Formuła 1 Sezon 1961

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sezon 1961 Mistrzostw Świata Formuły 1
Inauguracja 14 maja
Zakończenie 8 października
Liczba wyścigów 8
Mistrzowie
Kierowcy Phil Hill
Konstruktorzy Ferrari
Poprzedni sezonNastępny sezon
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Sezon 1961 był dwunastym sezonem w tej dyscyplinie. Mistrzem Świata został Phil Hill, który zwyciężył głównie dzięki śmierci kolegi z zespołu, a zarazem najgroźniejszego przeciwnika – Niemca Wolfganga von Tripsa, który zginął w wypadku podczas GP Włoch na torze w Monzie. W cieniu tragedii tytuł mistrza konstruktorów po raz pierwszy zdobyła stajnie Ferrari (prócz wspomnianych Hilla i Tripsa punkty dla Ferrari zdobywali: Amerykanin Ginther, Włoch Baghetti oraz Belg Gendebien).

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Sezon 1961 w Formule 1 był zdominowany przez świetnie zorganizowaną ekipę Ferrari. Tylko Stirling Moss w podstarzałym Lotusie był w stanie dwukrotnie pokonać dzięki swojej zręczności włoską ekipę (raz udało się to Innesowi Irelandowi). Giancarlo Baghetti zaliczył w swoim debiucie zwycięstwo (na torze we Francji).

Zmiany[edytuj | edytuj kod]

Terminarz[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Miejsce Tor Data Zwycięzca Więcej
Monako Grand Prix Monako Monte Carlo Circuit de Monaco 14 maja Stirling Moss więcej
Holandia Grand Prix Holandii Zandvoort Circuit Park Zandvoort 22 maja Wolfgang von Trips więcej
Belgia Grand Prix Belgii Francorchamps Circuit de Spa-Francorchamps 18 czerwca Phil Hill więcej
Francja Grand Prix Francji Reims Reims-Gueux 2 lipca Giancarlo Baghetti więcej
Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii Aintree Aintree Motor Racing Circuit 15 lipca Wolfgang von Trips więcej
Niemcy Grand Prix Niemiec Nürburg Nürburgring 6 sierpnia Stirling Moss więcej
Włochy Grand Prix Włoch Monza Autodromo Nazionale Monza 10 września Phil Hill więcej
Stany Zjednoczone Grand Prix Stanów Zjednoczonych Watkins Glen Watkins Glen International 8 października Innes Ireland więcej

Teamy i kierowcy[edytuj | edytuj kod]

Team Kierowcy Wyścigi
Włochy Ferrari Stany Zjednoczone Phil Hill
Niemcy Wolfgang von Trips
Włochy Giancarlo Baghetti
Stany Zjednoczone Richie Ginther
Belgia Olivier Gendebien
Belgia Willy Mairesse
Meksyk Ricardo Rodríguez
7
7
7
3
1
1
1
Wielka Brytania Lotus-Climax Wielka Brytania Stirling Moss
Wielka Brytania Jim Clark
Wielka Brytania Innes Ireland
Wielka Brytania Henry Taylor
Szwajcaria Michel May
Niemcy Wolfgang Seidel
Wielka Brytania Gerry Ashmore
Belgia Lucien Bianchi
Wielka Brytania Ian Burgess
Belgia Willy Mairesse
Wielka Brytania Tony Marsh
Związek Południowej Afryki Tony Maggs
Wielka Brytania Tim Parnell
Stany Zjednoczone Masten Gregory
Wielka Brytania Cliff Allison
Wielka Brytania Trevor Taylor
Włochy Ernesto Prinoth
Kanada Peter Ryan
Stany Zjednoczone Jim Hall
Stany Zjednoczone Lloyd Ruby
Belgia Olivier Gendebien
8
8
6
4
3
3
3
2
2
2
2
2
2
2
1
1
1
1
1
1
1
Niemcy Porsche Stany Zjednoczone Dan Gurney
Szwecja Jo Bonnier
Holandia Carel Godin de Beaufort
Niemcy Hans Herrmann
8
8
6
3
Wielka Brytania Cooper-Climax Nowa Zelandia Bruce McLaren
Wielka Brytania John Surtees
Australia Jack Brabham
Wielka Brytania Jackie Lewis
Wielka Brytania Roy Salvadori
Stany Zjednoczone Masten Gregory
Francja Bernard Collomb
Wielka Brytania Ian Burgess
Wielka Brytania Jack Fairman
Stany Zjednoczone Roger Penske
Stany Zjednoczone Hap Sharp
Stany Zjednoczone Walt Hansgen
8
8
8
5
5
4
2
1
1
1
1
1
Wielka Brytania BRM-Climax Wielka Brytania Tony Brooks
Wielka Brytania Graham Hill
8
8
Wielka Brytania Ferguson-Climax Wielka Brytania Jack Fairman
1
Wielka Brytania Lotus-Maserati Włochy Gaetano Starrabba
1
Wielka Brytania Emeryson-Maserati Belgia André Pilette
Belgia Lucien Bianchi
Belgia Olivier Gendebien
1
1
1
Włochy De Tomaso-O.S.C.A. Włochy Roberto Lippi
1
Włochy De Tomaso-Alfa Romeo Włochy Nino Vaccarella
Włochy Roberto Bussinello
1
1
Wielka Brytania Cooper-Maserati Francja Maurice Trintignant
Włochy Lorenzo Bandini
Włochy Massimo Natili
Włochy Renato Pirocchi
5
4
2
1
Wielka Brytania Gilby-Climax Wielka Brytania Keith Greene
1
Wielka Brytania JBW-Climax Wielka Brytania Brian Naylor
1

Klasyfikacja kierowców[edytuj | edytuj kod]

lp zawodnik team punkty
1 Stany Zjednoczone Phil Hill Włochy Ferrari
34
2 Niemcy Wolfgang von Trips Włochy Ferrari
33
3 Wielka Brytania Stirling Moss Wielka Brytania Lotus
21
4 Stany Zjednoczone Dan Gurney Niemcy Porsche
21
5 Stany Zjednoczone Richie Ginther Włochy Ferrari
16
6 Wielka Brytania Innes Ireland Wielka Brytania Lotus
12
7 Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus
11
8 Nowa Zelandia Bruce McLaren Wielka Brytania Cooper-Climax
11
9 Włochy Giancarlo Baghetti Włochy Ferrari
9
10 Wielka Brytania Tony Brooks Wielka Brytania BRM-Climax
6
11 Australia Jack Brabham Wielka Brytania Cooper-Climax
4
12 Wielka Brytania John Surtees Wielka Brytania Cooper-Climax
4
13 Wielka Brytania Jackie Lewis Wielka Brytania Cooper-Climax
3
14 Belgia Olivier Gendebien Włochy Ferrari
3
15 Szwecja Joakim Bonnier Niemcy Porsche
3
16 Wielka Brytania Graham Hill Wielka Brytania BRM-Climax
3
17 Wielka Brytania Roy Salvadori Wielka Brytania Cooper-Climax
2

Maurice Trintignant, Carel Godin de Beaufort, Lorenzo Bandini, Cliff Allison, Roger Penske, Hans Herrmann, Peter Ryan, Masten Gregory, Henry Taylor, Tim Parnell, Hap Sharp, Tony Maggs, Michael May, Ian Burgess, Renato Pirocchi, Trevor Taylor, Tony Marsh, Keith Greene, Gerry Ashmore, Wolfgang Seidel, Bernard Collomb, Lucien Bianchi, Willy Mairesse, Jack Fairman, Giorgio Scarlatti, Massimo Natili, Gaetano Starrabba, Ricardo Rodríguez, Nino Vaccarella, Roberto Bussinello, Brian Naylor, Roberto Lippi, Jim Hall, Lloyd Ruby, Walt Hansgen, Andre Pilette – nie zdobyli punktów

Klasyfikacja konstruktorów[edytuj | edytuj kod]

lp team punkty
1 Włochy Ferrari 40 (52)
2 Wielka Brytania Lotus-Climax 32
3 Niemcy Porsche 22 (23)
4 Wielka Brytania Cooper-Climax 14 (18)
5 Wielka Brytania BRM-Climax 7

Teamy:Ferguson-Climax, Lotus-Maserati, Emeryson-Maserati, De Tomaso-Osca, De Tomaso-Alfa Romeo, Cooper-Maserati, Gilby-Climax, JBW-Climax – nie zdobyły punktów

Śmierć Wolfganga von Tripsa[edytuj | edytuj kod]

Zdarzyło się to podczas 1 okrążenia wyścigu na torze Monza. Niemiec stracił panowanie nad swoim Ferrari i wpadł w trybuny pełne widzów. W wyniku tego Niemiec zginął, a prócz niego 14 kibiców