Leichter Panzerspähwagen
Leichter Panzerspähwagen (z niem. "lekki opancerzony wóz rozpoznawczy") – seria samochodów pancernych z napędem na cztery koła, produkowanych w Niemczech w latach 1935-1944.
Spis treści |
[edytuj] Konstrukcja
Leichter Panzerspähwagen zostały zaprojektowane przez zakłady Eisenwerk Weserhütte, podwozia były produkowane w Auto-Union w Zwickau, a montowano na nich nadwozie i uzbrojenie w firmach F. Schichau i Maschinenfabrik Niedersachsen.
Wszystkie pojazdy tej serii używały standardowego zawieszenia sPkw I Horch, z pochylonymi płytami pancernymi i wieżyczką. Do 1941 r. napędzane były silnikiem benzynowym Horch V8 o pojemności 3,5 l i mocy 81 KM (po 1941 r. ten sam silnik ale o mocy 90KM), co dawało im maksymalną prędkość na drodze do 75 km/h i około 40 km/h w terenie. Ich zasięg wynosił około 280 km.
Przód i boki pojazdów były chronione blachą stalową o grubości 8 mm, cieńsze, 5 mm blachy, chroniły górę, tył i podwozie. Wieżyczka nie była opancerzona od góry, od tej strony załogę chroniła jedynie siatka zabezpieczająca przed granatami i lekkimi odłamkami.
[edytuj] Warianty
[edytuj] Sd.Kfz.221
Pierwszy model. Uzbrojony tylko w karabin maszynowy MG 34 z załogą dwuosobową. Opancerzenie miało grubość 8 mm.
[edytuj] Sd.Kfz.222
Model uzbrojony dodatkowo w działko 20 mm KwK 30L/55 obsługiwane przez trzeciego członka załogi. Grubość pancerza zwiększona do 14,5 mm.
[edytuj] Sd.Kfz.223
Odmiana 221 z różnymi odmianami radiostacji i antenami zamontowanymi na zewnątrz pojazdu.
