Pismo piktograficzne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sumeryjski piktogram „głowa”

Pismo piktograficzne, pismo obrazkowe – początkowe stadium rozwoju pisma. W piśmie piktograficznym każdy rysunek (piktograf) oznaczał dane pojęcie (np. schematyczny rysunek głowy oznaczał głowę). Pismo piktograficzne jest pismem semantycznym, znaczeniowym, tj. nie występuje w nim fonetyzm, a symbol nie oznacza dźwięku mowy, jak w piśmie fonetycznym. Pismo piktograficzne różni się jednak od obrazu tym, że przedstawia zdarzenie lub pewną sytuację, a nie wyobrażenie o nich, czyli nie oddziałuje na wyobraźnię odbiorcy. Piktografami posługiwali się prehistoryczne ludy basenu Morza Śródziemnego, niektóre ludy Afryki Środkowej, Ameryki Północnej i Australii[1].

Przypisy

  1. D. Diringer, Alfabet czyli klucz do dziejów ludzkości, s. 36–37.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Diringer D., Alfabet czyli klucz do dziejów ludzkości, Warszawa 1972.