminacji, rozegranej na bahrajńskim obiekcie Sakhir. W pierwszym wyścigu został sklasyfikowany na siódmym miejscu, natomiast w niedzielnych zmaganiach był trzeci. Ostatecznie uzyskane punkty pozwoliły Rigonowi zająć 17. lokatę, w ogólnej punktacji.

W sezonie 2009 (również we włoskiej stajni), ścigał się w głównej edycji przedsionka Formuły 1. Wziąwszy udział w dziewięciu rundach (na niemieckim torze Nürburgring, z przyczyn finansowych, zastąpił go Wenezuelczyk Rodolfo González), dwukrotnie dojechał na punktowanym miejscu, zajmując ósme miejsce w pierwszym wyścigu, na Węgrzech oraz piąte w Belgii. Ostatecznie zmagania ukończył na 22. pozycji, w końcowej klasyfikacji.

Formuła 1[edytuj | edytuj kod]

W 2005 roku pełnił funkcję kierowcy testowego włoskiej stajni F1Minardi. A od 2012 jest kierowcą testowym Ferrari.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2003 Formula Gloria W. Trophy 0 0 0 0
Formuła BMW ADAC Team Lauderbach Motorsport 20 0 0 0 0 14 17
2004 Formula Gloria 2
Włoska Formuła Renault (zimowa seria) 2
Włoska Formuła 3 W.R.C. 9 0 0 0 0 32 11
2005 Włoska Formuła Renault BVM Minardi 14 1 0 0 3 113 6
Formula Azzurra Europa Corse 1
Formuła Renault 3.5 Victory Engineering 4 0 0 0 0 4 26
Formuła 1 Minardi F1 Team Kierowca testowy
2006 Włoska Formuła 3 Corbetta Competizioni 16 4 2 6 10 111 2
Euroseries 3000 Minardi by GP Racing 2 0 0 0 1 8 14
2007 Euroseries 3000 Minardi by GP Racing 16 5 4 6 13 108 1
Włoska Formuła 3000 8 3 2 2 8 58 1
2008 Euroseries 3000 TP Formula 1 0 0 0 1 9 15
Superstars Series Ferlito Motors 3 0 0 0 1 32 6
International Formula Master ADM Motorsport 2 0 0 0 0 0 29
FIA GT Championship (GT2) BMS Scuderia Italia 1 0 0 0 1 33,5 12
Superleague Formula Beijing Guoan 12 3 1 3 5 413 1
2008-09 Azjatycka seria GP2 Trident Racing 6 0 0 0 1 6 17
2009 Superleague Formula Olympiacos CFP 6 0 1 0 1 300 6
Seria GP2 Trident Racing 18 0 0 0 0 3 22
2010 Superleague Formula R.S.C. Anderlecht 30 5 3 3 16 699 1
2011 Seria GP2 Scuderia Coloni 2 0 0 0 0 0 29
2012 Formuła Renault 3.5 BVM Target 2 0 0 0 0 0 33
Formuła 1 Scuderia Ferrari Kierowca testowy
2013 Formuła 1 Scuderia Ferrari Kierowca testowy

Wyniki w GP2[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2009 Trident Racing Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Turcja
TUR
Turcja
TUR
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Hiszpania
VAL
Hiszpania
VAL
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Portugalia
POR
Portugalia
POR
3 22
17 21† 9 7 10 8 16 20 8 NU 12 7 NU 5 9 8 14 9
2011 Scuderia Coloni Turcja
TUR
Turcja
TUR
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Hiszpania
VAL
Hiszpania
VAL
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
0 29
10 NU - - - - - - - - - - - - - - - -

Wyniki w Azjatyckiej Serii GP2[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2008/2009 Trident Racing Chińska Republika Ludowa
CHN
Chińska Republika Ludowa
CHN
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Katar
QAT
Katar
QAT
Malezja
MAL
Malezja
MAL
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
6 17
- - - - - 14 15 NU 13 7 3

Wyniki w Formule Renault 3.5[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2005 Victory Engineering Belgia
BEL
Belgia
BEL
Monako
MON
Hiszpania
VAL
Hiszpania
VAL
Francja
FRA
Francja
FRA
Hiszpania
BIL
Hiszpania
BIL
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Portugalia
PRT
Portugalia
PRT
Włochy
ITA
Włochy
ITA
4 26
- - - - - - - - - - - - - 16 10 8 14
2012 BVM-Target Hiszpania
ARA
Hiszpania
ARA
Monako
MON
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Rosja
RUS
Rosja
RUS
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Francja
FRA
Francja
FRA
Hiszpania
CAT
Hiszpania
CAT
0 33
- - - - - - - - - - - - - 19 13 - -

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]