Malchus (postać biblijna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Malchus – sługa arcykapłana jerozolimskiego w czasach Jezusa Chrystusa, jego imię pojawia się w opisie pojmania Chrystusa w Ewangelii Jana (por. J 18,10 oraz Mk 14,47).

Ewangelista Jan podaje, iż podczas najścia żołnierzy na Getsemani w czwartek wieczorem przed świętem Paschy, gdy Judasz pocałunkiem zdradził Jezusa, Piotr Apostoł miał własnoręcznie odciąć ucho jednemu z przybyłych – był nim sługa arcykapłański o imieniu Malchos (J 18,10). Ewangelia Łukasza podaje, że Jezus dotknął ucha sługi i uzdrowił go.

Malchus w sztuce[edytuj | edytuj kod]

  • Rzeźba Leonardo Martíneza Bueno z 1944 przedstawiająca św. Piotra obcinającego ucho Malchusowi [1]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Craig S. Keener, Komentarz historyczno-kulturowy do Nowego Testamentu, Warszawa, Oficyna Wydawnicza "Vocatio", ss. 116 i 223, 2000, ISBN 83-7146-153-4.
  • Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Pallottinum, Warszawa, 1980³.