Marder I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marder I
Marder I na podwoziu ciągnika Tracteur Blinde 37L
Marder I na podwoziu ciągnika Tracteur Blinde 37L
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Typ pojazdu niszczyciel czołgów
Trakcja gąsienicowa
Załoga 4-5
Dane techniczne
Silnik sześciocylindrowy DelaHaye 103TT o mocy 70 KM
Pancerz 5-12 mm
Długość 5,38 m
Szerokość 1,88 m
Wysokość 2,00 m
Masa 8200 kg
Osiągi
Prędkość 34-38 km/h
Zasięg 135-150 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1x armata przeciwpancerna 7,5 cm PaK 40 lub 7,62 cm PaK 36(r) z zapasem 40 naboi
1x karabin maszynowy MG 34 kalibru 7,92 mm z zapasem 600 naboi
Użytkownicy
Niemcy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Marder I (niem. kuna), pełna nazwa 7.5cm PaK40/1 auf Geschützwagen Lorraine Schlepper(f), SdKfz.135 - niemiecki niszczyciel czołgów z okresu II wojny światowej uzbrojony w armatę przeciwpancerną o kalibrze 75 mm i bazujący na podwoziu zdobycznego ciągnika artyleryjskiego produkcji francuskiej Lorraine 37L.

Historia powstania[edytuj | edytuj kod]

Po rozpoczęciu operacji Barbarossa, już pod koniec 1941 po pojawieniu się w większych ilościach czołgów sowieckich T-34 i KW-1 wojska niemieckie zaczęły odczuwać brak mobilnej i skutecznej broni przeciwpancernej – holowane działa przeciwpancerne były zbyt mało mobilne, a istniejące niszczyciele czołgów typu Panzerjäger I nie były wystarczająco silnie uzbrojone.

Jako rozwiązanie tymczasowe zdecydowano się na użycie przestarzałych (PzKpfw II) lub zdobycznych (Lorraine) konstrukcji jako podwozi do nowych pojazdów które zostały uzbrojone w niemieckie armaty przeciwpancerne 75mm PaK 40 lub zdobyczne radzieckie działa typu 76,2mm F-22 Model 1936.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Marder I wszedł do produkcji w maju 1942, uzbrojony był w armatę 75 mm na podwoziu ciągnika Tracteur Blinde Lorraine 37L. Z ciągnika zdjęto całe oryginalne nadwozie, a na jego miejscu zamontowano armatę, dookoła której wzniesiono bardzo cienko opancerzone i otwarte od góry pomieszczenie załogi, które praktycznie dawało tylko zabezpieczenie przed ogniem z lekkiej broni piechoty. Zbudowano 170 egzemplarzy tego pojazdu z podwoziem Lorraine.

Wykorzystano także podwozia przestarzałych czołgów francuskich jak Hotchkiss H-39 czy FCM 36, powstałe na ich bazie niszczyciele czołgów były także znane jako Marder I, a ich pełne nazwy brzmiały 7.5cm PaK40(Sf) auf Geschützwagen 39H(f) i 7.5cm PaK40(Sf) auf Geschützwagen FCM(f).

Zastosowanie bojowe[edytuj | edytuj kod]

Pojazdy te zostały wysłane na front wschodni gdzie służyły w oddziałach niszczycieli czołgów (Panzerjäger) organicznie należących do dywizji piechoty. Wkrótce zostały jednak odesłane z powrotem do Francji, głównie z powodu złego zaopatrzenia w części zamienne i problemów z serwisem. We Francji i na froncie zachodnim służyły do końca wojny.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]