Kiur (pierwiastek)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kiur
ameryk ← kiur → berkel
rozmieszczenie elektronów na powłokach w atomie kiuru
rozmieszczenie elektronów na powłokach w atomie kiuru
Ogólne informacje
Nazwa, symbol, l.a. kiur, Cm, 96
(łac. curium)
Grupa, okres, blok –, 7, f
Stopień utlenienia III, IV
Właściwości metaliczne aktynowiec
Masa atomowa 247 u
Stan skupienia stały
Numer CAS 7440-51-9
PubChem 23979[1]
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło kiur w Wikisłowniku

Kiur (Cm, łac. curium) – pierwiastek chemiczny z grupy aktynowców w układzie okresowym. Nazwa pochodzi od nazwiska Marii Skłodowskiej-Curie i Piotra Curie. Pierwiastek odkrył w 1944 roku Glenn Theodore Seaborg.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Z powodu dosyć krótkiego, w porównaniu do wieku Ziemi (4,5 mld lat), okresu połowicznego rozpadu najstabilniejszego izotopu kiuru 247Cm T1/2 = 15,6 mln lat, kiur nie występuje naturalnie w środowisku naturalnym. Pewne ilości kiuru mogą być znalezione na obszarze testów broni jądrowej.

Powstawanie[edytuj | edytuj kod]

Kiur powstaje w wyniku bombardowania 241Pu cząstkami α (4He).

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Kiuru używa się między innymi jako źródła energii dla sond kosmicznych, świecących boi morskich, automatycznych stacji meteorologicznych, a także do ogrzewania skafandrów nurków i kosmonautów[2].

Przypisy