Glenn Seaborg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Glenn Theodore Seaborg)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Glenn Seaborg
Glenn Seaborg w 1964 r.
Podpis Glenn Seaborg
Glenn Seaborg w 1964 r.
Data i miejsce urodzenia 19 kwietnia 1912
Ishpeming
Data i miejsce śmierci 25 lutego 1999
Lafayette
Zawód chemik
Odznaczenia
Nagroda Nobla w dziedzinie chemii (1951)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Glenn Theodore Seaborg (ur. 19 kwietnia 1912 w Ishpeming, Michigan, zm. 25 lutego 1999 w Lafayette, Kalifornia) – amerykański chemik, odkrywca wielu pierwiastków transuranowych: plutonu, ameryku, kiuru, berkelu [1] i kalifornu[2]. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w 1951 r.

Studia rozpoczął w 1929 na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles, doktoryzował się w 1937 na Berkley. W latach 1961–1968 pełnił obowiązki przewodniczącego Komisji Energii Atomowej. W 1997 r. na jego cześć nazwano sztucznie wytworzony pierwiastek 106. Od tego momentu stał się jedyną osobą, która mogła zapisać cały swój adres za pomocą nazw pierwiastków: seaborg, lorens, berkel, kaliforn, ameryk (Glenn Seaborg, Lawrence Berkeley National Laboratory, Berkeley, California, United States of America). W 1980 r. dokonał transmutacji bizmutu w złoto, co było głównym celem starożytnej i średniowiecznej alchemii.

W roku 1951 został wraz z Edwinem McMillanem wyróżniony Nagrodą Nobla w dziedzinie chemii za ich odkrycia w chemii transuranowców[3]

Przypisy

  1. S. G. Thompson, A. Ghiorso, G. T. Seaborg. Element 97. „Physical Review”. 77. 6. s. 838-839. 
  2. S. G. Thompson, K. Street jr., A. Ghiorso, G. T. Seaborg. The New Element Californium (Atomic Number 98). „Physical Review”. 80. 5. s. 790-796. 
  3. The Nobel Prize in Chemistry 1951 (ang.). nobelprize.org. [dostęp 2013-11-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]