Pismo yi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Drogowskazy w Syczuanie w piśmie yi, chińskim i łacińskim
Dawny manuskrypt yi

Pismo yi (chiń.: 彝文; pinyin: yíwén) – pismo sylabiczne używane do zapisu różnych języków, którymi posługują się ludy Yi w Chinach. Powstało prawdopodobnie podczas panowania dynastii Tang. Zachowały się tysiące starych manuskryptów w tym piśmie. Najstarsze zachowane teksty pochodzą z XV wieku[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Pierwotny system pisma składał się z 1840 znaków, lecz w późniejszych czasach nadal tworzono nowe, używane niezależnie od siebie przez różne grupy Yi. Ze względu na te regionalne warianty ogólną liczbę glifów znanych z różnych rękopisów i inskrypcji szacuje się na około 8 tysięcy[2]. Chociaż wizualnie są nieco podobne do znaków chińskich, znaki pisma yi z niewielkimi wyjątkami powstały niezależnie od pisma chińskiego.

W latach 70. XX w. na podstawie starego pisma yi opracowano sylabariusz yi, zawierający 819 znaków. Systemu tego naucza się obecnie w szkołach[2].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy