Gubernia charkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa guberni charkowskiej

Gubernia charkowska – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego ze stolicą w Charkowie, utworzona pierwotnie jako namiestnictwo charkowskie ukazem Katarzyny II w 1780 roku z przekształcenia guberni słobodzko - ukraińskiej. W 1797 Paweł I likwidując namiestnictwa przywrócił gubernię słobodzko-ukraińską, 5 grudnia?/17 grudnia 1835 została ona przemianowana na gubernię charkowską. Obejmowała powierzchnię 54 493 km².

Gubernia była położona pomiędzy 48°31' a 51°16' szerokości geograficznej północnej i 33°50' a 39°50' długości geograficznej wschodniej. Graniczyła od północy z gubernią kurską i woroneską, na wschodzie z Obwodem Wojska Dońskiego, na południu z gubernią katerynosławską, na zachodzie z gubernią połtawską.

Zlikwidowana w 1925 przy reformie podziału administracyjnego Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej.

Gubernia charkowska na tle granic współczesnej Ukrainy
Mapa etnograficzna guberni charkowskiej według spisu 1897
Herb guberni charkowskiej

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Gubernia zamieszkana była według spisu powszechnego 1897 przez 2 492 316 osób, a w 1901 przez 2 773 047 osób. Spis z roku 1897 wykazał następujący podział ludności wg języka deklarowanego przez respondentów jako ojczysty: 2 009 411 (80,6%) Ukraińcy, 440 936 (17,7%) Rosjanie, 12 650 (0,5%) Żydzi, 10 258 0,4% Białorusini, 9 080 - 0,4% Niemcy, 5 910 - 0,2% Polacy, inne 4 071 (0,2%).

Ludność w ujezdach według deklarowanego języka ojczystego 1897[1][edytuj | edytuj kod]

Ujezd Ukraińcy Rosjanie Żydzi Polacy Białorusini Niemcy
Gubernia łącznie 80,6 % 17,7 %
Achtyrski 87,6 % 11,3 %
Bogoduchowski 88,2 % 9,9 % 1,6 %
Wałkowski 97,1 % 2,6 %
Wołczański 74,8 % 25,0 %
Zmijewski 63,7 % 35,6 %
Izjumski 86,2 % 12,0 % 1,5 %
Kupiański 86,6 % 13,2 %
Łebedyński 95,3 % 4,4 %
Starobielski 83,4 % 14,7 % 1,5 %
Sumski 91,9 % 7,0 %
Charkowski 54,9 % 39,5 % 2,8 % 1,2 %

Przypisy

Źródła[edytuj | edytuj kod]