Otto Bolesławowic
Otto Bolesławowic (ur. zapewne 1000, zm. 1033) – polski książę dzielnicowy[1] z dynastii Piastów panujący w latach 1032–1033, trzeci syn Bolesława I Chrobrego.
Spis treści |
Losy do 1025 roku [edytuj]
Otto urodził się jako młodszy syn Bolesława I Chrobrego i jego trzeciej żony Emnildy. Imię otrzymał po cesarzu Ottonie III, który być może był jego ojcem chrzestnym. W 1018 roku udał się do niezidentyfikowanego bliżej grodu Cziczani po narzeczoną swojego ojca – Odę miśnieńską, która w lutym 1018 została czwartą żoną Bolesława Chrobrego.
Losy w latach 1025–1033 [edytuj]
Po śmierci ojca Otto nie otrzymał własnej dzielnicy. Wkrótce zarówno on, jak i jego przyrodni brat Bezprym znaleźli się poza granicami kraju. Albo zostali wygnani przez Mieszka II, albo opuścili Polskę dobrowolnie[2]. Według jednej hipotezy Otto udał się do Niemiec (zapewne do swej siostry, margrabiny miśnieńskiej Regelindy[2]), a Bezprym na Ruś[3]. Według innej obaj udali się, zapewne w 1029, na Ruś, gdzie poinformowali Jarosława Mądrego o słabości militarnej państwa polskiego i skłonili go do ataku w 1030 na Bełz, a następnie pośredniczyli w zawarciu sojuszu z cesarzem[4]. W 1031 połączony atak sił ruskich i niemieckich doprowadził do upadku Mieszka II. Polski król musiał uchodzić do Czech, a do Polski powrócili jego bracia. Rządy objął Bezprym. Jego stosunki z Ottonem szybko się popsuły. Według Rocznika hieldesheimskiego w 1032 Bezprym został zamordowany w wyniku spisku zorganizowanego przez Ottona i Mieszka II. Ten drugi był jednak uwięziony w Czechach, więc główną rolę przypisuje się Ottonowi[5].
7 lipca 1032 cesarz Konrad II podzielił w Merseburgu Polskę pomiędzy Mieszka II, Ottona i ich stryjecznego brata Dytryka. Nie wiadomo, jakie ziemie objęli poszczególni przedstawiciele rodu Piastów.
Otto zmarł w 1033 śmiercią naturalną[6] lub skrytobójczo zamordowany przez swego drużynnika[5]. Nie jest znane miejsce jego pochowania. Prawdopodobnie zmarł w stanie bezżennym. Nie zachowały się również żadne informacje na temat jego ewentualnego potomstwa.
Genealogia [edytuj]
| Mieszko I ur. w okr. 922–945 zm. 25 V 992 |
Dobrawa ur. ok. 930 zm. 977 |
Dobromir ur. ? zm. ? |
NN ur. ? zm. ? |
||||||||||
| Bolesław I Chrobry ur. 967 zm. 17 VI 1025 |
Emnilda ur. w okr. 970–975 zm. w okr. 1016–1017 |
||||||||||||
| Otto Bolesławowic (ur. zap. 1000, zm. 1033) |
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Brak tekstów źródłowych nt. zasięgu jego księstwa. S. Szczur, Historia Polski. Średniowiecze, Kraków 2002, s. 80, sugeruje, że jego dzielnicą był Śląsk.
- ↑ 2,0 2,1 G. Labuda, Pierwsze państwo polskie, Kraków 1989, s. 52.
- ↑ G. Labuda, Pierwsze państwo polskie, Kraków 1989, s. 52. S. Szczur, Historia Polski. Średniowiecze, Kraków 2002, s. 79. The new Cambridge medieval history, t. 3, red. Timothy Reuter, Cambridge 2005, s. 527.
- ↑ J. Sochacki, Okoliczności jedynej wyprawy Mieszka II na Saksonię w 1028 roku [w:] B. Śliwiński (red.), Krzyżacy, szpitalnicy, kondotierzy, Studia z dziejów średniowiecza, nr 12, Malbork 2006, s. 276–277.
- ↑ 5,0 5,1 G. Labuda, Pierwsze państwo polskie, Kraków 1989, s. 54.
- ↑ K. Jasiński, Rodowód pierwszych Piastów.
Bibliografia [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Kronika Thietmara, wydał Marian Zygmunt Jedlicki, Poznań 1953 s. 226 i 580.
Opracowania [edytuj]
- Balzer O., Genealogia Piastów, Kraków 1895.
- Borawska D., Kryzys monarchii wczesnopiastowskiej w latach trzydziestych XI wieku, Warszawa 1964.
- Jasiński K., Otto, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 24, 1979.
- Jasiński K., Rodowód pierwszych Piastów, Wrocław – Warszawa 1992.
- Labuda G., Otto, [w:] Słownik starożytności słowiańskich, t. 3, 1967, s. 558.
- Labuda G., Pierwsze państwo polskie, Krajowa Agencja Wydawnicza, Kraków 1989.
- Lewicki A., Mieszko II, Rozprawy Akademii Umiejętności. Wydział Historyczno-Filozoficzny, t. 5, 1876, s. 183.
- Łowmiański H., Początki Polski, t. 6 cz. 1, Warszawa 1985, s. 59–66.
- Szczur S., Historia Polski. Średniowiecze, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2002, s. 80, ISBN 83-08-03272-9.
