Jagdpanzer IV
| Sd. Kfz. 162 - 75mm L/48 Jagdpanzer IV |
|
 Jagdpanzer IV/48 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  III Rzesza |
| Producent | Vogtlandische Maschinenfabrik AG (Vomag) |
| Typ pojazdu | niszczyciel czołgów |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 4 (kierowca, dowódca, celowniczy, ładowniczy) |
| Historia | |
| Prototypy | 1943 |
| Produkcja | 1944 |
| Wycofanie | 1945 |
| Egzemplarze | 769 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | 1 silnik gaźnikowy, 12-cylindrowy Maybach HL120 TRM o mocy 300 KM (221 kW) przy 3000 obr./min. |
| Transmisja | mechaniczna |
| Poj. zb. paliwa | 470 l |
| Pancerz | grubość: 10 – 80 mm |
| Długość | 6,85 m |
| Szerokość | 3,17 m |
| Wysokość | 1,85 m |
| Masa | 25 000 kg (bojowa) |
| Moc jedn. | 12,5 KM/t |
| Osiągi | |
| Prędkość | 40 km/h (po drodze) 18 km/h (w terenie) |
| Zasięg | 210 km (po drodze) 130 km (w terenie) |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) | 1,00 m |
| Rowy (szer.) | 2,20 m |
| Ściany (wys.) | 0,60 m |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 armata 75 mm PaK 39 L/48 lub 75mm PaK 42 L/70 1 lub 2 karabiny maszynowe MG 42 kal. 7,92 mm |
|
| Użytkownicy | |
| Niemcy | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Jagdpanzer IV (Sd.Kfz.162) - niemieckie działo pancerne z okresu II wojny światowej. Powstało jako nowa, zmodyfikowana wersja pojazdu StuG III na podwoziu czołgu PzKpfw IV.
Spis treści |
Produkcja[edytuj]
Pojazd oznaczony jako IV/48 (z armatą 7,5cm PaK 40 L/48) produkowany był od stycznia do listopada 1944 przez zakłady Vomag w Plauen (wyprodukowano ok. 775 egzemplarzy). W sierpniu 1944 weszły do produkcji nowe wersje - IV/70(V) (projektu zakładów Vomag) i IV/70(A) projektu Alkett (obie nosiły też oznaczenie Sd.Kfz.162/1). Uzbrojone były w czołgową wersję armaty 75 mm PaK 42 L/70. Za produkcję nowej wersji odpowiedzialne były zakłady Vomag oraz Nibelungenwerke w St. Valentin w Austrii. Od sierpnia 1944 do kwietnia 1945 w zakładach Vomag wyprodukowano łącznie ok. 935 pojazdów w wersji IV/70(V), w zakładach Nibelungenwerke wyprodukowano do marca 1945 tylko 278 pojazdów w wersji IV/70(A).
W oparciu o ten pojazd skonstruowano w RFN podobny niszczyciel czołgów: Kanonenjagdpanzer - w latach 1966-1967 wyprodukowano w sumie 770 sztuk.
Konstrukcja[edytuj]
Do konstrukcji Jagdpanzer IV użyto podstawowego podwozia i napędu czołgu PzKpfw IV, jedynie w przedniej części kadłuba pionową płytę (50 mm) pancerza zastąpiono dwiema (50-60 mm) tworzącymi ostry klin. Dodatkowo zmieniono położenie niektórych elementów we wnętrzu kadłuba: zbiorników paliwa, amunicji oraz włazu ewakuacyjnego. Usunięto także (zbędny w tego rodzaju konstrukcji) napęd wieżyczki.
Działo, wizjer oraz dwa karabiny maszynowe MG 42 zostały zamontowane w przedniej płycie kadłuba. Zakres wychyłu działa w pionie wynosił +15/-8 stopni. Boczny pancerz miał 30 mm grubości (w późniejszym czasie pancerz przedni pogrubiono do 80 mm, a boczny do 40 mm). Wiele pojazdów wyposażono także w boczne ekrany dodatkowo chroniące pojazd przed pociskami.
W późniejszym czasie zastosowano kilka poprawek, oprócz zwiększenia grubości pancerza, usunięto z lufy armaty hamulec wylotowy, jeden z karabinów itp. Wiele pojazdów zostało także pokrytych Zimmeritem.
Historia operacyjna[edytuj]
Niszczyciele czołgów typu Jagdpanzer IV przydzielano do jednostek zmechanizowanych (w tym Dywizji Grenadierów Pancernych) od 17 marca 1944 roku. Pierwsze działania bojowe pojazdy podjęły we Włoszech w ramach Dywizji Spadochronowo-Pancernej "Hermann Göring", następnie na froncie wschodnim, w ramach 4. i 5. Dywizji Pancernej. Tuż przed aliancką inwazją w Normandii 62 takie pojazdy znalazły się w stacjonujących tam dywizjach niemieckich. Największą ich liczbę (137 sztuk) użyto podczas ofensywy w Ardenach. Końca wojny doczekało w sumie około 285 pojazdów.
Wersje rozwojowe[edytuj]
- Befehlswagen IV - pojazd dowodzenia ze specjalną radiostacją obsługiwaną przez dodatkowego członka załogi - radiooperatora.
