Formuła 1 Sezon 2007

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sezon 2007 Mistrzostw Świata Formuły 1
Kimi Raikkonen won 2007 Brazil GP side.jpg
Inauguracja 18 marca
Zakończenie 21 października
Liczba wyścigów 17
Mistrzowie
Kierowcy Kimi Räikkönen
Konstruktorzy Ferrari
Poprzedni sezonNastępny sezon
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Sezon 2007 Formuły 1 – 58 sezon o Mistrzostwo Świata Formuły 1. Sezon rozpoczął się 18 marca w Australii, a zakończył 21 października w Brazylii. Tytuł mistrza kierowców zdobył Kimi Räikkönen, zaś mistrzostwo konstruktorów zdobyła ekipa Ferrari.

Opis sezonu[edytuj | edytuj kod]

Prawie wszystkie zespoły (oprócz Toyoty i BMW Sauber) zmieniły kierowców w porównaniu z końcówką poprzedniego sezonu. Do najważniejszych transferów można zaliczyć przejście do McLarena mistrza świata z sezonów 2005-2006 Fernando Alonso oraz przejście Kimiego Räikkönena do Ferrari (na miejsce Schumachera).

W barwach Renault zadebiutował Heikki Kovalainen, natomiast mistrz GP2 sezonu 2006 Lewis Hamilton został kierowcą McLarena. Warto wspomnieć również o Robercie Kubicy dla którego był to pierwszy pełny sezon w formule 1.

Po wycofaniu się Michelin, Bridgestone pozostał jedynym dostawcą opon dla wszystkich zespołów. Już podczas pierwszych testów okazało się iż nowa specyfikacja opon (na sezon 2007) jest wolniejsza o około 2 sekundy od ubiegłorocznej.

Prezentacje samochodów[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2007 większość czołowych zespołów zaprezentowała swoje pojazdy na sezon 2007. Jako pierwszy zrobił to zespół Toyoty 12 lutego. Renault zaprezentował swój nowy samochód 24 stycznia (po zmianie głównego sponsora na ING zmieniły się również barwy pojazdu). Jednym z ciekawszych konceptów wykazał się zespół Honda. Loga sponsorów zostały zastąpione dużych rozmiarów obrazem ziemi.

Testy zimowe[edytuj | edytuj kod]

Już w listopadzie 2006 zespoły rozpoczęły testy przygotowujące do nowego sezonu na torze Circuit de Catalunya. W związku z tym iż nowe pojazdy nie były jeszcze gotowe, testowano nowe części na sezon 2007, jak również nowe opony dostarczone przez Bridgestone.

W styczniu 2007 testy ruszyły cała parą. Testowano głównie na hiszpańskich torach (Walencja, Jerez). W lutym testowano w Barcelonie oraz w Bahrajnie (gdzie po raz pierwszy testowano w optymalnych warunkach). Dla większości zespołów były to ostatnie testy przed rozpoczęciem sezonu.

Trudno na podstawie wyników testów określić który z zespołów jest najsilniejszy. Dobre wyniki zaprezentowały zespoły McLaren oraz Ferrari. Również Renault zaprezentował się dobrze, chociaż słabiej niż Ferrari i McLaren. Niespodzianką zimowych testów był zespół BMW Sauber, który przeważnie plasował się tuż za czołówką.

Lista startowa[edytuj | edytuj kod]

Numery startowe zostały określone na podstawie klasyfikacji kierowców i konstruktorów sezonu 2006.

Zespół Konstruktor Podwozie Silnik (2,4l V8) Opony Nr Kierowcy wyścigowi Zgł. Kierowcy testowi
Wielka Brytania Vodafone McLaren Mercedes McLaren MP4-22 Niemcy Mercedes-Benz FO108T B 1 Hiszpania Fernando Alonso 17 Hiszpania Pedro de la Rosa
Wielka Brytania Gary Paffett
2 Wielka Brytania Lewis Hamilton 17
Francja ING Renault F1 Team Renault R27 Francja Renault RS27 B 3 Włochy Giancarlo Fisichella 17 Brazylia Ricardo Zonta
Brazylia Nelson Piquet Jr
4 Finlandia Heikki Kovalainen 17
Włochy Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2007 Włochy Ferrari 056 B 5 Brazylia Felipe Massa 17 Włochy Luca Badoer
Hiszpania Marc Gené
6 Finlandia Kimi Räikkönen 17
Japonia Honda Racing F1 Team Honda RA107 Japonia Honda RA807E B 7 Wielka Brytania Jenson Button 17 Austria Christian Klien
Wielka Brytania James Rossiter
Wielka Brytania Mike Conway
8 Brazylia Rubens Barrichello 17
Niemcy BMW Sauber F1 Team BMW Sauber F1.07 Niemcy BMW P86/7 B 9 Niemcy Nick Heidfeld 17 Niemcy Sebastian Vettel
Niemcy Timo Glock
Chińska Republika Ludowa Ho-Pin Tung
10 Polska Robert Kubica 16
Niemcy Sebastian Vettel 1[1]
Japonia Panasonic Toyota Racing Toyota TF107 Japonia Toyota RVX-07 B 11 Niemcy Ralf Schumacher 17 Francja Franck Montagny
Japonia Kōhei Hirate
Japonia Kamui Kobayashi
12 Włochy Jarno Trulli 17
Austria Red Bull Racing Red Bull RB3 Francja Renault RS27 B 14 Wielka Brytania David Coulthard 17 Holandia Robert Doornbos
Niemcy Michael Ammermüller
15 Australia Mark Webber 17
Wielka Brytania AT&T WilliamsF1 Team Williams FW29 Japonia Toyota RVX-07 B 16 Niemcy Nico Rosberg 17 Indie Narain Karthikeyan
Japonia Kazuki Nakajima
17 Austria Alexander Wurz 16
Japonia Kazuki Nakajima 1[2]
Włochy Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR2 Włochy Ferrari 056 B 18 Włochy Vitantonio Liuzzi 17 Szwajcaria Neel Jani
19 Stany Zjednoczone Scott Speed 10
Niemcy Sebastian Vettel 7[3]
Holandia Etihad Aldar Spyker F1 Team Spyker F8-VII
F8-VIIB
Włochy Ferrari 056 B 20 Niemcy Adrian Sutil 17 Malezja Fairuz Fauzy[4]
Hiszpania Adrián Vallés[4]
Niemcy Markus Winkelhock[4]
Holandia Giedo van der Garde[4]
21 Holandia Christijan Albers 9
Niemcy Markus Winkelhock 1[5]
Japonia Sakon Yamamoto 7
Japonia Super Aguri F1 Team Super Aguri SA07 Japonia Honda RA807E B 22 Japonia Takuma Satō 17 Japonia Sakon Yamamoto
Wielka Brytania James Rossiter
23 Wielka Brytania Anthony Davidson 17

Zmiany w zespołach[edytuj | edytuj kod]

  • McLaren
    • Kimi Räikkönen przeszedł do Ferrari, a Juan Pablo Montoya opuścił Formułę 1 i rozpoczął starty w serii NASCAR.
    • Pedro de la Rosa i Gary Paffett pozostali kierowcami testowymi zespołu.
    • Nowymi kierowcami zespołu zostali Fernando Alonso – Mistrz Świata Formuły 1 2005 i 2006 oraz Lewis Hamilton – związany wcześniej długoletnim kontraktem z McLarenem.
    • Za sprawą nowego sponsora – firmy Vodafone, oficjalna nazwa zespołu została zmieniona na Vodafone McLaren Mercedes.
  • Renault
    • Heikki Kovalainen zastąpił Fernando Alonso, który przeszedł do McLarena.
    • Za sprawą nowego sponsora – firmy ING, oficjalna nazwa zespołu została zmieniona na ING Renault F1 Team.

Eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Oficjalna nazwa Grand Prix Tor Data Czas polski Czas lokalny
1 ING Australian Grand Prix Australii Australia Albert Park 18 marca 4:00 14:00
2 Petronas Malaysian Grand Prix Malezji Malezja Sepang International Circuit 8 kwietnia 9:00 15:00
3 Gulf Air Bahrain Grand Prix Bahrajnu Bahrajn Bahrain International Circuit 15 kwietnia 13:30 14:30
4 Gran Premio Telefónica de España Hiszpanii Hiszpania Circuit de Catalunya 13 maja 14:00 14:00
5 Grand Prix de Monaco Monako Monako Circuit de Monaco 27 maja 14:00 14:00
6 Grand Prix du Canada Kanady Kanada Circuit Gilles Villeneuve 10 czerwca 19:00 13:00
7 United States Grand Prix Stanów Zjednoczonych Stany Zjednoczone Indianapolis Motor Speedway 17 czerwca 19:00 13:00
8 Grand Prix de France Francji Francja Magny Cours 1 lipca 14:00 14:00
9 Santander British Grand Prix Wielkiej Brytanii Wielka Brytania Silverstone Circuit 8 lipca 14:00 13:00
10 Grand Prix of Europe Europy Niemcy Nürburgring 22 lipca 14:00 14:00
11 Magyar Nagydíj Węgier Węgry Hungaroring 5 sierpnia 14:00 14:00
12 Petrol Ofisi Turkish Grand Prix Turcji Turcja Istanbul Autodrom Circuit 26 sierpnia 14:00 15:00
13 Gran Premio d'Italia Włoch Włochy Autodromo Nazionale di Monza 9 września 14:00 14:00
14 ING Belgian Grand Prix Belgii Belgia Circuit de Spa Francorchamps 16 września 14:00 14:00
15 Fuji Television Japanese Grand Prix Japonii Japonia Fuji International Speedway 30 września 6:30 13:30
16 Sinopec Chinese Grand Prix Chin Chińska Republika Ludowa Shanghai International Circuit 7 października 8:00 14:00
17 Grande Prêmio do Brasil Brazylii Brazylia Interlagos 21 października 18:00 14:00
Oficjalna nazwa Grand Prix Tor Data Czas polski Czas lokalny

Zmiany[edytuj | edytuj kod]

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Najlepsze wyniki w Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Pole position Najszybsze okrążenie Zwycięzca
1 Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari
2 Brazylia Felipe Massa Ferrari Wielka Brytania Lewis Hamilton McLaren-Mercedes Hiszpania Fernando Alonso McLaren-Mercedes
3 Brazylia Felipe Massa Ferrari Brazylia Felipe Massa Ferrari Brazylia Felipe Massa Ferrari
4 Brazylia Felipe Massa Ferrari Brazylia Felipe Massa Ferrari Brazylia Felipe Massa Ferrari
5 Hiszpania Fernando Alonso McLaren-Mercedes Hiszpania Fernando Alonso McLaren-Mercedes Hiszpania Fernando Alonso McLaren-Mercedes
6 Wielka Brytania Lewis Hamilton McLaren-Mercedes Hiszpania Fernando Alonso McLaren-Mercedes Wielka Brytania Lewis Hamilton McLaren-Mercedes
7 Wielka Brytania Lewis Hamilton McLaren-Mercedes Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari Wielka Brytania Lewis Hamilton McLaren-Mercedes
8 Brazylia Felipe Massa Ferrari Brazylia Felipe Massa Ferrari Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari
9 Wielka Brytania Lewis Hamilton McLaren-Mercedes Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari
10 Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari Brazylia Felipe Massa Ferrari Hiszpania Fernando Alonso McLaren-Mercedes
11 Hiszpania Fernando Alonso[6] McLaren-Mercedes Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari Wielka Brytania Lewis Hamilton McLaren-Mercedes
12 Brazylia Felipe Massa Ferrari Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari Brazylia Felipe Massa Ferrari
13 Hiszpania Fernando Alonso McLaren-Mercedes Hiszpania Fernando Alonso McLaren-Mercedes Hiszpania Fernando Alonso McLaren-Mercedes
14 Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari Brazylia Felipe Massa Ferrari Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari
15 Wielka Brytania Lewis Hamilton McLaren-Mercedes Wielka Brytania Lewis Hamilton McLaren-Mercedes Wielka Brytania Lewis Hamilton McLaren-Mercedes
16 Wielka Brytania Lewis Hamilton McLaren-Mercedes Brazylia Felipe Massa Ferrari Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari
17 Brazylia Felipe Massa Ferrari Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari Finlandia Kimi Räikkönen Ferrari

Klasyfikacje szczegółowe[edytuj | edytuj kod]

Kierowcy[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja kierowców na wykresie
Poz. Kierowca AUS
Australia
MAL
Malezja
BHR
Bahrajn
ESP
Hiszpania
MON
Monako
CAN
Kanada
USA
Stany Zjednoczone
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
EUR
Unia Europejska
HUN
Węgry
TUR
Turcja
ITA
Włochy
BEL
Belgia
JPN
Japonia
CHN
Chińska Republika Ludowa
BRA
Brazylia
Punkty
1 Finlandia Kimi Räikkönen 1 3 3 NU 8 5 4 1 1 NU 2 2 3 1 3 1 1 110
2 Wielka Brytania Lewis Hamilton 3 2 2 2 2 1 1 3 3 9 1 5 2 4 1 NU 7 109
3 Hiszpania Fernando Alonso 2 1 5 3 1 7 2 7 2 1 4 3 1 3 NU 2 3 109
4 Brazylia Felipe Massa 6 5 1 1 3 DK 3 2 5 2 13 1 NU 2 6 3 2 94
5 Niemcy Nick Heidfeld 4 4 4 NU 6 2 NU 5 6 6 3 4 4 5 14 7 6 61
6 Polska Robert Kubica NU 18 6 4 5 NU 4 4 7 5 8 5 9 7 NU 5 39
7 Finlandia Heikki Kovalainen 10 8 9 7 13 4 5 15 7 8 8 6 7 8 2 9 NU 30
8 Włochy Giancarlo Fisichella 5 6 8 9 4 DK 9 6 8 10 12 9 12 NU 5 11 NU 21
9 Niemcy Nico Rosberg 7 NU 10 6 12 10 16 9 12 NU 7 7 6 6 NU 16 4 20
10 Wielka Brytania David Coulthard NU NU NU 5 14 NU NU 13 11 5 11 10 NU NU 4 8 9 14
11 Austria Alexander Wurz NU 9 11 NU 7 3 10 14 13 4 14 11 13 NU NU 12 13
12 Australia Mark Webber 13 10 NU NU NU 9 7 12 NU 3 9 NU 9 7 NU 10 NU 10
13 Włochy Jarno Trulli 9 7 7 NU 15 NU 6 NU NU 13 10 16 11 11 13 13 8 8
14 Niemcy Sebastian Vettel 8 16 19 18 NU NU 4 NU 6
15 Wielka Brytania Jenson Button 15 12 NU 12 11 NU 12 8 10 NU NU 13 8 NU 11 5 NU 6
16 Niemcy Ralf Schumacher 8 15 12 NU 16 8 NU 10 NU NU 6 12 15 10 NU NU 11 5
17 Japonia Takuma Satō 12 13 NU 8 17 6 NU 16 14 NU 15 18 16 15 15 14 12 4
18 Włochy Vitantonio Liuzzi 14 17 NU NU NU NU 17 NU 16 NU NU 15 17 12 9 6 13 3
19 Niemcy Adrian Sutil 17 NU 15 13 NU NU 14 17 NU NU 17 21 19 14 8 NU NU 1
20 Brazylia Rubens Barrichello 11 11 13 10 10 12 NU 11 9 11 18 17 10 13 10 15 NU 0
21 Stany Zjednoczone Scott Speed NU 14 NU NU 9 NU 13 NU NU NU 0
22 Japonia Kazuki Nakajima 10 0
23 Wielka Brytania Anthony Davidson 16 16 16 11 18 11 11 NU NU 12 NU 14 14 16 NU NU 14 0
24 Japonia Sakon Yamamoto NU 20 20 17 12 17 NU 0
25 Holandia Christijan Albers NU NU 14 14 19 NU 15 NU 15 0
Niemcy Markus Winkelhock NU 0
Poz. Kierowca AUS
Australia
MAL
Malezja
BHR
Bahrajn
ESP
Hiszpania
MON
Monako
CAN
Kanada
USA
Stany Zjednoczone
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
EUR
Unia Europejska
HUN
Węgry
TUR
Turcja
ITA
Włochy
BEL
Belgia
JPN
Japonia
CHN
Chińska Republika Ludowa
BRA
Brazylia
Punkty

Konstruktorzy[edytuj | edytuj kod]

Poz. Konstruktor # AUS
Australia
MAL
Malezja
BHR
Bahrajn
ESP
Hiszpania
MON
Monako
CAN
Kanada
USA
Stany Zjednoczone
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
EUR
Unia Europejska
HUN
Węgry
TUR
Turcja
ITA
Włochy
BEL
Belgia
JPN
Japonia
CHN
Chińska Republika Ludowa
BRA
Brazylia
Punkty
1 Włochy Ferrari 5 6 5 1 1 3 DK 3 2 5 2 13 1 NU 2 6 3 2 204
6 1 3 3 NU 8 5 4 1 1 NU 2 2 3 1 3 1 1
2 Niemcy BMW Sauber 9 4 4 4 NU 6 2 NU 5 6 6 3 4 4 5 14† 7 6 101
10 NU 18 6 4 5 NU 8 4 4 7 5 8 5 9 7 NU 5
3 Francja Renault 3 5 6 8 9 4 DK 9 6 8 10 12 9 12 NU 5 11 NU 51
4 10 8 9 7 13 4 5 15 7 8 8 6 7 8 2 9 NU
4 Wielka Brytania Williams-Toyota 16 7 NU 10 6 12 10 NU 9 12 NU 7 7 6 6 NU 16 4 33
17 NU 9 11 NU 7 3 10 14 13 4 14 11 13 NU NU 12 10
5 Austria Red Bull-Renault 14 NU NU NU 5 14 NU NU 13 11 5 11 10 NU NU 4 8 9 24
15 13 10 NU NU NU 9 7 12 NU 3 9 NU 9 7 NU 10 NU
6 Japonia Toyota 11 8 15 12 NU 16 8 NU 10 NU NU 6 12 15 10 NU NU 11 13
12 9 7 7 NU 15 NU 6 NU NU 13 10 16 11 11 13 13 8
7 Włochy Toro Rosso-Ferrari 18 14 17 NU NU NU NU 17 NU 16 NU NU 15 17 12 9 6 13 8
19 NU 14 NU NU 9 NU 13 NU NU NU 16 19 18 NU NU 4 NU
8 Japonia Honda 7 15 12 NU 12 11 NU 12 8 10 NU NU 13 8 NU 11 5 NU 6
8 11 11 13 10 10 12 NU 11 9 11 18 17 10 13 10 15 NU
9 Japonia Super Aguri-Honda 22 12 13 NU 8 17 6 NU 16 14 NU 15 18 16 15 15 14 12 4
23 16 16 16 11 18 11 11 NU NU 12 NU 14 14 16 NU NU 14
10 Holandia Spyker-Ferrari 20 17 NU 15 13 NU NU 15 17 NU NU 17 21 19 14 8 NU NU 1
21 NU NU 14 14 19 NU 14 NU 15 NU NU 20 20 17 12 17 NU
DK Wielka Brytania McLaren-Mercedes 1 2 1 5 3 1 7 2 7 2 1 4 3 1 3 NU 2 3 0‡ (203†) (218)
2 3 2 2 2 2 1 1 3 3 9 1 5 2 4 1 NU 7
Poz. Konstruktor # AUS
Australia
MAL
Malezja
BHR
Bahrajn
ESP
Hiszpania
MON
Monako
CAN
Kanada
USA
Stany Zjednoczone
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
EUR
Unia Europejska
HUN
Węgry
TUR
Turcja
ITA
Włochy
BEL
Belgia
JPN
Japonia
CHN
Chińska Republika Ludowa
BRA
Brazylia
Punkty

‡ Zespół McLaren-Mercedes nie zdobył punktów do klasyfikacji konstruktorów w związku z aferą szpiegowską.

Regulamin w roku 2007[edytuj | edytuj kod]

  • Treningi
    • W każdej sesji treningowej zespoły mogą wystawić dwa bolidy, które mogą być prowadzone przez głównych kierowców lub kierowcę testowego nominowanego na dany wyścig.
    • Dwie pierwsze sesje treningowe odbywające się w pierwszy dzień Grand Prix zostały wydłużone z 60 do 90 minut
  • Opony
    • Wybrany dostawca opon musi dostarczyć wszystkim zespołom identyczną liczbę i specyfikację opon w trakcie całego sezonu.
    • Podczas każdego Grand Prix zespoły będą miały dostęp do dwóch specyfikacji opon.
    • Każdy kierowca będzie miał do swojej dyspozycji 14 zestawów opon na suchą nawierzchnię. Maksymalnie 4 zestawy mogą zostać użyte podczas pierwszego dnia weekendu.
  • Silnik
    • Do dwu wyścigowego cyklu życia silnika będzie zaliczana od tej pory tylko sobota (sesja treningowa i kwalifikacje) i niedziela (wyścig). W pierwszych treningach zespoły będą mogły używać nowych jednostek.
    • W sezonach 2007-2010 będą obowiązywały silniki w specyfikacji z dwóch ostatnich wyścigów sezonu 2006. Wymagana będzie homologacja FIA.
  • Samochód bezpieczeństwa
    • W przypadku wyjazdu na tor samochodu bezpieczeństwa żaden samochód nie będzie mógł zjechać do boksów. Będzie to dopiero możliwe gdy wszystkie samochody ustawią się tuż za nim.
    • Każdy zdublowany kierowca rozdzielający innych kierowców i znajdujący się za samochodem bezpieczeństwa ma obowiązek ich wyprzedzenia (łącznie z samochodem bezpieczeństwa), przejechania całego okrążenia i ustawienia się na końcu stawki.
  • Stewardzi
    • Możliwe przyznawanie kar w postaci obniżenia pozycji startowej
  • Bezpieczeństwo
    • System ostrzegania oparty na GPS polegający na zapaleniu się w samochodzie odpowiednich kontrolek odpowiadających flagom pokazywanym przez porządkowych.
  • Wyłącznym dostawcą opon zostanie firma Bridgestone.

Przypisy

  1. Marek Roczniak: Kubica nie wystartuje w Grand Prix USA. Wyprzedź mnie! f1wm.pl, 14 czerwca 2007.
  2. Marek Roczniak: Nakajima zastąpi Wurza w Grand Prix Brazylii. Wyprzedź mnie! f1wm.pl, 9 października 2007.
  3. Marek Roczniak: Vettel zastąpi jednak Speeda począwszy od GP Węgier. Wyprzedź mnie! f1wm.pl, 31 lipca 2007.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Marek Krasa: Spyker będzie miał czterech kierowców testowych. Wyprzedź mnie! f1wm.pl, 1 lutego 2007.
  5. Mateusz Grzeszczuk, Marek Roczniak: Spyker potwierdził start Winkelhocka w GP Europy. Wyprzedź mnie! f1wm.pl, 18 lipca 2007.
  6. Został ukarany po kwalifikacjach, za zablokowanie w boksach Hamiltona. Brytyjczykowi przypadło pierwsze pole wywalczone przez Alonso, który zgodnie z decyzją stewartów został przesunięty na piąte miejsce.