Numa Pompiliusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Numa Pompiliusz
Numa Pompilius.jpg
król Rzymu
Dane biograficzne
Urodziny 715 p.n.e.
Śmierć 673 p.n.e.
Żona Egeria
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Numa Pompiliusz, Numa Pompilius (ur. 715 p.n.e., zm. 673 p.n.e.[1]) – legendarny drugi król Rzymu (następca Romulusa), Sabińczyk pochodzący z miasta Kures. Organizator życia religijnego w Rzymie.

Jego żoną miała być nimfa Egeria. Był znany ze swej mądrości, pobożności i pokojowego nastawienia. Według tradycji zapoczątkował w Rzymie państwowy kult bogów, utworzył tzw. triadę kapitolińską wyznaczając kapłanów dla Jowisza (flamen dialis), Marsa (flamen Martialis) i Kwirynusa (flamen Quirinalis). Wprowadził między innymi kult Westy, bogini ogniska domowego, dla której wybudował świątynię (w rzeczy samej datowaną przez archeologów na podstawie badań stratygrafii Forum Romanum na ok. 650 rok p.n.e.). Za jego panowania powstał dwunastomiesięczny kalendarz. Wprowadził również podział na dni robocze (dies fasti) i świąteczne (dies nefasti). [2] Był pierwszym rzymskim prawodawcą. Dał I Kodeks Prawny. [potrzebne źródło] Prowadził pokojową politykę.

Następcą Numy był Tullus Hostiliusz.

Poprzednik
Romulus
Król Rzymu Następca
Tullus Hostiliusz

Przypisy

  1. Praca zbiorowa pod redakcja Aleksandra Krawczuka, 2005, Wielka Historia Świata Tom 3 Świat okresu cywilizacji klasycznych, str. 214, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ISBN 83-85719-84-9.
  2. Tytus Liwiusz Księga I, 19