Lemury (duchy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lemury (łac. lémures, l.poj. lémur ) – w mitologii rzymskiej duchy (demony = geniusze) czyli dusze zmarłych. Dusze rodzą się wraz z ciałem które jest ich opakowaniem. Śmierć ciała uwalnia duszę która uzyskuje swobodę stając się lemurem. Dusze dobroczynne, strzegące rodzin i domostw, uwolnione z ciał ludzi dobrych czyli eudemonów nazywa się larami. Dusze ludzi złych nie mogą zaznać spokoju, skazane są na pokutę, niemniej ich złośliwa natura rzadko pozwala na przemianę. Szkodliwe i złośliwe dusze nazywa się larwami (larva z l.mn. larvae). 9, 11 oraz 13 maja przypadały święta lemurów czyli Lemuralia (inaczej Lemuria). Towarzyszył im nocny obrzęd prowadzony przez głowę rodziny (mężczyznę). Czyniony wtedy hałas oraz ofiary z czarnej fasoli miały jedne lemury przepędzić z domu, inne przebłagać i sprzyjająco nastawić. W swojej filozoficznej twórczości dużo uwagi demonom poświęcił Apulejusz.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Roman Bugaj, Nauki tajemne w Polsce z dobie odrodzenia, Ossolineum, Wrocław, Warszawa itd. 1976

Nawiązania[edytuj | edytuj kod]

Lemury zostały zaadaptowane do fantastyki. W grze fabularnej Dungeons & Dragons pod nazwą lemure są najsłabszymi, bezmyślnymi diabłami.

Od lemurów-duchów wywodzi się łacińska nazwa (i polska) lemurowatych, potocznie zwanych lemurami.