Hieratyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Hieratyka (gr. hiereus „kapłan”) – jedna z form starożytnego pisma egipskiego, służąca przeważnie do zapisywania świętych tekstów na papirusie. Znaki tego pisma nie miały już obrazkowego charakteru hieroglifów i były często łączone. Pismo to pojawiło się już w czasach I dynastii. Około 660 r. p.n.e. hieratyka zaczęła ustępować demotyce, ale jeszcze przez kilka stuleci była używana przez kapłanów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]