Kustodia Ziemi Świętej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Na mapach: 31°46′44,85″N 35°13′38,96″E/31,779125 35,227489

Kustodia Ziemi Świętej
CroceTerrasanta.jpg
Rok założenia 1217
Dziedzina prowincja zakonna
Kustosz Pierbattista Pizzaballa OFM
Adres St. Francis Street
91001 Jerusalem
brak współrzędnych
Strona www

Kustodia Ziemi Świętej − samodzielna jednostka administracyjna, będąca w praktyce jedną z prowincji Zakonu Braci Mniejszych, zwanych potocznie franciszkanami (łac. Ordo Fratrum Minorum), obejmująca tereny Bliskiego Wschodu, w tym Izrael, Autonomię Palestyńską[1], Jordanię, Syrię, Liban, Rodos i Cypr[2].

Oficjalnym znakiem Kustodii, rozpoznawalnym na wszystkich budowlach, stanowiących jej własność, jest krzyż jerozolimski.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Misja franciszkanów w Ziemi Świętej sięga roku 1217. Na kapitule generalnej w Asyżu, jeszcze za życia założyciela Zakonu Braci Mniejszych św. Franciszka z Asyżu, podjęto decyzję o wysłaniu zakonników na Bliski Wschód. Specyficzna rola, jaką pełni Kustodia od średniowiecza na terenie Bliskiego Wschodu została doceniona przez Stolicę Świętą. Działalność misyjna braci została potwierdzona specjalnymi bullami "Gratias agimus" i "Nuper carissimae" 21 listopada 1342 przez papieża Klemensa IV[3].

Kalendarium[edytuj | edytuj kod]

Wielowiekowa historia Kustodii jawi się jako stopniowe odzyskiwanie dla Kościoła katolickiego sanktuariów chrześcijańskich w Ziemi Świętej[4]:

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Terytorialnie obejmuje ziemie dzisiejszego Izraela, Autonomii Palestyńskiej, Jordanii, Syrii, Libanu i Cypru. Posiada swoje przedstawicielstwa w wielu krajach na świecie (m.in. we Włoszech, Hiszpanii, USA, Argentynie, Niemczech, Polsce). Celem powstania Kustodii było otoczenie opieką w imieniu Kościoła katolickiego sanktuariów związanych z życiem i działalnością Chrystusa i Apostołów oraz duszpasterstwo lokalnych katolików[12].

Franciszkanie z Kustodii Ziemi Świętej prowadzą parafie i szkoły, organizują pielgrzymki, rozwijają działalność naukową dotyczącą Biblii i środowiska jej powstania. Główny przełożony tej bliskowschodniej prowincji franciszkańskiego zakonu nazywany jest Kustoszem Ziemi Świętej. Wybierany jest przez zakonników pochodzących z wielu krajów świata; Kustodia jest prowincją międzynarodową[12].

Kustodia posiada dwa centra naukowe: Studium Biblicum Franciscanum (Jerozolima) oraz Franciszkańskie Centrum Studiów o Chrześcijańskim Wschodzie (Kair). W Jerozolimie istnieje także, założone przez franciszkanów, Chrześcijańskie Centrum Informacyjne, koordynujące działalność związaną z opieką nad przybywającymi do Ziemi Świętej pielgrzymami. Kustodia posiada własną, założoną w 1847 roku drukarnię − Franciscan Printing Press. Ważniejszymi klasztorami Kustodii są konwenty: klasztor Najświętszego Zbawiciela (wł. San Salvatore) w Jerozolimie − siedziba Kustosza i Studium Theologicum Jerosolimitanum (wyższe seminarium), konwent w Betlejem, konwent przy Bazylice Zwiastowania w Nazarecie, konwent przy Bazylice Bożego Grobu, konwent w Getsemani oraz dwa oficjalne przedstawicielstwa w Waszyngtonie (Commissariat of the Holy Land in America) i w Rzymie (Delegazione di Terra Santa)[12].

Przypisy

  1. John Abela OFM: Franciscans in the Holy Land (ang.). www.ofm.org. [dostęp 2011-12-08].
  2. John Abela OFM: OFM Directiones Domorum 26.11.2009: Cyprus (ang.). www.ofm.org. [dostęp 2011-12-08].
  3. La Custodia di Terra Santa. Jerozolima: Edizioni Custodia di Terra Santa, 1979, s. 8-15. (wł.)
  4. Donato Baldi OFM: W Ojczyźnie Chrystusa. Przewodnik po Ziemi Świętej. Aleksander Kowalski (tłum. i uzupełn.). Wyd. 2. Kraków-Asyż: Franciszkanie, 1993.
  5. 5,0 5,1 Lázaro Iriarte OFMCap, Józef Salezy Kafel OFMCap, Andrzej Józef Zębik OFMCap, Krystyna Kuklińska OSC: Historia franciszkanizmu. Kraków: Bracia Mniejsi Kapucyni, 1998, s. 37-41. ISBN 83-910410-0-X.
  6. Eugene Hoade OFM: Guide to the Holy Land. Jerusalem: Franciscan Printing Press, 1984, s. 394. (ang.)
  7. Eugenio Alliata, Enrique Bermejo, Giovanni Claudio Bottini, Lino Cignelli, Abraham Sobkowski: Sulle orme di Gesù. Guida ai santuari di Terra Santa. Milano: Edizioni Terra Santa, 2011, s. 8. ISBN 978-88-6240-120-3. (wł.)
  8. John Abela OFM, Eugenio Alliata OFM, Enrique Bermejo OFM, Marina Mordin: Atto di donazione del monte Tabor alla Custodia di Terra Santa (ang.). www.christusrex.net, 2005-07-01. [dostęp 2011-12-08].
  9. Stanislao Loffreda OFM: Cafarnao V. Documentazione fotografica degli scavi (1968-2003). Jerusalem: Franciscan Printing Press, 2005, s. 11. ISBN 965-516-069-6. (wł.)
  10. Antoni Jackowski: Leksykon pielgrzymek Jana Pawła II. Kraków: WAM, 2006, s. 336-338. ISBN 83-7318-613-1.
  11. Koniec oblężenia w Betlejem. www.bbc.co.uk, 2002-05-10. [dostęp 2011-12-08].
  12. 12,0 12,1 12,2 Franciszkańska obecność w Ziemi Świętej. Jerozolima: Franciscan Printing Press, 2011, s. 18-33.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paolo Pieraccini: Cattolici di Terra Santa (1333-2000). Firenze: Pagnini e Martinelli Editori, 2003. ISBN 88-8251-162-6. (wł.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]