Formuła 1 Sezon 1961

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sezon 1961 Mistrzostw Świata Formuły 1
Inauguracja 14 maja
Zakończenie 8 października
Liczba wyścigów 8
Mistrzowie
Kierowcy Phil Hill
Konstruktorzy Ferrari
Poprzedni sezonNastępny sezon
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Sezon 1961 Formuły 1 – dwunasty sezon Mistrzostw Świata Formuły 1. Mistrzem Świata został Phil Hill. W trakcie mistrzostw podczas GP Włoch na torze w Monzie zginął Wolfgang von Trips. Tytuł mistrza konstruktorów po raz pierwszy zdobył zespół Ferrari (prócz wspomnianych Hilla i Tripsa punkty dla Ferrari zdobywali: Amerykanin Richie Ginther, Włoch Giancarlo Baghetti oraz Belg Olivier Gendebien).

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Sezon 1961 w Formule 1 był zdominowany przez świetnie zorganizowaną ekipę Ferrari. Tylko Stirling Moss w podstarzałym Lotusie był w stanie dwukrotnie pokonać dzięki swojej zręczności włoską ekipę (raz udało się to Innesowi Irelandowi). Giancarlo Baghetti zaliczył w swoim debiucie zwycięstwo (na torze we Francji).

Zmiany[edytuj | edytuj kod]

Terminarz[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Miejsce Tor Data Zwycięzca Więcej
Monako Grand Prix Monako Monte Carlo Circuit de Monaco 14 maja Stirling Moss więcej
Holandia Grand Prix Holandii Zandvoort Circuit Park Zandvoort 22 maja Wolfgang von Trips więcej
Belgia Grand Prix Belgii Francorchamps Circuit de Spa-Francorchamps 18 czerwca Phil Hill więcej
Francja Grand Prix Francji Reims Reims-Gueux 2 lipca Giancarlo Baghetti więcej
Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii Aintree Aintree Motor Racing Circuit 15 lipca Wolfgang von Trips więcej
Niemcy Grand Prix Niemiec Nürburg Nürburgring 6 sierpnia Stirling Moss więcej
Włochy Grand Prix Włoch Monza Autodromo Nazionale Monza 10 września Phil Hill więcej
Stany Zjednoczone Grand Prix Stanów Zjednoczonych Watkins Glen Watkins Glen International 8 października Innes Ireland więcej

Lista startowa[edytuj | edytuj kod]

Team Kierowcy Wyścigi
Włochy Ferrari Stany Zjednoczone Phil Hill
Niemcy Wolfgang von Trips
Włochy Giancarlo Baghetti
Stany Zjednoczone Richie Ginther
Belgia Olivier Gendebien
Belgia Willy Mairesse
Meksyk Ricardo Rodríguez
7
7
7
3
1
1
1
Wielka Brytania Lotus-Climax Wielka Brytania Stirling Moss
Wielka Brytania Jim Clark
Wielka Brytania Innes Ireland
Wielka Brytania Henry Taylor
Szwajcaria Michel May
Niemcy Wolfgang Seidel
Wielka Brytania Gerry Ashmore
Belgia Lucien Bianchi
Wielka Brytania Ian Burgess
Belgia Willy Mairesse
Wielka Brytania Tony Marsh
Związek Południowej Afryki Tony Maggs
Wielka Brytania Tim Parnell
Stany Zjednoczone Masten Gregory
Wielka Brytania Cliff Allison
Wielka Brytania Trevor Taylor
Włochy Ernesto Prinoth
Kanada Peter Ryan
Stany Zjednoczone Jim Hall
Stany Zjednoczone Lloyd Ruby
Belgia Olivier Gendebien
8
8
6
4
3
3
3
2
2
2
2
2
2
2
1
1
1
1
1
1
1
Niemcy Porsche Stany Zjednoczone Dan Gurney
Szwecja Jo Bonnier
Holandia Carel Godin de Beaufort
Niemcy Hans Herrmann
8
8
6
3
Wielka Brytania Cooper-Climax Nowa Zelandia Bruce McLaren
Wielka Brytania John Surtees
Australia Jack Brabham
Wielka Brytania Jackie Lewis
Wielka Brytania Roy Salvadori
Stany Zjednoczone Masten Gregory
Francja Bernard Collomb
Wielka Brytania Ian Burgess
Wielka Brytania Jack Fairman
Stany Zjednoczone Roger Penske
Stany Zjednoczone Hap Sharp
Stany Zjednoczone Walt Hansgen
8
8
8
5
5
4
2
1
1
1
1
1
Wielka Brytania BRM-Climax Wielka Brytania Tony Brooks
Wielka Brytania Graham Hill
8
8
Wielka Brytania Ferguson-Climax Wielka Brytania Jack Fairman
1
Wielka Brytania Lotus-Maserati Włochy Gaetano Starrabba
1
Wielka Brytania Emeryson-Maserati Belgia André Pilette
Belgia Lucien Bianchi
Belgia Olivier Gendebien
1
1
1
Włochy De Tomaso-O.S.C.A. Włochy Roberto Lippi
1
Włochy De Tomaso-Alfa Romeo Włochy Nino Vaccarella
Włochy Roberto Bussinello
1
1
Wielka Brytania Cooper-Maserati Francja Maurice Trintignant
Włochy Lorenzo Bandini
Włochy Massimo Natili
Włochy Renato Pirocchi
5
4
2
1
Wielka Brytania Gilby-Climax Wielka Brytania Keith Greene
1
Wielka Brytania JBW-Climax Wielka Brytania Brian Naylor
1

Klasyfikacja kierowców[edytuj | edytuj kod]

Punktacja:
Wyścig: 8-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 5 najlepszych wyników

Poz. Kierowca MON
Monako
NED
Holandia
BEL
Belgia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy Zachodnie
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
Pkt.
1 Stany Zjednoczone Phil Hill* 3 2 1 9 2 (3) 1 34 (38)
2 Niemcy Zachodnie Wolfgang von Trips 4 1 2 NU 1 2 NU 33
3 Wielka Brytania Stirling Moss 1 4 8 NU NU 1 NU NU 21
4 Stany Zjednoczone Dan Gurney 5 10 6 2 7 7 2 2 21
5 Stany Zjednoczone Richie Ginther 2 5 3 15 3 8 NU 16
6 Wielka Brytania Innes Ireland NW NU 4 10 NU NU 1 12
7 Wielka Brytania Jim Clark 10 3 12 3 NU 4 NU 7 11
8 Nowa Zelandia Bruce McLaren 6 12 NU 5 8 6 3 4 11
9 Włochy Giancarlo Baghetti 1 NU NU 9
10 Wielka Brytania Tony Brooks 13 9 13 NU 9 NU 5 3 6
11 Australia Jack Brabham NU 6 NU NU 4 NU NU NU 4
12 Wielka Brytania John Surtees 11 7 5 NU NU 5 NU NU 4
13 Wielka Brytania Jackie Lewis 9 NU NU 9 4 3
14 Belgia Olivier Gendebien NZ 4 11 3
15 Szwecja Joakim Bonnier 12 11 7 7 5 NU NU 6 3
16 Wielka Brytania Graham Hill NU 8 NU 6 NU NU NU 5 3
17 Wielka Brytania Roy Salvadori 8 6 10 6 NU 2
Francja Maurice Trintignant 7 NU 13 NU 9 0
Holandia Carel Godin de Beaufort 14 11 NU 16 14 7 0
Włochy Lorenzo Bandini NU 12 NU 8 0
Wielka Brytania Cliff Allison 8 NW 0
Stany Zjednoczone Roger Penske 8 0
Niemcy Zachodnie Hans Herrmann 9 15 13 0
Kanada Peter Ryan 9 0
Stany Zjednoczone Masten Gregory NZ NW 10 12 11 NU NU 0
Wielka Brytania Henry Taylor NZ NW 10 NU 11 0
Wielka Brytania Tim Parnell NU 10 0
Stany Zjednoczone Hap Sharp 10 0
Związek Południowej Afryki Tony Maggs 13 11 0
Szwajcaria Michel May NU 11 NW 0
Wielka Brytania Ian Burgess NW NW 14 14 12 0
Włochy Renato Pirocchi 12 0
Wielka Brytania Trevor Taylor 13 0
Wielka Brytania Tony Marsh NW NU 15 0
Wielka Brytania Keith Greene 15 0
Wielka Brytania Gerry Ashmore NU 16 NU 0
Niemcy Zachodnie Wolfgang Seidel NW 17 NU NU 0
Francja Bernard Collomb NU NS 0
Belgia Lucien Bianchi NZ NU NU NU 0
Belgia Willy Mairesse NU NU NU 0
Wielka Brytania Jack Fairman DK NU 0
Włochy Giorgio Scarlatti NU 0
Włochy Massimo Natili NU 0
Meksyk Ricardo Rodríguez NU 0
Włochy Gaetano Starrabba NU 0
Włochy Nino Vaccarella NU 0
Włochy Roberto Bussinello NU 0
Wielka Brytania Brian Naylor NU 0
Włochy Roberto Lippi NU 0
Stany Zjednoczone Jim Hall NU 0
Stany Zjednoczone Lloyd Ruby NU 0
Stany Zjednoczone Walt Hansgen NU 0
Belgia André Pilette NZ 0
Poz. Kierowca MON
Monako
NED
Holandia
BEL
Belgia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy Zachodnie
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
Pkt.

Klasyfikacja konstruktorów[edytuj | edytuj kod]

Punktacja:
Wyścig: 8-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 5 najlepszych wyników
Tylko jeden, najwyżej uplasowany kierowca danego konstruktora, zdobywał dla niego punkty

Poz. Konstruktor MON
Monako
NED
Holandia
BEL
Belgia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy Zachodnie
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
Pkt.
1 Włochy Ferrari (2) 1 1 1 1 (2) 1 WD 40 (52)
2 Wielka Brytania Lotus-Climax 1 3 8 3 10 1 10 1 32
3 Niemcy Porsche 5 10 (6) 2 5 7 2 2 22 (23)
4 Wielka Brytania Cooper-Climax (6) (6) 5 5 4 (5) 3 4 14 (18)
5 Wielka Brytania BRM-Climax 13 8 13 6 9 NU 5 3 7
Wielka Brytania Cooper-Maserati 7 NU 13 12 NU 8 0
Wielka Brytania Gilby-Climax 15 0
Wielka Brytania Ferguson-Climax DK 0
Włochy De Tomaso-OSCA NU NU 0
Wielka Brytania Lotus-Maserati NU 0
Włochy De Tomaso-Alfa Romeo WD NU 0
Wielka Brytania JBW-Climax WD NU 0
Wielka Brytania Emeryson-Maserati NZ WD NZ 0
Poz. Konstruktor MON
Monako
NED
Holandia
BEL
Belgia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy Zachodnie
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
Pkt.

Śmierć Wolfganga von Tripsa[edytuj | edytuj kod]

Zdarzyło się to podczas 1 okrążenia wyścigu na torze Monza. Niemiec stracił panowanie nad swoim Ferrari i wpadł w trybuny pełne widzów. W wyniku tego Niemiec zginął, a prócz niego 14 kibiców