Pismo jawajskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Inskrypcja w języku jawajskim
Tekst w piśmie jawajskim

Pismo jawajskie, hanacaraka, alfabet jawajski, pismo kawi - stary alfabet sylabiczny pochodzenia indyjskiego używany aż do XVI w.do zapisywania języka jawajskiego a także w uproszczonej wersji języka sundajskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Używany jeszcze niekiedy także współcześnie alfabet jawajski jest odmianą starszej formy pisma zwanej kawi, wprowadzonego na Jawie wraz z przybyciem buddyzmu i hinduizmu.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Pismo jawajskie jest typową indyjską abugidą. Każda z dwudziestu liter reprezentuje spółgłoskę z domyślną samogłoską ɔ. Inne samogłoski zaznaczane są za pomocą znaków diakrytycznych.

Podstawowe znaki alfabetu jawajskiego[edytuj | edytuj kod]

Hanacaraka-jawa.svg

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gallop, Annabel Teh. Golden letters: writing traditions of Indonesia = Surat emas: budaya tulis di Indonesia (with Bernard Arps). London: British Library; Jakarta: Yayasan Lontar, c1991. ISBN 979-8083-06-7
  • Pigeaud, Theodore G. Th. Javanese and Balinese manuscripts and some codices written in related idioms spoken in Java and Bali: descriptive catalogue, with examples of Javanese script, introductory chapters, a general index of names and subjects Wiesbaden: Steiner, 1975. ISBN 3-515-01964-2

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]