Formuła 1 Sezon 1964

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sezon 1964 Mistrzostw Świata Formuły 1
John Surtees podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii w 1964 roku
John Surtees podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii w 1964 roku
Inauguracja 10 maja
Zakończenie 25 października
Liczba wyścigów 10
Mistrzowie
Kierowcy John Surtees
Konstruktorzy Ferrari
Poprzedni sezonNastępny sezon
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

15 sezon Formuły 1 – 15 sezon Mistrzostw Świat Formuły 1. Rozpoczął się 10 maja 1964 roku w Monte Carlo, a zakończył 25 października w mieście Meksyk.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Mistrzem został John Surtees, lecz to kto zdobędzie mistrzostwo rozegrało się dopiero 27 października w Meksyku. Przed wyścigiem szanse na tytuł zachowywało trzech Brytyjczyków, a sytuacja przedstawiała się następująco:

1. Graham Hill 39 pkt
2. John Surtees 34 pkt
3. Jim Clark 30 pkt

Pierwszy z rywalizacji wypadł lider klasyfikacji Graham Hill. Były mistrz świata zaliczył kolizję z kierowcą FerrariWłochem Lorenzo Bandinim, za sprawą tej kolizji Hill spadł na koniec stawki. Na ostatnim okrążeniu awaria silnika dopadła wciąż jeszcze aktualnego mistrza – Jima Clarka, który ostatecznie został sklasyfikowany na 5 miejscu. Sprawca kolizji z Hillem natomiast po raz kolejny dał o sobie znać gdy znajdując się na drugim miejscu w wyścigu dał się wyprzedzić koledze z zespołu, aktualnemu wiceliderowi klasyfikacji – Johnowi Surteesowi, któremu 6 punktów za drugie miejsce dało mistrzostwo świata. Po tym sezonie w wieku 47 lat swoją karierę zakończył Francuz Maurice Trintignant, który w F1 uczestniczył nieprzerwanie przez 15 sezonów. Słaby debiut w gronie F1 zaliczył zespół Hondy której barwy trzykrotnie reprezentował Ronnie Bucknum, żadnego z trzech wyścigów nie ukończył.

Terminarz[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Miejsce Tor Data Zwycięzca Więcej
Monako Grand Prix Monako Monte Carlo Circuit de Monaco 10 maja Graham Hill więcej
Holandia Grand Prix Holandii Zandvoort Circuit Park Zandvoort 24 maja Jim Clark więcej
Belgia Grand Prix Belgii Francorchamps Circuit de Spa-Francorchamps 14 czerwca Jim Clark więcej
Francja Grand Prix Francji Rouen Rouen-Les-Essarts 28 czerwca Dan Gurney więcej
Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii Kent Brands Hatch 11 lipca Jim Clark więcej
Niemcy Grand Prix Niemiec Nürburg Nürburgring 2 sierpnia John Surtees więcej
Austria Grand Prix Austrii Styria Zeltweg Airfield 23 sierpnia Lorenzo Bandini więcej
Włochy Grand Prix Włoch Monza Autodromo Nazionale Monza 6 września John Surtees więcej
Stany Zjednoczone Grand Prix Stanów Zjednoczonych Watkins Glen Watkins Glen International 4 października Graham Hill więcej
Meksyk Grand Prix Meksyku Meksyk Autódromo Hermanos Rodríguez 25 października Dan Gurney więcej

Klasyfikacja kierowców[edytuj | edytuj kod]

lp zawodnik team punkty
1 Wielka Brytania John Surtees Włochy Ferrari
40
2 Wielka Brytania Graham Hill Wielka Brytania BRM
39
3 Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus-Climax
32
4 Włochy Lorenzo Bandini Włochy Ferrari
23
5 Stany Zjednoczone Richie Ginther Wielka Brytania BRM
23
6 Stany Zjednoczone Dan Gurney Wielka Brytania Brabham-Climax
19
7 Nowa Zelandia Bruce McLaren Wielka Brytania Cooper-Climax
13
8 Australia Jack Brabham Wielka Brytania Brabham-Climax
11
9 Wielka Brytania Peter Arundell Wielka Brytania Lotus-Climax
11
10 Szwajcaria Jo Siffert Wielka Brytania Brabham-BRM
7
11 Wielka Brytania Bob Anderson Wielka Brytania Brabham-Climax
5
12 Wielka Brytania Mike Spence Wielka Brytania Lotus-Climax
4
13 Związek Południowej Afryki Tony Maggs Wielka Brytania BRM
4
14 Wielka Brytania Innes Ireland Wielka Brytania BRP-BRM
4
15 Szwecja Jo Bonnier Wielka Brytania Cooper-Climax
Wielka Brytania Brabham-Climax
2
1
16 Nowa Zelandia Chris Amon Wielka Brytania Lotus-BRM
2
17 Francja Maurice Trintignant Wielka Brytania BRM
2
18 Stany Zjednoczone Walt Hansgen Wielka Brytania Lotus-Climax
2
19 Stany Zjednoczone Phil Hill Wielka Brytania Cooper-Climax
1
20 Wielka Brytania Trevor Taylor Wielka Brytania BRP-BRM
1
21 Wielka Brytania Mike Hailwood Wielka Brytania Lotus-BRM
1
22 Meksyk Pedro Rodriguez Włochy Ferrari
1

Giancarlo Baghetti, Gerhard Mitter, Ludovico Scarfiotti, Moises Solana, Peter Revson, Ronnie Bucknum, Hap Sharp, John Taylor, Carel Godin de Beaufort, André Pilette, Ian Raby, Frank Gardner, Edgar Barth, Jochen Rindt, Mario de Araujo Cabral, Bernard Collomb, John Love, Geki – nie zdobyli punktów

Klasyfikacja konstruktorów[edytuj | edytuj kod]

lp team punkty
1 Włochy Ferrari
45
2 Wielka Brytania BRM
42
3 Wielka Brytania Lotus-Climax
37
4 Wielka Brytania Brabham-Climax
30
5 Wielka Brytania Cooper-Climax
16
6 Wielka Brytania Brabham-BRM
7
7 Wielka Brytania BRP-BRM
5
8 Wielka Brytania Lotus-BRM
3

Zespoły: Derrington-Francis, Honda, Porsche, Scirocco-Climax, Brabham-Ford – nie zdobyły punktów