Robert Grosseteste
| Robert Grosseteste | |
| Kraj działania | Anglia |
| Data i miejsce urodzenia | ok. 1175 Stradbroke |
| Data i miejsce śmierci | 9 października 1253 Buckden |
| biskup Lincoln | |
| Okres sprawowania | 1235–1253 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Sakra biskupia | 1235 |
Robert Grosseteste OFM (ur. ok. 1175 w Stradbroke, zm. 9 października 1253 w Buckden) – średniowieczny filozof, teolog, profesor Uniwersytetu Oksfordzkiego, biskup Lincoln, franciszkanin[1]
Grosseteste napisał wiele prac filozoficznych i przyrodniczych, w tym Chasteau d'amour – alegoryczny utwór opisujący stworzenie świata i zbawienie go przez Chrystusa. Innym ważnym dziełem jest traktat "O świetle", opisujący jego metafizyczne koncepcje dotyczące światła jako zasady rzeczywistości. Grosseteste jest także znany z przekładu Etyki nikomachejskiej Arystotelesa.
Spis treści |
Filozofia [edytuj]
Epistemologia: Przedmiotem poznania jest świat. Jednak wysiłek poznania jest daremny, jeśli nie włączymy do niego wewnętrznych idei zaszczepionych przez Boga w umyśle człowieka. Poznanie zmysłowe jest podnietą dla duszy, lecz nie umożliwia pełnego poznania. To dusza tworzy w sobie dane poznania, w pełni rozumowe.
Ontologia: Światłość to pierwsza forma (należy tu zauważyć analogie do Wielkiego Wybuchu). Za Arystotelesem Groseteste powtórzył, iż wszystko, co istnieje pochodzi z połączenia materii i formy. Światłość, przez swą aktywną naturę jest warunkiem wielości i zmienności, czyli jako forma pełni w substancji rolę aktu (actus) (idea zaczerpnięta z Plotyna, Eriugeny, czy od arabów). Rzeczywistość ulega nieustannym przemianom na drodze do osiągnięcia ostatecznego celu. Forma wiąże się z materia, rodzajem cielesności. Wówczas dzięki jej aktywności możliwa jest organizacja przestrzeni. Światło zbliża się do doskonałości, do bytów duchowych, gdyż jego natura czyni go pośrednikiem pomiędzy bytami materialnymi a duchowymi.
Kosmologia: Bóg stworzył materialny punkt, od którego świat wziął swój początek. Od owego punktu ekspansywnie rozchodziło się światło, porywając za sobą materię i tworząc w ten sposób kulę. Groseteste odróżniał światło zwane lux wyznaczające granice świata, od światła lumen, będące poza wszechświatem.
Groseteste ponadto zastosował w badaniach przyrody tzw. metody pozytywne (matematykę). Jako pierwszy człowiek w średniowieczu docenił wartość nauk eksperymentalnych. Właściwie jest protoplastą myślenia naukowego. Zwrócił uwagę na fakty (a nie na przyczyny, co było wówczas powszechne). Odróżnił przyczynę od faktu, co jest wyraźnym zapożyczeniem od Arystotelesa. Fakty z kolei możliwe są do poznania tylko za pomocą nauk eksperymentalnych.
Źrodła [edytuj]
- Jan Legowicz: Historia filozofii średniowiecznej Europy Zachodniej. Warszawa: PWN, 1980.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Stanford encyclopedia of philosophy, haslo Robert Grosseteste
- Encyclopedia Britannica , haslo Robert Grosseteste
- Catholic encyclopedia, haslo Robert Grosseteste
Przypisy
- ↑ Z pewnością był blisko związany z tym zakonem, jednak jego przynależność do Braci Mniejszych nie jest pewna.