Pismo logograficzne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Logograficzne pismo klinowe

Pismo logograficzne (gr. λόγος logos – mowa, γράφω grapho – pisać) – rodzaj pisma złożony z logogramów, odpowiadających na ogół wyrazom lub morfemom[1]. Logogram jest ideogramem, w którym symbol reprezentujący obiekt nie jest wizualnie związany z tym obiektem. W przeciwieństwie do pisma fonetycznego znaki pisma logograficznego mają nie tylko wartość fonetyczną, ale także wartość semantyczną. Podrodzajami pisma logograficznego są pismo piktograficzne i pismo ideograficzne.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pisma logograficzne to najstarsze znane rodzaje pisma. Ich pierwszymi znakami były na ogół piktogramy i ideogramy, których znaczenie i lekcja wynikały z konwencji przyjętej przez użytkowników. Na bazie tych podstawowych znaków powstawało często pismo złożone, ewoluujące ku pismu piktofonetycznemu i fonetycznemu, m.in. alfabetowi.

Ponieważ odtworzenie konwencji, na mocy której dodawano do pisma logograficznego nowe znaki jest często niemożliwe, jego wiele rodzajów pozostaje nieodczytane. Jednym z największych sukcesów egiptologii było rozszyfrowanie egipskich hieroglifów.

Znane jest siedem najstarszych rodzajów pisma logograficznego:

Ze względu na relację znaków do części mowy wyróżnia się:

Przypisy