Jakub z Marchii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Jakub z Marchii (OFM)
Domenico Gangala
legat papieski
prezbiter
Francisco de Zurbaran James of the Marches.JPG
Obraz Francisco de Zurbarána z 1658
Data urodzenia wrzesień 1393
Monteprandone
Data śmierci 28 listopada 1476
Neapol
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data beatyfikacji 1624
przez Urbana VIII
Data kanonizacji 1726
przez Benedykta XIII
Wspomnienie 28 listopada
Atrybuty habit franciszkański, kielich z zatrutym winem
Patron Neapolu, Monteprandone
Szczególne miejsca kultu zakony franciszkańskie, Marchia
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Jakub z Marchii, włos. Giacomo della Marca (ur. we wrześniu 1393 w Monteprandone, zm. 28 listopada 1476 w Neapolu we Włoszech) – święty katolicki, kaznodzieja, franciszkanin. Ukończył studia prawnicze, był legatem Stolicy Apostolskiej oraz inkwizytorem. Jako misjonarz przemierzył ojczyste Włochy oraz inne kraje Europy[1].

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Wychował się w wielodzietnej i ubogiej rodzinie, ciężko pracował już w latach dziecięcych, zajmował się pasieniem owiec. W zdobyciu wykształcenia pomógł mu wuj, który był kapłanem. Jakub ukończył studia prawnicze, studiował na kilku włoskich uniwersytetach[2].

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Mając 22 lata, wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych. Święcenia kapłańskie przyjął w 1420, po ukończeniu studiów filozoficzno-teologicznych. Z polecenia św. Bernardyna ze Sieny (1380-1444) powierzono mu prestiżowy urząd kaznodziei. Jakub wyróżniał się wiedzą teologiczną i prawniczą oraz świętością życia. Jako misjonarz przewędrował prawie całe Włochy. Ewangelię głosił w wielu krajach Europy: w Bośni, Dalmacji, Albanii, Czechach, Polsce, na Rusi, w Norwegii, Danii, na Węgrzech, w Prusach i Austrii[3].

Krzewił kult Najświętszego Imienia Jezus. Zakładał klasztory o surowszej regule, według zaleceń św. Bernardyna ze Sieny. Był legatem trzech papieży. Poświęcał się także pracy społecznej, był mediatorem między skłóconymi miastami włoskimi. Zakładał tzw. "pobożne banki", w których ubodzy mogli zaciągać nisko oprocentowane kredyty. Z pokory nie przyjął ofiarowywanej mu godności biskupiej w Mediolanie. Pozostawił po sobie kilka rozpraw ascetycznych i wiele listów[4].

Zmarł w Neapolu, 28 listopada 1476. Beatyfikował go papież Urban VIII w 1624, kanonizował Benedykt XIII w 1726. W liturgii wspominany jest 28 listopada[1]. Ciało zostało w minionym stuleciu przeniesione z Neapolu do rodzinnego Monteprandone. Przechowywane jest w oszklonym sarkofagu w kościele franciszkanów.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 San Giacomo della Marca (wł.). www.santiebeati.it. [dostęp 2010-07-29].
  2. La vita di San Giacomo (wł.). www.sangiacomodellamarca.net. [dostęp 2010-07-29].
  3. I luoghi all'estero dove il Santo ha predicato (wł.). www.sangiacomodellamarca.net. [dostęp 2010-07-29].
  4. Livarius Oliger: St. James of the Marches (ang.). en.wikisource.org, 1913. [dostęp 2010-07-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]