Lorens
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Lorens (Lr, łac. lawrencium), dawniej oznaczany także Lw – syntetyczny pierwiastek chemiczny, nieposiadający stabilnych izotopów i niewystępujący w przyrodzie. Nazwa pochodzi od nazwiska fizyka Ernesta O. Lawrence'a.
Pozycja lorensu w układzie okresowym jest dyskusyjna. Zgodnie z terminologią IUPAC lorens jest zaliczany do aktynowców, ale wielu chemików woli zaliczać go do grupy skandowców. Jego przewidywana konfiguracja elektronowa nie wskazuje jednak na przynależność do bloku d, ze względu na brak elektronów na podpowłoce 6d w stanie podstawowym[2] ze względu na efekty relatywistyczne. Rzeczywista konfiguracja nie została dotąd zbadana.
[edytuj] Historia odkrycia
Pierwiastek ten został otrzymany przez Alberta Ghiorso, Torbjørna Sikkelanda, Almona Larsha i Roberta M. Latimera 14 lutego 1961 r. w Berkeley Radiation Laboratory, na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Został otrzymany przez bombardowanie próbki 3 miligramów mieszaniny 3 izotopów kalifornu jonami 10B i 11B z użyciem akceleratora HILAC[3]. Otrzymana próbka pierwiastka pozwoliła na detekcję jego istnienia, ale nie było możliwości zbadania jego własności chemicznych.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Lorens – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ E. Eliav, U. Kaldor, Y. Ishikawa. Transition energies of ytterbium, lutetium, and lawrencium by the relativistic coupled-cluster method. „Phys. Rev. A”. 52, s. 291–296, 1995. doi:10.1103/PhysRevA.52.291.
- ↑ Albert Ghiorso, Torbjørn Sikkeland Sikkeland, Almon E. Larsh, Robert M. Latimer. New Element, Lawrencium, Atomic Number 103. „Physical Review Letters”. 6. 9. S. 473-475.
Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło lorens w Wikisłowniku
