
Ten artykuł dotyczy pierwiastka chemicznego. Zobacz też:
Berkel – rzeka.
| Berkel |
| kiur ← berkel → kaliforn |
|
|
 |
| fotografia pierwszej wyizolowanej próbki (1,7 mikrograma) metalicznego berkelu |
|
| Ogólne informacje |
| Nazwa, symbol, l.a. |
berkel, Bk, 97
(łac. berkelium) |
| Grupa, okres, blok |
–, 7, f |
| Stopień utlenienia |
III, IV, VI |
| Właściwości metaliczne |
aktynowiec |
| Masa atomowa |
247 u |
| Stan skupienia |
stały |
| Temperatura topnienia |
986 °C |
|
| Numer CAS |
7440-40-6 |
| PubChem |
23971[1] |
|
|
| Najbardziej stabilne izotopy |
|
|
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa) |
|
Multimedia w Wikimedia Commons |
Hasło berkel w Wikisłowniku |
Berkel (Bk, łac. berkelium) – sztuczny pierwiastek chemiczny, aktynowiec. Nazwa pochodzi od nazwy miasta Berkeley w Kalifornii, będącego siedzibą Uniwersytetu Kalifornijskiego oraz jednego z najważniejszych ośrodków badań jądrowych na świecie. Odkryli go tamże w 1949 r. Glenn T. Seaborg, Albert Ghiorso i Stanley G. Thompson bombardując 241Am cząstkami α[2]. Obecnie wytwarza się 249Bk (stanowiący materiał rozszczepialny) w wyniku kolejnych reakcji wychwytu neutronu poczynając od 244Cm. Do lepiej poznanych związków berkelu należy chlorek berkelu(III), BkCl3.
Przypisy