Pismo syngaleskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tekst w piśmie syngaleskim
Sposób zapisu sylab w alfabecie syngaleskim na przykładzie litery "ka"

Pismo syngaleskie, pismo sinhalaalfabet sylabiczny używany do zapisu języka syngaleskiego na Cejlonie. Na Sri Lance służy również do zapisu buddyjskich tekstów w języku palijskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pismo syngaleskie wywodzi się pośrednio ze starożytnego indyjskiego pisma brahmi, poprzez pismo grantha i stąd podobne jest do innych pism południowo-indyjskich, zwłaszcza malajalam i tamilskiego.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak w innych abugidach, podstawowym elementem alfabetu sinhala jest spółgłoska z inherentną samogłoską "a". Inne samogłoski zaznacza się odpowiednimi znakami diakrytycznymi. Istnieje 16 znaków samogłoskowych i 42 znaki do zapisu spółgłosek[1]. Istnieją również grafemy oznaczające czyste samogłoski, występujące w nagłosie. Znaki podzielone są na dwie części: elu hodiya, zwany także suddha sinhala (czysto syngaleskie) wystarczające do zapisywania słów pochodzenia syngaleskiego, zaś w przeszłości klasycznego języka syngaleskiego, zwanego elu, stąd nazwa, oraz misra hodiya (dosłownie "alfabet mieszany") z dodatkowymi znakami do zapisywania dźwięków występujących w sanskrycie i pali[2]. Dotyczy to zwłaszcza spółgłosek przydechowych, nie występujących w języku syngaleskim.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]