Goliath (mina)
| Leichter Ladungsträger Sd.Kfz.302, 303, Goliath | |
 Goliat ze zbiorów Bovington Tank Museum |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  III Rzesza |
| Producent | Borgward |
| Typ pojazdu | mina samobieżna |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | brak |
| Historia | |
| Produkcja | kwiecień 1942/kwiecień 1943/listopad 1944 |
| Wycofanie | styczeń 1944/sierpień 1944/po listopadzie 1944 |
| Egzemplarze | 7729 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | elektryczny (2,5 kW)/spalinowy (12,5 KM |
| Poj. zb. paliwa | nie dotyczy/6 l |
| Pancerz | 5/10 mm |
| Długość | 1,5/1,62/1,63 m |
| Szerokość | 0,85/0,84/0,91 m |
| Wysokość | 0,56/0,60/0,62 m |
| Prześwit | 11,4/16/16,8 mm |
| Masa | 370/365/430 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość | 10/11,5 km/h |
| Zasięg | 0,8-1,5/6–8 km |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| III Rzesza | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Goliat (niem. Leichter Ladungsträger Sd.Kfz.302, 303, Goliath) – niemiecki lekki nosiciel ładunków wybuchowych, zdalnie sterowana mina samobieżna zdolna do przenoszenia od 75 do 100 kg materiału wybuchowego, stosowana do precyzyjnego niszczenia wrogich umocnień podczas II wojny światowej.
Spis treści |
Historia [edytuj]
W czerwcu 1940 roku, po zajęciu Francji, w ręce Niemców dostał się zatopiony w Sekwanie prototyp miniaturowego pojazdu gąsienicowego dzieła Adolphe'a Kegresse'a[1]. Na jego podstawie w zakładach Borgwarda w Bremie powstała podobna konstrukcja przeznaczona dla Wehrmachtu[1]. W kwietniu 1942 roku wyprodukowano pierwszych 15 egzemplarzy, a później wykonywano od 100 do 200 pojazdów miesięcznie[1].
Opis [edytuj]
Był to lekko opancerzony (przed ogniem karabinowym) pojazd gąsienicowy napędzany silnikiem elektrycznym (SdKfz.302). Późniejsze wersje zostały wyposażone w tańsze i mniej zawodne silniki spalinowe (SdKfz.303). W przedniej części pojazdu znajdował się ładunek wybuchowy, w środkowej napęd, a z tyłu bęben z trójżyłowym kablem telefonicznym, za pomocą którego sterowano pojazdem oraz detonowano go[2]. Były też wersje sterowane radiowo. Na linię walk mina mogła być dostarczona na specjalnym wózku ciągniętym przez żołnierzy[2].
Zastosowanie [edytuj]
Goliaty były wykorzystywane przez armię niemiecką dosyć rzadko, m.in. w trakcie oblężenia Sewastopola, w walkach pod Anzio oraz podczas powstania warszawskiego[3][1]. W dość efektywny sposób użyto ich podczas obrony Wrocławia w 1945 roku[4]. Mała popularność tej broni wynikała z faktu, iż była ona bardzo kosztowna w produkcji, zważywszy na jednorazowe zastosowanie, oraz dość łatwa do unieszkodliwienia poprzez przecięcie kabla ogniem karabinowym, granatem lub bezpośrednio siekierą lub saperką. Stąd wiele tych pojazdów wpadało w ręce wroga lub, z powodu ich unieruchomienia, zostało zniszczonych przez samych Niemców.
W 1945 roku w magazynach niemieckich było wciąż ponad 2,5 tys. sztuk tej broni[1]. W sumie do końca wojny wyprodukowano 2650 Goliathów o napędzie elektrycznym i 5079 o napędzie spalinowym.
Dane techniczne [edytuj]
| Typ | „Goliath E“ Sd.Kfz. 302 „Gerät 67“ |
„Goliath V“ | |
|---|---|---|---|
| Sd.Kfz. 303a „Gerät 671“ |
Sd.Kfz. 303b „Gerät 672“ |
||
| Dane ogólne | |||
| Producent | Borgward | Borgward, Zündapp & Zachertz | |
| Okres produkcji | 04.1942 - 01.1944 | 04.1943 - 08.1944 | od 11.1944 |
| Liczba wyprodukowanych | 2650 sztuk | 4604 sztuk | 325 sztuk |
| Cena jednostkowa | ~3000 RM | ~1000 RM | |
| Dane techniczne | |||
| Masa | 370 kg | 365 kg | 430 kg |
| Ładunek wybuchowy | 60 kg | 75 kg | 100 kg |
| Długość / szerokość / wysokość | 1,50 m / 0,85 m / 0,56 m | 1,62 m / 0,84 m / 0,60 m | 1,63 m / 0,91 m / 0,62 m |
| Napęd | 2 silniki elektryczne o mocy 2,5 kW (Bosch MM/RQL 2500/24 RL2) |
2-cylindrowy silnik dwusuwowy; 703 cm³ / 4500 1/min, 12,5 KM (Zündapp SZ7) |
|
| Prędkość | 10 km/h | 11,5 km/h | |
| Pojemność zbiornika paliwa | nie dotyczy | 6 l | |
| Zasięg | 0,8–1,5 km | 6–12 km (6–8 km w terenie) | |
| Prześwit | 11,4 cm | 16 cm | 16,8 cm |
| Rów | 60 cm | 85 cm | 100 cm |
| Grubość pancerza (przód) | 5 mm stalowy | 10 mm stalowy | |
Galeria [edytuj]
-
Mina podczas transportu (powstanie warszawskie, sierpień 1944)
-
Goliath ze zbiorów Pomorskiego Muzeum Wojskowego
-
Goliath z silnikiem elektrycznym w Deutsches Panzermuseum
-
Zdobyte przez aliantów Goliathy (Normandia, 1944)
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Mariusz Skotnicki: Pojazd gąsienicowy Sd.Kfz. 303a "Goliath". muzeumwp.pl. [dostęp 2010-04-16].
- Próba rekonstrukcji
- Mina Goliath we fragmencie niemieckiej kroniki filmowej (niem. • ang.)
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Praca zbiorowa dziennikarzy „Gazety Lubuskiej”: Niezwykłe i tajemnicze miejsca Ziemi Lubuskiej s. 189
- ↑ 2,0 2,1 Praca zbiorowa dziennikarzy „Gazety Lubuskiej”: Niezwykłe i tajemnicze miejsca Ziemi Lubuskiej s. 188
- ↑ Historycy Powstania wyliczają 56 ataków Goliathami. Pięć zdobyto i wydobyto z nich materiał wybuchowy, 11 unieruchomiono, a w 18 zainicjowano wybuch, zanim dotarły do celu
- ↑ Hans von Ahlfen, Hermann Niehoff: Festung Breslau w ogniu. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2010.
Bibliografia [edytuj]
- Praca zbiorowa dziennikarzy „Gazety Lubuskiej”: Niezwykłe i tajemnicze miejsca Ziemi Lubuskiej. Zielona Góra: Media Regionalne sp. z o.o., 2009, s. 188-189. ISBN 978-83-61621-00-3.
