Pismo południowoarabskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pismo południowoarabskie - (musnad), abdżad semicki używany do zapisu języków południowoarabskich epigraficznych i wczesnej fazy języka gyyz. Najstarsze inskrypcje pochodzą z X wieku p.n.e., najmłodsze z VIII wieku n.e. Większość inskrypcji pochodzi z Półwyspu Arabskiego, ale teksty zapisane tym alfabetem znaleziono m. in. w Babilonii.

Podobnie jak inne klasyczne pisma semickie (np. alfabet arabski, alfabet aramejski, alfabet hebrajski) nie notuje samogłosek. Wyrazy mogą być rozdzielane pionową kreską. Kierunek pisma to bustrofedon.

Bezpośrednią kontynuacją pisma południowoarabskiego jest pismo etiopskie. Na Półwyspie Arabskim zastąpione alfabetem arabskim[1].

Inskrypcja w języku sabejskim

Znaki i ich transliteracja[edytuj | edytuj kod]

Himjar ha.PNG h
Himjar lam.PNG l
Himjar ha2.PNG
Himjar mim.PNG m
Himjar qaf.PNG q
Himjar wa.PNG w
Himjar sin.PNG ś
Himjar ra.PNG r
Himjar ba.PNG b
Himjar ta2.PNG t
Himjar za.PNG s
Himjar kaf.PNG k
Himjar nun.PNG n
Himjar kha.PNG
Himjar shin.PNG š
Himjar fa.PNG f
Himjar alif.PNG ʾ
Himjar ajin.PNG ʿ
Himjar za2.PNG
Himjar djim.PNG g
Himjar dal.PNG d
Himjar ghajn.PNG ġ
Himjar ta1.PNG
Himjar tha.PNG z
Himjar dhal.PNG
Himjar ja.PNG y
Himjar th.svg
Himjar sad.PNG
Himjar dad.PNG

Przypisy